شبکه – برگه 5 – فروشگاه شبکه کالا

درباره کابل شبکه و انواع آن

Posted on 2020/04/062020/05/23 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره کابل شبکه و انواع آن صحبت کنیم. در شبکه های داخلی از کابل به منظور انتقال و به منظور ارسال اطلاعات استفاده می گردد.

کابل شبکه (NETWORK Cable) :

کابل شبکه پایگاه ارتباطی کابلی است که برای تبادل داده، اشتراک گذاری و متصل ساختن دستگاه‌های یک شبکه به یکدیگر یا به سایر شبکه‌ها استفاده می‌شود. کابل‌های شبکه با توجه به نوع هم‌بندی و اندازه شبکه دارای گوناگونی میباشند، مانند : کابل هم محور، کابل فیبر نوری، کابل زوج به هم تابیده شده می‌باشند و از همین جهت دستگاه‌ها می‌توانند در فاصله کوتاه و چند متری، برای نمونه به وسیله یک کابل اترنت یا در فاصله‌های دور برای نمونه، به وسیله شبکه اینترنت به هم متصل می‌شوند.

کابل تابیده شده زوج :

کابلی با قیمت مناسبی است که نصب آسانی دارد و برای شبکه‌های LAN سیم بسیار مناسبی است، همچنین نسبت به کواکسیال کم‌وزن‌تر و انعطاف‌پذیرتر است. از دو سیم مسی ایزوله شده که برای کاهش نویز به هم تابیده می‌شوند و در یک غلاف عایق قرار می‌گیرند تشکیل شده‌است.

در سیم تلفن که خود نوعی از این کابل است از اتصال دهنده RJ11 استفاده می‌شود، اما در کابل شبکه اتصال دهنده‌ای با شماره RJ45 فیش‌های مربوط به کابل‌های T.P. هستند بکار می‌رود، که دارای هشت مکان برای هشت رشته سیم است.

کابل از نظر نوع جنس و روکش :

روکش کابل مثل یک محافظ از کابل در برابر خطرات خارجی، مانند : رخ دادن تداخل الکتریکی، سیگنال‌های مزاحم، ضربات و کشش‌های احتمالی که به کابل وارد می‌شود محافظت می‌کند. این روکش شامل روکش پی وی سی، فویل آلومینیمی، شیلد مسی و نخ ابریشمی است.

بدون فویل وشلید (UTP)
فویل دار (FTP)
هردو داری فویل جدا (STP)
داری شلید و فویل (SFTP)
دارای شلید و هردو زوج داری فویل جدا(SSTP)

سلسه مراتب اسم گذاری :

کابل.شبکه بر اساس پهنای باند، سرعت، نویزپذیری، جنس روکش و … به چندین دسته تقسیم می‌شود. اما به‌طور استاندارد کابل‌های شبکه به دسته‌های Cat1 تا Cat8 تقسیم می‌شوند. این دسته‌ها از Cat1 یا کوتاه شده Category 1 یا دسته ۱ است، شروع شده و به Cat8 می‌رسند. هر چه دسته‌بندی کابل‌های شبکه بالاتر باشد، تکنولوژی ساخت آن‌ها و در نتیجه سرعت انتقال اطلاعات، پهنای باند و نویزپذیری آن‌ها بهبود پیدا می‌کنند.

اسم گذاشتن و دسته‌بندی کردن هر NETWORK Cable با توجه به ارتقا و قوی شدن انجام می‌شود که در آن کابل به وجود می‌آید. مثال : کابل Cat5 با ایجاد چند بهبود در عملکرد آن به Cat5e تبدیل شد، حرف e در آخر CAT5e به معنی Enhanced یا بهبود یافته‌است، به این دلیل که سرعت انتقال اطلاعات از ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه به ۱۰۰۰ مگابیت بر ثانیه افزایش پیدا کرد.

همچنین این مورد را در دیگر دسته‌بندی‌های Cat8 ،Cat7 ،Cat6 نیز می‌بینیم. مثال در کابل Cat6a معنی a در انتهای آن Augmented به معنی افزایش است، چون پهنای باند در کابل Cat6a از ۲۵۰ مگاهرتز به ۵۰۰ مگاهرتز افزایش داده شده و کابل شبکه Cat6a به وجود آمده‌است.

