ساعت کاری

از ساعت 9 تا 17 در روزهای کاری پاسخگوی شما هستیم.

HTTP چیست؟ درباره پروتکل HTTP و کاربرد آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره HTTP و کاربرد آن صحبت کنیم.HTTP يک پروتکل لايه دسترسي است که برروي پروتکل TCP/IP اجرا مي‌شود.

درباره HTTP :

http به معني پروتکل انتقال متن (Hyper text transfer Protocol) است که شامل مجموعه‌اي از قانون هایی براي انتقال فايل‌ها و ديگر فايل‌هاي مولتي‌مديا در شبکه وب مي‌ باشد.

مرورگر وب شما درواقع يک سرويس گيرنده HTTP است که درخواست را براي سرور مي‌وقتي مرورگر وب کاربر با وارد کردن URL يا آدرس IP، فايلي را درخواست مي‌کند، مرورگر وب درخواستي براي آن فايل ارسال مي‌کند و مرورگر وب درخواست را به فرمت HTTP درمي‌آورد و براي سرور ارسال مي‌کند و فايل‌ها بعد از دريافت از سرور براي سيستم درخواست کننده اوليه مي‌فرستد.

پروتکل انتقال ابرمتن یک پروتکل درخواست و جواب در مدل کلاینت سرور است.
یکی از مرورگر های وب می‌تواند یک کلاینت و نرم‌افزار موجود بر روی سرویس‌دهنده وب سایت یک سرور باشد. شروع این پروتکل از طرف کلاینت است که با ارسال یک درخواست HTTP به سمت سرور آغاز می‌کند.

سرور بر اساس درخواست ارسالی یا پایگاهی مانند یک فایل را در اختیار کلاینت می‌گذارد یا عملیات خاصی را انجام می‌دهد. نتیجه این عمل سرور در پاسخ HTTP برای کلاینت ارسال می‌شود. پاسخ شامل اطلاعات وضعیت و احتمالا محتویات منبع درخواست شده می‌باشد.

درباره درخواست ها در HTTP :

1) درخواست GET :

درخواست نمایش منبع درخواست‌داده‌شده را می‌دهد. این روش فقط اطلاعات را از سرور دریافت می‌کند و نباید هیچ تأثیری بر روی منابع سرور بگذارد.

2) درخواست HEAD :

از این روش برای به‌دست‌آوردن فراداده‌های موجود در سرآیند استفاده می‌شود. یکی از استفاده‌های رایج این نوع درخواست، بررسی تغییر یافتن یک منبع است.

3) درخواست POST :

سرور با توجه به نشانی وب (URL) درخواست شده و اطلاعات ارسال شده، منبع مورد نظر را در پاسخ برمی‌گرداند. این اطلاعات ارسالی می‌تواند نام کاربری و کلمهٔ‌عبور، یا هر فرمی که کاربر وارد کرده.

4) درخواست PUT :

این روش منبعی درخواست شده را ارسال و از سرور تقاضا می‌شود که این منبع را در آدرس موجود در بسته بارگذاری کند.

5) درخواست Delete :

از سرور درخواست می‌کند که آدرس فرستاده شده را حذف نماید.

6) درخواست TRACE :

برای بررسی تغییراتی که واسط‌های شبکه بر روی بسته می‌گذارند، از این روش استفاده می‌شود.

7) درخواست options :

از سرور درخواست می‌کند تا روش‌های درخواست موجود برای نشانی فرستاده شده را اعلام نماید. برای گرفتن تمامی روش‌های درخواست قابل اجرا بر روی سرور می‌توان از نشانی (*) استفاده کرد.

8) درخواست CONNECT :

ٔ پروتکل ابرمتن را به یک تونل TCP/IP تبدیل می‌کند. این عمل معمولاً برای برقراری ارتباط امن (HTTPS) بر روی یک پراکسی سرور ناامن استفاده می‌شود.

9) درخواست PATCH :

ایجاد تغییرات جزیی بر روی منابع استفاده می‌شود.

 

کدهای اطلاعاتی در HTTP :

1) کد اطلاعاتی (1xx) :

این کدها با عدد 1 آغاز می‌شوند. درخواست شما دریافت شد ادامه دهید.

2) کد اطلاعاتی (2xx) :

این کدها با عدد 2 آغاز می‌شوند در خواستِ ارسالی دریافت شده، پردازش شده، پذیرفته شده و انجام شده ‌است.

3)کد اطلاعاتی (3xx) :

این کدها با عدد 3 آغاز می‌شوند. کلاینت برای کامل شدن درخواست نیازمند انجام عملیات اضافی است.

