ساعت کاری

از ساعت 9 تا 17 در روزهای کاری پاسخگوی شما هستیم.

پروتکل Gopher و خصوصیات آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ Gopher صحبت کنیم. این پروتکل برای در اختیار قرار گذاشتن اطلاعات با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالات مبتنی بر Telnet است.

درباره پروتکل Gopher :

تحلیل شبکه کالا  : اين پروتکل یکی از مدل های قديمی پروتکل HTTP است و در اين نوع رایانه کاربر می تواند با سرور ارتباط بر قرار کرده و اطلاعات یا داده را ارسال و دریافت کند.و يكي از قديمي ترين خدمات اينترنت به شمار مي رود.

اين سيستم قبل از به وجود آمدن وب به عنوان يكي از سرويس دهنده هاي منابع داده یا اطلاعات به شما مي رفت.در گوفر مي توانیم اطلاعات  مورد نظر خود را جست و جو و آنها را ریکاوری كنيم. اما امروزه از آن استفاده زياد نمي شود و برای کاربران هم مهم به نظرنمي رسد. با اين حال برخي از سيستم هاي پروتکل Gopher دنيا هنوز سيستم خود را نگه داشته اند و برخي آن ها را توسعه داده اند.

به همین علت مثل برنامه ها و خدمات ديگر اينترنت داراي دو برنامه كاربردي سرويس گيرنده گوفر که بر روي رايانه شما اجرا مي شود و ديگري سرويس دهنده گوفر كه برروي رايانه سرويس دهنده Gopher نصب و اجرا مي شود. برنامه هاي سرويس گيرنده و سرويس دهنده گوفر با يكديگر ارتباط برقرار كرده و دسترسي به اطلاعات را براي كاربر فراهم مي كنند.

اين سيستم براي به وجود اوردن يك ارتباط دو طرفه بر اساس مفهوم سرويس گيرنده و سرويس دهنده مانند خدمات ديگر در اينترنت نياز به پروتكلي خواهد داشت كه به آن پروتكل Gopher گويند. با استفاده از اين پروتكل مي توانيد به ساختار و منو های Gopher از طريق برنامه سرويس گيرنده گوفرتان دسترسي داشته باشید. از سايتهاي گوفر نيز با يكديگر ارتباط داشته و شما مي توانيد از طريق سايتهاي گوفر به يكديگر دسترسي کامل داشته باشيد.

ساختار گوفر از يك سيستم حاوی منو تشكيل شده است كه به شما اجازه انتخاب و دسترسي به اطلاعات موجود در سيستم منوهای  گوفر را مي دهد. گوفر را مثل لیست ها و فايلهاي گوناگون در سیستم عامل های 95 و 98 مي توانيد تصور كنيد كه مجموعه و فايلهاي موجود در آن به راحتي از پنجره ويندوز مي بينيد و هر فايل يا فهرستي را كه مي خواهيدانتخاب مي كنيد و به آن دسترسي داريد، مي توانيد به راحتي آنها را مروركنيد و با انتخاب منوها و پرونده ها آنچه را كه مي خواهيد دسترسي داشته باشيد.

Gopher به کاربر اجازه میدهد به منابعی مثل فایلها ومتن ها دسترسی داشته باشد . Gopher یک ژروتکل است که برای تحقیق و دو باره بدست آوردن اطلاعات از سایتهای رایانه ای در اینترنت مورد استفاده قرار میگیرد . گوفر یک راه مختلف از دسترسی به اطلاعات است که اختلاف کمی با وب سایتهایی که برای انتقال پروتکلها به کار میروند دارند . اکثر برنامه های تحصیلی و دانشگاها منابعی در Gopher را مثل دایکتوری های دانشگاهی ایجاد میکنند . اطلاعت گوفر معمولا استوار ثابت وقابل اعتماد میباشند ممکن است یک منو از گوفر با یک منوی گوفر دیگری خوانده شود .

سرویس گوفر از نظر زمانی سریعتر است و فقط شاخص های رفتاری را بهبود می دهد. تفاوت وب و مشاهده یک فضای گوفر در این است که شما در فرمها عکسهای گرافیکی و مثل ها را مشاهده میکنید در حالی که گوفرشما یک منو را نشان میدهد.