زمانی که در یک NETWORK Cable تغیرات زیادی به وجود می‌آید یک دسته‌بندی جدید به وجود می‌آید. تغییرات کوچک‌تری که بر روی هر دسته‌بندی اعمال می‌شود، نسخه صحیح شده (e) یا افزایش یافته (a) را ایجاد می‌کنند.

درباره زیر شبکه و زیر شبکه بندی (subnetwork, subnetting)

Posted on 2020/04/012020/05/23 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره subnet work یا subnetting ها صحبت کنیم. زیر شبکه (subnetwork)، زیرشاخه‌ای از یک IP شبکه است.به شیوه تقسیم یک شبکه به دو یا چند شبکه دیگر زیرشبکه‌بندی (Subnetting) می‌گویند.

زیرشبکه‌بندی(Subnetting) :

رایانه‌ها همه دارای یک زیر شبکه مشترک و مشخص در آدرس IP داده می‌شوند که باعث می‌شود آدرس IP در طی یک تقسیم قابل توجه به دو ناحیه تبدیل گردد که شامل یک شبکه یا پیشوند مسیریابی و بخش دیگر یا شناسه کاربر می‌باشد که این بخش یک شناسه برای کاربر به خصوص خود دارد و رابط شبکه است.

نوع پیشرفته و استاندارد برای تخصیص پیشوند شبکه، نشانه گذاری CIDR CIDR notation است که برای هر دو IPv4 و IPv6 استفاده می‌شود. در این روش تعداد بیت‌های یک پیشوند شمرده می‌شود و این عدد پس از یک علامت اسلش جداکننده (/) به آدرس اضافه می‌شود

برای مثال :

۱۹۲.۱۶۸.۱.۰/۲۴ پیشوند نسخه IPV4 که در شروع شبکه در آدرس داده شده‌است، دارای ۲۴ بیت مختص است و ۸ بیت باقی‌مانده برای آدرس دادن میزبان ذخیره می‌شود.

نکته :

هنگامی که پیشوندهای مسیریابی آدرس منبع و مقصد با هم متفاوت باشند، ترافیک بین زیرشبکه‌ها با دروازه‌های ویژه جابه‌جا می‌شود. یک مسیریاب مرزهای معقول و فیزیکی بین زیرشبکه‌ها را ایجاد می‌نماید.

فواید زیرشبکه‌ بندی (The Benefits of Subnetting) :

شبکه موجود با طرح مستقر متفاوت است. در یک طرح تخصیص آدرس از اینترنت با استفاده از CIDR و در یک ساختار بزرگ، اختصاص فضای کافی برای آدرس لازم و ضروری‌ست.

این طرح ممکن است کارآیی مسیریابی را افزایش بدهد، یا هنگامی که زیرشبکه‌ها توسط اشخاص مختلف در یک ساختار بزرگ‌تر به صورت اداری کنترل می‌شوند، در مدیریت شبکه مزایایی داشته باشد. بخش‌بندی فضای آدرس، شبکهٔ سازمان را به یک ساختار درخت مانند مسیریابی بدل می‌کند.

ره یاب (Pathfinder) :

ساختار آدرس‌دهی درست به مسیریابی اجازه می‌دهد که اگر پیشوندهای شبکه مبدأ و مقصد با میزبان‌ها متفاوت باشند، از بسته‌های IP از میان شبکه‌های چندگانه توسط دروازه‌های مخصوص رایانه‌ها که ره‌یاب نامیده می‌شود، اگر آن‌ها یکسان باشند به یک جهت به سمت میزبان و هدف روی شبکه، محلی ارسال می‌شود.

رهیاب‌ها از مرزهای درست و فیزیکی بین زیرشبکه‌ها متشکل می‌شوند و هم‌چنین ترافیک بین آن‌ها را مدیریت می‌کنند. هر زیرشبکه توسط یک ره‌یاب پیش‌فرض تعیین شده، سرویس داده می‌شود.

اما احتمال دارد که به صورت داخلی شامل Ethernet چندگانه فیزیکی، با قسمت‌های مرتبط به هم توسط کلیدها یا پل‌های شبکه network switches یا network bridges. باشد. پیشوند مسیریابی یک آدرس در یک فرم مشابه به آدرس خودش نوشته می‌شود که این ماسک شبکه یا ماسک زیر شبکه آدرس نامیده می‌شود.

ضرورت زیر شبکه (Subnetting) :

شما زمانی ملزم هستین که از یک زیر شبکه محدوده آدرس دهی را در میان چندین شبکه محلی به اشتراک بگذارید :

شرکت از تکنولوژی های مختلف همبندی شبکه، ستاره ای ، حلقه ای ، و… ) استفاده می کند.

