ورود | عضویت
با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره CLI یا همان Command Line یا خط فرمان و کاربرد آن صحبت کنیم.
درباره Command line :
برنامه ای برای برقراری ارتباط با سیستم عامل یا برنامهها و انجام دستورهای خاص و مورد نیاز بوسیله تایپ کردن دستورها (Command line) است. این روش در مقابل روشهای دیگر مثل استفاده از نشانگر موس برای کلیک کردن روی گزینهها در واسط گرافیکی کاربری یا استفاده از منوها در واسط متنی کاربری برای انتخاب گزینهها است. به این روش دستور دادن یا وارد کردن فرمان گفته میشود.
واسط کاربر متن (TUI) که مخفف آن (Text-based user interface)
به نوعی از واسط کاربر در سیستم عاملهای رایانه گفته میشود که از متن، نمادها و رنگهای موجود در محیطهایی که حالت متنی موجود باشد مانند ترمینال رایانه، شبیهساز ترمینال و کنسول سیستم برای ارائه یک واسط کاربر برای ارتباط بین انسان و رایانه استفاده میکند. بعضی از برنامههای دارای این نوع واسط، و کتابخانههای برنامهنویسی برای این نوع واسط از ماوس هم پشتیبانی میکنند.دو ویرایشگر متن ایمکس و وی آی (vi) اولین نمونهها از این نوع واسط هستند.
در نسل قبلی رایانه ها وقتی سیستم عامل های مبتنی بر GUI توسعه نیافته بودند ، رایانه ها از برخی سیستم عامل های مبتنی بر فرمان مانند MS-DOS ، Apple-DOS ، Unix و غیره استفاده می کردند.
هرگونه ارتباط بین انسان با این سیستم عامل از طریق برخی دستورات انجام می گرفت. بعدا توسط مترجمی که به عنوان واسطه بین دستور های انسان و زبان دستگاه عمل می کرد. برخی از رایج ترین کارهای روزانه که CLI را شامل می شود ، رفتن به یک دایرکتوری ، ایجاد یک فایل جدید ، نوشتن متن به یک فایل ، حذف یک پرونده ، نمایش پرونده ها در یک پوشه و غیره بود. با این حال ، حتی در دنیای مدرن GUI سیستم عامل ها هنگامی که ما با انجام کلیک با استفاده از ماوس ، تعامل و آسان ترین راه های تعامل با سیستم عامل را داشته باشیم ، به وب سایت ها مراجعه کنید و غیره.
CLI هنوز در بسیاری از مکان ها برای انجام برخی کارهای اساسی استفاده می شود. معمول و پر استفاده ترین از CLI توسط برنامه نویسان انجام می شود که از این ابزار برای اضافه کردن و نصب قطعات به برنامه های خود استفاده می کنند. آنها همچنین از CLI برای انجام برخی تنظیمات مربوط به سیستم بر روی سرور به طور خودکار بر اساس سناریو استفاده می کنند به طوری که نیازی به کار واقعی روی سرور نیست.
مزیت های CLI :
- اگر کاربر دستورات را شناسایی کند یا بتواند آن را بخاطر بسپارد می تواند خیلی سریع نسبت به یک رابط کاربری گرافیکی انجام شود.
- تاریخ آخرین دستور های اجرا شده را برای نظارت نگهداری می کند.
- برای ایجاد یک اسکریپت می توان دستورات را با هم ترکیب کرد تا بتواند برای انجام یک سری عملیات اجرا شود و می تواند به گونه ای برنامه ریزی شود که بدون هیچ گونه تلاش بیشتر بشر بتواند بطور دوره ای اجرا شود.
- فرمان اجرا شده بر روی CLI برای تکمیل از حافظه RAM و سیکل CPU استفاده می کند.
- یک فرمان CLI می تواند از راه دور روی سیستم مستقر شود و بدون اطلاع کاربر نیز اجرا شود.
معایب های CLI :
- ابزارهای CLI امروزی برای تکمیل درخواست های اصلی را در صورت فراموش کردن کاربر، فراهم می کنند.
- همیشه مشخص نیست که این دستور فقط با نگاه کردن به یک دستور نوشته شده چه خواهد کرد. از این رو ، هیچ فرصتی را نمی توان گرفت و کاربر باید قبل از اجرا اطمینان حاصل کند که از نتیجه آن دستور مطلع است.
- برای یک کاربر جدید ، عادت کردن با CLI می تواند سوال برانگیز و سخت و گیج کننده باشد.
- ممکن است کاربر برای انجام کارها نیاز به یادگیری تعداد زیادی از دستورات داشته باشد. با این حال ، اکثر مردم فقط دستوراتی را که به طور زیاد استفاده شده را در کار خود نیاز دارند به خاطر می آورند.