شبکه کالا

درباره پروتکل‌ ها و معرفی انواع آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ ها و مدل های آن صحبت کنیم. پروتکل از نظر معنی در لغت به معنای موافقت مقدماتی قانون هایی برای برقراری ارتباطات است. و درادامه به معرفی مدل های گوناگون پروتکل میپردازیم.

درباره پروتکل (موافقت مقدماتی) :

وقتی لایه ای میخواهد ارتباط بین شبکه را فراهم کند، باید از قانون های پروتکل پیروی کند و همه لایه ها باید از قانون های آن برای برقراری ارتباط بین شبکه ها پیروی کنند.
برای مثال اگر به جایی سفر کنید که زبان عامه آنجا را بلد نباشید، میتوانید درخواست یا منطور خود را دست پا شکسته برسانید اما اگه بخواهید در اونجا زندگی کنید باید هم زبان آنها رفتار آداب و رسوم و فرهنگ آنجا را بیاموزید.

 معرفی انواع پروتکل‌های شبکه :

( FTAM) :

پروتکل مدیریت و نظارت و دسترسی انتقال فایل است.

( FTP ) :

موافقت مقدماتی انتقال فایل در اینترنت و شبکه است.

(Telnet) :

یکی از موافقت مقدماتی اینترنت برای برقراری ارتباط با کاربر های راه دور و پردازش داخلی داده ها است.

(SMTP) :

smtp یکی از موافقت های مقدماتی اینترنت است برای انتقال پست های الکترونیکی به کار میرود.

(SNMP) :

موافقت مقدماتی اینترنت است برای نظارت بر شبکه ها و اجزای شبکه کاربرد دارد.

(UDP) :

پروتکل انتقال اطلاعات و داده در شبکه ها و نسبتا نا امن می باشد.

(DNS) :

این موافقت مقدماتی به منظور ترجمه لیست های رایانه ای کاربر و Domain به آدرس های IP کاربرد دارد.

(NCP) :

موافقت مقدماتی  هسته مرکزی شبکه می باشند.

(TCP) :

از پروتکل  TCP/IP برای تضمین ارسال داده های مکرر استفاده میشود.

(ATP) :

این موافقت مقدماتی برای انتقالات بین شبکه ای Apple Talk است.

(STP) :

از به وجود آمدن loop در شبکه جلوگیری می کنند، و قسمتی پروتکل IPX/SPX مربوط به شرکت Novell هم است.

(NwLink) :

برای نسخه مایکروسافت IPX/SPX استفاده می شود.

(RIP) :

برای مسیریابی مبتنی بر بردار و فاصله RFC مثل یک الگوریتم می باشد.

(SLIP):

برای تبادل یک TCP/IP بر روی یک اتصال سریال می باشد. همانند مودم.

(PPP) :

این پروتکل بسیار پیشرفته تر از SLIP که برای اتصال سریال می باشد استفاده میشود.

(HTTP) :

موافقت مقدماتی که برای انتقال ابرمتن و صفحات وب در شبکه است که به کار می رود.

(ARP) :

برای کشف آدرس یک سیستم براساس آدرس IP بکار می رود.

(BGP) :

این موافقت مقدماتی دارای دروازه خارجی تحت RFC است.

(DHCP) :

مخصوص آدرس های IP به طور پویا است.

(IP) :

پروتکل اینترنت TCP/IP برای تعیین مسیر ارسال پک ها می باشد.

( IPX) :

این پروتکل هم مثل پروتکل IP است، برای شرکت Novell برای پیدا کردن مسیر و ارسال پک ها ستفاده می شود.

(DDP) :

برای حمل یا انتقال اطلاعات و داده ها به کار می رود.

(ICMP) :

برای پیدا کردن گزارش خطاها بر روی شبکه و اینترنت است.

(Gopher) :

برای دسترسی های لازم را در اختیار کاربر ارسال می کند. اطلاعات یا داداه ها با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالاتی به Telnet است.

(NetBEUI) :

توسعه یافته است و کاربرد آن اعمال اعلان ها برای سطح های پایین شبکه ها است.

(CSMA) :

هنگامی که در شبکه اختلال یا ترافیک رخ میدهد وظیفه دارد تبادل داده ها را کنترل کند.

 

درباره HTTPS و کاربرد آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره HTTPS صحبت کنیم. پروتکل HTTPS که خلاصه شده ی Hyper text Transfer Protocol Secure به معنای پروتکل امن انتقال ابر متن است در واقع یک پروتکل برای برقراری ارتباط های ایمن است.