دو یا چند شبکه در محدوده های جغرافیایی مختلفی از یکدیگر قرار گرفته اند.

برای اینکه بتوانیم سگمنت های شبکه را متمرکز سازی کنیم، مثل قسمت مالی.

کامپیوترهایی که نیاز به پهنای باند بیشتری در شبکه دارند و باید از دیگر شبکه ها ایزوله باشند.

درباره شبکه و کاربرد آن (قسمت دوم)

Posted on 2020/04/012020/05/23 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم شبکه (network) صحبت کنیم.

1-شبکه شخصی (Personal Area Network) :

یک شبکه رایانه‌ای است که برای ارتباطات میان وسایل رایانه‌ای که اطراف یک فرد می‌باشند،(PDA) که به آن «دستیار دیجیتالی شخصی» نیز می‌گویند بکار می‌رود. این که این وسایل ممکن است متعلق به آن فرد باشند یا خیر جای بحث خود را دارد.

برد یک شبکه شخصی عموماً چند متر بیشتر نیست. موارد مصرف شبکه‌های خصوصی می‌تواند جهت ارتباطات وسایل شخصی چند نفر به یکدیگر یا برقراری اتصال این وسایل به شبکه‌ای در سطح بالاتر و شبکه «اینترنت» باشد.

ارتباطات شبکه‌های شخصی ممکن است به صورت سیمی به رایانه ها مانند USB و فایروایر ایجاد می شود. همچنین با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند IrDA، «بلوتوث» (Bluetooth) و UWB می‌توان شبکه‌های شخصی را به صورت بی‌سیم ساخت.

2-شبکه محلی(Local Area Network):

شبکه رایانه‌ای که محدوده جغرافیایی کوچکی مانند یک خانه، یک دفتر کار را پوشش می‌دهد، در مقایسه با شبکه‌های گسترده (WAN) از مشخصات تعریف‌شده شبکه‌های محلی می‌توان به سرعت بسیار بالاتر آنها، محدوده جغرافیایی کوچکتر و عدم نیاز به خطوط استیجاری مخابراتی اشاره کرد.

دو فناوری «اترنت» (Ethernet) روی کابل «جفت به هم تابیده بدون محافظ» (UTP) و وای‌فای (Wi-Fi) رایج‌ترین فناوری‌هایی هستند که امروزه استفاده می‌شوند، با این حال فناوری‌های «آرکنت» (ARCNET) و «توکن رینگ» (Token Ring) و بسیاری روش‌های دیگر در گذشته مورد استفاده بوده‌اند.

3-شبکه کلان‌شهر (Metropolitan Area Network) :

شبکه رایانه‌ای بزرگ است که معمولاً در سطح یک شهر گسترده می‌شود. در این شبکه‌ها معمولاً از «زیرساخت بی‌سیم» یا اتصالات «فیبر نوری» جهت ارتباط محل‌های مختلف استفاده می‌شود.

4-شبکه گسترده (Wide Area Network):

شبکه رایانه‌ای است که نسبتاً ناحیه جغرافیایی وسیعی را پوشش می‌دهد.این شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومی مانند شرکت‌های مخابرات استفاده می‌کند. به عبارت کمتر رسمی این شبکه‌ها از مسیریاب ها و لینک‌های ارتباطی عمومی استفاده می‌کنند.

شبکه‌های گسترده برای اتصال شبکه‌های محلی یا دیگر انواع شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند؛ بنابراین کاربران و رایانه‌های یک مکان می‌توانند با کاربران و رایانه‌هایی در مکان‌های دیگر در ارتباط باشند.

بعضی دیگر به‌وسیله سرویس دهندگان اینترنت (ISP) پیاده‌سازی می‌شوند تا شبکه‌های محلی سازمان‌ها را به اینترنت متصل کنند.

5-شبکه متصل (Network Connected) :

چند شبکه یا (Subnet) که با استفاده از تجهیزاتی که در لایه ۳ یعنی لایه شبکه مدل مرجع OSI عمل می‌کنند مانند یک مسیریاب به یکدیگر متصل می‌شوند، تشکیل یک شبکه از شبکه‌ها یا شبکه متصل را می‌دهند. در کاربردهای جدید شبکه‌های به هم متصل شده از قرارداد IP استفاده می‌کنند.