4) کد اطلاعاتی (4xx) :

این کدها با عدد 4 آغاز می‌شوند. این گروه از کدها مشخص می‌کنند که کلاینت در درخواست خود اشتباه کرده است.

5) کد اطلاعاتی (5xx) :

این کدها با عدد 5 آغاز می‌شوند. سرور در انجام عملیات مربوط به یک درخواست ناسرانجام بوده و با خطا روبه رو خواهد شد.

درباره DNS و کاربرد آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره DNS و کاربرد آن صحبت کنیم.دی ان اس DNS مخفف Domain Name System می باشد که در بحث راه اندازی سایت الزام دارد.

درباره DNS :

در هر سایت، یک آدرس IP وجود دارد. در حالی که به یاد داشتن آی پی آدرس هر سایت مشکل است نام دامنه به شما کمک می کند تا شما به آی پی سایت مربوطه دسترسی داشته باشید.

برنامه کار DNS مانند این است که هر بار شما نام یک دامنه را در مروگر خود وارد می کنید به طور خودکار در سرور DNS تبدیل به آی پی آدرس دامنه می شود.

بدون DNS در عمل، هیچ وب سایتی نمی تواند آنلاین کار کند. وب سایت ها با DNS ها خود با استفاده از تنظیمات در هاست و ثبت کننده های دامنه قابل تغییر آی پی آدرس هستند و میتوانید آی پی خود را به هاست دیگری متصل کنید و مجموعه کاملی از رکوردهای دامنه خود مانند : DNS : A ، NS ، MX را به راحتی تغییر دهید.

کاربرد DNS :

کاربرد DNS تنها تبدیل نام هاست به آی پی آدرس و بلعکس نیست. به لحاظ کاملا کاربردی، هر برنامه ای که از اینترنت برای اتصال دو یا چند هاست به منظور به اشتراک گذاشتن اطلاعات یا برقراری ارتباط استفاده می کند، به استفاده از سرویس های DNS احتیاج دارد.

انواع جستجو در وب :

1) جست و جوی تکراری (Iterative Query) :

در جست و جوی تکراری قسمت اصلی کار، برای تبدیل یک نام بر عهده سرویس دهنده محلی است، این DNS حداقل به نشانی Root، به عنوان نقطه شروع نیاز دارد. وقتی یک تقاضای ترجمه نشانی به سرویس دهنده محلی ارسال می‌شود در صورتی که قادر به ترجمه نام به معادل نشانی آی‌پی آن باشد، معادل نشانی آی‌پی نام مورد نظر را به تقاضاکننده برمی‌گرداند.

2) جست و جوی بازگشتی (Recursive Query) : 

در این روش هر گاه برنامه‌ای بخواهد نشانی آی‌پی را بدست آورد، بگونه‌ای که تابع سیستمی تحلیل نام را فراخوانی می‌کند. این تابع یک ماشین را به عنوان سرویس دهنده محلی از قبل می‌شناسد و بنابراین تقاضای تبدیل نام را به روش UDP برای آن ارسال می کند.

3) جست و جوی معکوس (Reverse Query) :

در حالتی یک سرویس دهنده DNS، نشانی آی‌پی یک دستگاه را بداند ولی نام نمادین معادل با آن را نميداند. برای یافتن نامهای متناظر با یک نشانی آی‌پی باید یک جستجوی کامل و در عین حال وقت گیر، انجام شود.

براساس زیر شبکه‌هایی که دارد، این سؤال را از طریق سرویس دهنده‌های متناظر با هر زیر شبکه پیگیری می‌کند.

دسته بندی DNS برای بارگیری صفحه وب :

1) DNS RECURSOR :

سروری طراحی‌شده برای دریافت پرس‌وجواز سیستم کاربر از طریق برنامه‌های  مرورگرهای وب است.

2) ROOT NAMESERVER :

سرور Root اولین ترجمه گر نام میزبان به آدرس IP هست. سرور مورد نظر به‌طور معمول به‌عنوان مرجعی برای آدرس‌های خاص متعددی عمل می‌کند.

3) TLD NAMESERVER :

این نام سرور، مرحله بعدی در جستجوی یک آدرس IP خاص هست و آخرین بخش، نام هاست رامیزبانی می‌کند.

4) Authoritative name server :

گر نام سرور معتبر به رکورد درخواست شده دسترسی داشته باشد، آدرس IP برای نام هاست درخواست ‌شده را به DNS Recursor که درخواست اولیه را کرده است، باز می‌گرداند.