درباره HTTPS :

پروتکل ارتباطی برای انتقال امن اطلاعات در شبکه‌ های رایانه ای است که به صورت خاص در اینترنت استفاده می‌شود. HTTPS شامل ارتباط بر روی پروتکل انتقال ابرمتن است که توسط امنیت لایه انتقال رمزگذاری می‌شود.

داشتن کلمه HTTPS در آغاز آدرس به مرورگر نشان می‌دهد که برای اتصال به وبگاه باید از امنیت لایه انتقال استفاده کرد. از آنجا که در این پروتکل حتی اگر یکی از طرفین هم اصالت آن ها ‌سنجیده شده باشد، امنیت برقرار خواهد شد، استفاده آن در وب بسیار مناسب است.

HTTPS بر روی یک شبکه نا امن، مانند اینترنت، یک جایگاه امن ایجاد می‌کند، این امر به شرطی که درستی وبگاه مقصد مورد تایید و الگوریتم‌های مورد استفاده مناسب باشند، تا حد امکان جلوی انواع حملات را می‌گیرد.

مهم‌ترین هدف استفاده از HTTPS :

  1. سنجش پیشینه و اصالت وبگاه
  2. حفاظت از حریم خصوصی
  3. یکپارچگی داده‌های انتقالی

ایراد HTTP چیست و چرا باید برای برقراری ارتباط امن از پروتکل HTTPS استفاده کرد؟

دارا بودن اشکال پروتکل HTTP این است که رمزگذاری نشده است. بنابراین کسی که در بین راه تبادل اطلاعات است می تواند با استفاده از ابزارهایی به نام sniffer اطلاعات رد و بدل شده اینترنتی شما را شناسایی کند و بفهمد که شما در حال ارسال و دریافت چه نوع اطلاعاتی هستید.

اما در پروتکل Https اطلاعات بصورت رمزنگاری شده بین وبسایت و کاربر منتقل می شوند. در این حالت از کلیدهایی برای کد کردن استفاده میشود که تمام اطلاعات را بصورت امن، رمزنگاری می کند.

در این حالت کسی که در بین راه تبادل باشد وقتی شما به آدرس ایمیلتان در گوگل می روید، نمی تواند محتوای رد و بدل شده را بخواند، بلکه تنها متوجه می شود که شما در حال ارتباط با گوگل هستید.

شرط داشتن صفحه وب امن :

  1. کاربر مطمئن باشد که نرم‌افزار مرورگرش به درستی HTTPS را پیاده‌سازی کرده و مراجع مورد اعتمادی را در خود قرار داده‌است.
  2. کاربر مطمئن باشد که مراجع، تنها وبگاه‌های قانونی را تأیید می‌کنند و دچار اشتباه نمی‌شوند.
  3. وبگاه یک گواهی معتبر داشته باشد که توسط یکی از مراجع مورد اعتماد کاربر تأیید شده‌است.
  4. گواهی ارسال شده از طرف وبگاه مربوط به خود وبگاه یا شرکت اداره‌کنندهٔ آن باشد.
  5. کاربر مطمئن باشد که روش‌های استفاده شده برای رمزگذاری در امنیت لایه انتقال برای جلوگیری از شنود کارا هستند.

رمز نگاری (encryption) :

در اینترنت رمز نگاری به عملیات رمز گذاشتن بین بسته های ارسالی و دریافتی در شبکه گفته می شود. در واقع هنگامی که کاربر یک بسته را برای یک سرور خاص می فرستد آن بسته رمز گذاری شده تا در حین ارسال مشکلی برای آن پیش نیاید و این رمز فقط توسط دریافت کننده قابل فهمیدن است و متقابلا آن سایت هم هنگامی که بخواهد جواب این بسته را ارسال کند آن را رمز گذاری می کند. در این نوع ارتباط ها تمام ارسال و دریافتها رمز گذاری شده هستند.

HTTP چیست؟ درباره پروتکل HTTP و کاربرد آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره HTTP و کاربرد آن صحبت کنیم.HTTP يک پروتکل لايه دسترسي است که برروي پروتکل TCP/IP اجرا مي‌شود.

درباره HTTP :

http به معني پروتکل انتقال متن (Hyper text transfer Protocol) است که شامل مجموعه‌اي از قانون هایی براي انتقال فايل‌ها و ديگر فايل‌هاي مولتي‌مديا در شبکه وب مي‌ باشد.