دسته بندی شبکه متصل:

می‌توان سه نوع «شبکه متصل» دسته‌بندی نمود:

1- شبکه داخلی یا اینترانت (Intranet):

شبکه داخلی مجموعه‌ای از شبکه‌های متصل به هم می‌باشد که از قرارداد IP و ابزارهای مبتنی بر IP مانند مرورگروب استفاده می‌کند و معمولاً زیر نظر یک نهاد مدیریتی کنترل می‌شود.

این نهاد مدیریتی شبکه داخلی را نسبت به باقی قسمت‌های دنیا محصور می‌کند و به کاربران خاصی اجازه ورود به این شبکه را می‌دهد. به‌طور معمول‌تر شبکه درونی یک شرکت یا دیگر شرکت‌ها شبکه داخلی می‌باشد.

2-شبکه خارجی یا اکسترانت (Extranet):

شبکه خارجی یک شبکه یا شبکه متصل است که به لحاظ قلمرو محدود به یک سازمان یا نهاد است ولی همچنین شامل اتصالات محدود به شبکه‌های متعلق به یک یا چند سازمان یا نهاد دیگر است که معمولاً ولی نه همیشه قابل اعتماد هستند.

برای نمونه مشتریان یک شرکت ممکن است که دسترسی به بخش‌هایی از شبکه داخلی آن شرکت داشته باشند که بدین ترتیب یک شبکه خارجی درست می‌شود، چراکه از دیدگاه امنیتی این مشتریان برای شبکه قابل اعتماد به نظر نمی‌رسند.

چراکه از نظر تعریف یک شبکه خارجی نمی‌تواند فقط از یک شبکه محلی تشکیل شده باشد، چون بایستی دست کم یک اتصال به خارج از شبکه داشته باشد.

3-شبکه‌اینترنت (Internet):

شبکه ویژه‌ای از شبکه‌ها که حاصل اتصالات داخلی شبکه‌های دانشگاهی، عمومی و خصوصی در سرتاسر دنیا است. این شبکه بر اساس شبکه اولیه‌ای کار می‌کند که (ARPANET) نام داشت و به‌وسیله مؤسسه (ARPA) که ایجاد شد. همچنین جایگاهی برای وب (WWW) است.

در لاتین واژه Internet برای نامیدن آن بکار می‌رود که برای اشتباه نشدن با معنی عام واژه «شبکه متصل» حرف اول را بزرگ می‌نویسند.

نکته:

پورت‌های اتترنت:

این پورت‌ها برای انتقال مسیریاب به شبکهٔ داخلی استفاده می‌شود.

پورت‌های سریال:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به مودم و شبکهٔ خارجی استفاده می‌شود.

پورت کنسول:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به پورت سریال رایانه و کانفینگ آن استفاده می‌شود.

درباره شبکه و کاربرد آن( قسمت اول )

Posted on 2020/03/312020/05/23 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره شبکه و کاربرد آن صحبت کنیم. شبکه‌های رایانه ای مجموعه‌ای از رایانه های مستقل و متصل به یکدیگر هستند که با یکدیگر ارتباط دارند و تبادل داده می‌کنند.

درباره شبکه (NETWORK) :

به متصل بودن یک دستگاه با دستگاه های دیگر که قابلیت انتقال اطلاعات بین خود را دارند شبکه رایانه‌ای یا (NETWORK) گفته می‌شود. وصل بودن رایانه ها یعنی از طریق یک کابل، فیبر نوری، ماهواره‌ها و… به هم وصل می‌باشند، دو شرط فوق شروط لازم برای ایجاد یک شبکه رایانه ای می‌باشند اما شرط کافی برای تشکیل یک شبکه رایانه ای داشتن ارتباط و تبادل داده بین کامپیوترهاست.

استانداردهای (StandardNETWORK):

معمولا از دو نوع استاندارد شبکه می‌توان استفاده کرد: Token Ring Etherne

۱- Ethernet :

Ethernet یک تکنولوژی مبتنی بر مجادله و درگیری است؛ بدین معنا که هیچ کنترلی بر روی اینکه کدام رایانه مجاز به ارسال اطلاعات از طریق شبکه است، نداریم زمانی که ۲ رایانه همزمان اقدام به ارسال اطلاعات از طریق کابلها می‌کنند، این امر منجر به برخورد داده‌ها می‌شود؛ بنابـــراین اطلاعات پس از تأخیر به مقصد می‌رسند. مجادله داده‌ها می‌تواند سرعت یک شبکه شلوغ را کم کند. استفاده از تکنولوژی Ethernet به صرفه تر است از تکنولوژی Token Ring است چرا که تکنولوژی Ethernet وسیله‌ای برای کنترل این است که یک کامپیوتر چه وقت می‌تواند انتقال داده‌ها را شروع کند. تکنولوژی Ethernet برای دفاتر اداری کوچک و مصارف خانگی مناسب است .