مرورگر وب شما درواقع يک سرويس گيرنده HTTP است که درخواست را براي سرور مي‌وقتي مرورگر وب کاربر با وارد کردن URL يا آدرس IP، فايلي را درخواست مي‌کند، مرورگر وب درخواستي براي آن فايل ارسال مي‌کند و مرورگر وب درخواست را به فرمت HTTP درمي‌آورد و براي سرور ارسال مي‌کند و فايل‌ها بعد از دريافت از سرور براي سيستم درخواست کننده اوليه مي‌فرستد.

پروتکل انتقال ابرمتن یک پروتکل درخواست و جواب در مدل کلاینت سرور است.
یکی از مرورگر های وب می‌تواند یک کلاینت و نرم‌افزار موجود بر روی سرویس‌دهنده وب سایت یک سرور باشد. شروع این پروتکل از طرف کلاینت است که با ارسال یک درخواست HTTP به سمت سرور آغاز می‌کند.

سرور بر اساس درخواست ارسالی یا پایگاهی مانند یک فایل را در اختیار کلاینت می‌گذارد یا عملیات خاصی را انجام می‌دهد. نتیجه این عمل سرور در پاسخ HTTP برای کلاینت ارسال می‌شود. پاسخ شامل اطلاعات وضعیت و احتمالا محتویات منبع درخواست شده می‌باشد.

درباره درخواست ها در HTTP :

1) درخواست GET :

درخواست نمایش منبع درخواست‌داده‌شده را می‌دهد. این روش فقط اطلاعات را از سرور دریافت می‌کند و نباید هیچ تأثیری بر روی منابع سرور بگذارد.

2) درخواست HEAD :

از این روش برای به‌دست‌آوردن فراداده‌های موجود در سرآیند استفاده می‌شود. یکی از استفاده‌های رایج این نوع درخواست، بررسی تغییر یافتن یک منبع است.

3) درخواست POST :

سرور با توجه به نشانی وب (URL) درخواست شده و اطلاعات ارسال شده، منبع مورد نظر را در پاسخ برمی‌گرداند. این اطلاعات ارسالی می‌تواند نام کاربری و کلمهٔ‌عبور، یا هر فرمی که کاربر وارد کرده.

4) درخواست PUT :

این روش منبعی درخواست شده را ارسال و از سرور تقاضا می‌شود که این منبع را در آدرس موجود در بسته بارگذاری کند.

5) درخواست Delete :

از سرور درخواست می‌کند که آدرس فرستاده شده را حذف نماید.

6) درخواست TRACE :

برای بررسی تغییراتی که واسط‌های شبکه بر روی بسته می‌گذارند، از این روش استفاده می‌شود.

7) درخواست options :

از سرور درخواست می‌کند تا روش‌های درخواست موجود برای نشانی فرستاده شده را اعلام نماید. برای گرفتن تمامی روش‌های درخواست قابل اجرا بر روی سرور می‌توان از نشانی (*) استفاده کرد.

8) درخواست CONNECT :

ٔ پروتکل ابرمتن را به یک تونل TCP/IP تبدیل می‌کند. این عمل معمولاً برای برقراری ارتباط امن (HTTPS) بر روی یک پراکسی سرور ناامن استفاده می‌شود.

9) درخواست PATCH :

ایجاد تغییرات جزیی بر روی منابع استفاده می‌شود.

 

کدهای اطلاعاتی در HTTP :

1) کد اطلاعاتی (1xx) :

این کدها با عدد 1 آغاز می‌شوند. درخواست شما دریافت شد ادامه دهید.

2) کد اطلاعاتی (2xx) :

این کدها با عدد 2 آغاز می‌شوند در خواستِ ارسالی دریافت شده، پردازش شده، پذیرفته شده و انجام شده ‌است.

3)کد اطلاعاتی (3xx) :

این کدها با عدد 3 آغاز می‌شوند. کلاینت برای کامل شدن درخواست نیازمند انجام عملیات اضافی است.

4) کد اطلاعاتی (4xx) :

این کدها با عدد 4 آغاز می‌شوند. این گروه از کدها مشخص می‌کنند که کلاینت در درخواست خود اشتباه کرده است.

5) کد اطلاعاتی (5xx) :

این کدها با عدد 5 آغاز می‌شوند. سرور در انجام عملیات مربوط به یک درخواست ناسرانجام بوده و با خطا روبه رو خواهد شد.