۲- Token Ring:

در تکنولوژی Token Ring انتقال داده ها توسط Token که در حلقه تشکیل دهنده رایانه ها گردش می کند، کنترل می‌شود. تنها رایانه دارای Token می‌تواند داده‌ها را انتقال دهد؛ Token پس از انتقال و دریافت داده‌ها به رایانه بعدی حلقه سپرده می‌شود و هیچ گونه مجادله در یک حلقه Token Ring به وجود نمی‌آید، چرا که هر رایانه نوبت خود را برای انتقال دارد هیچ رایانه ای دیگری در آن زمان داده ارسال نمی‌کند.

توپولوژی‌های (NETWORK) :

توپولوژی یا همبندی یک شبکه به معنای نوع ارتباطی است که مابین گره‌های آن شبکه برقرار است. این توپولوژی معمولاً نوع کابل مورد استفاده را نیز تعیین می‌کند.

1- توپولوژی خطی باس ( Bus Linear ):

در یک شبکه خطی چندین رایانه به یک کابل به نام Bus متصل می‌شود. در این توپولوژی رسانه انتقال بین کلیه رایانه ها مشترک است.
توپولوژی Bus از متداولترین توپولوژیهاست که در شبکه‌های محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سادگی، کم هزینه بودن و توسعه آسان این شبکه، از نقاط قوت توپولوژی Bus می‌باشد. ضعف عمده این شبکه آن است که اگر کابل اصلی یا Back Bone که به عنوان پل ارتباطی بین کامپیوترهای شبکه می‌باشد، قطع شود، کل شبکه از کار خواهد افتاد.

2-توپولوژی رینگ حلقوی(Ringring topology):

در توپولوژی BUS رایانه ها توسط یک رشته سیم به هم متصل می‌شوند که آغاز و پایان آن سیم توسط یک مقاومت ۵۰ اهمی بسته شده است. در توپولوژی رینگ به جای بستن دو سر سیم، آنها را به یکدیگر وصل کرده و تشکیل یک حلقه می‌دهند

3-توپولوژی هیبریدی(Hybrid Topology) :

سیستمی که از ترکیب BUS و ستاره‌ای پدید می‌آید، هیبریدی نام دارد.
در این حالت برخی از مسیرهای شبکه به صورت BUS و برخی دیگر بصورت ستاره‌ای می‌باشند، معمول ترین طراحی از این نوع اتصالها به صورت BUS و اتصال ستاره‌ای رایانه ای هاب مربوط به خودشان می‌باشد.

4-توپولوژی ستاره‌ای(Stellar topology) :

در این پیکربندی از کابل و سخت‌افزار بیشتری استفاده می‌شود اما مدیریت آن آسان‌تر و احتمال خرابی آن کمتر است؛ کابل مورد استفاده توپولوژی ستاره‌ای Ethernet کابل زوج بهم تابیده بدون حفاظ است. هر رایانه‌ در پیکربندی ستاره‌ای به یک هاب متصل می‌شود. یک سر کابل به کارت شبکه یک رایانه متصل شده و سر دیگر آن به هاب که نقطه اتصال مرکزی کابل کشی شبکه را نزد هم می‌کند، وصل می‌شود. هاب ها به اندازه‌های مختلف توزیع می‌شوند و مدلهای پیشرفته آنها می‌تواند، خطاهای موجود در سیگنالها را تقویت کند. آماده سازی توپولوژی ستاره‌ای آسان است و عیب یابی در آن آسانتر از شبکه BUS است چرا که یک کابل آسیب دیده تنها به روی یک کامپیوتر تاثیر می‌گذارد و از طرف دیگر کابل زوج بهم تابیده معمولاً گرانتر از کواکسیال (کابل تک رشته‌ای) (به انگلیسی coaxial) است. توپولوژی ستاره‌ای به کابل بسیار زیاد و یک هاب نیاز دارد.