ساعت کاری

از ساعت 9 تا 17 در روزهای کاری پاسخگوی شما هستیم.

درباره پروتکل‌ ICMP (قسمت اول)

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره  قسمت اول پروتکل‌ ICMP صحبت کنیم. این پروتکل برای کنترل پیام و درخواست های اینترنتی یکی از پروتکل‌های اصلی شبکه جهانی وب یا اینترنت می‌باشد. که مخفف کلمه آن (internet control message protocol) است.

درباره پروتکل ICMP :

مورد اصلی استفاده از آن در سیستم عاملهای رایانه ای وصل به parameters است برای ارسال گزارش های خطا، مثالا، سرویس مورد درخواست در دسترس نمی‌باشد و اینکه میزبان یا روتر غیرفعال، است.

از این پروتکل می‌توان برای اجراکردن دستورها استفاده شود. پروتکل ICMP مبتنی بر IP برای انجام کارهای خود است، و خود آن بخشی جدایی ناپذیر از IP می‌باشد.

این سیستم با سیستم‌های حمل و نقل داده مثل تی‌سی‌پی یا یودی‌پی متفاوت است و ارسال و دریافت داده را انجام نمی دهند.

این پروتکل به‌طور معمول در نرم‌افزارهای کاربردی شبکه استفاده نمی‌شود، مگر در چند استثنا مانند پینگتریس‌روت.

این پروتکل جهت گزارش هایی در رایانه ها، روتر ها و هاست ها و بررسی وجود سیگنال و به طور کلی بررسی وضعیت ارتباطی بین روتر و سرور ها مورد استفاده قرار می گیرد.

دسته بندی پروتکل ICMP در نسخه ها IPV :

این پروتکل برای اینترنت نسخه (IPv4) به عنوان ICMPv4 میگوید و پروتکل اینترنت نسخه (IPV6) گفته می شود نامگذاری می‌کنند.

در ICMP بعد از نسخه IPV4 شروع می‌شود. تمامی پک های اطلاعاتی یا داده ها این پروتکل دارای یک دسته ۸ بایتی و قسمت داده متغیر است.

در 4 بایت اول دسته ها برای همه پک ها یکسان است. اولین بایت برای نوع آاین پروتکل می‌باشد. بایت دوم برای کد های ICMP است.

بایت‌های 3 و 4 برای کنترل سالم بودن این پروتکل می‌باشد. 4 بایت بعدی بر اساس نوع وکد آن پروتکل متفاوت است.

درباره گزارش خطاها در پروتکل ICMP :

گزارش خطاهای این پروتکل دارای قسمتی برای داده‌ها یا اطلاعات هستند که شامل کل دسته های IP و 8 بایت اول پک که برای آن گزارش خطاها ایجاد شده‌است.در این حالت پک این پروتکل در یک داده دیگر در پروتکل اینترنت قرار می‌گیرد.

در مدل 5 لایه ای شبکه، این پروتکل همانند پروتکل IP  در لایه ی network یا همان شبکه قرار می گیرد، اما نوع کارکرد آن شبیه پروتکل های لایه ی transport یا همان انتقال می باشد.

پروتکل ICMP امکانات لازم در خصوص اشکال زدایی، گزارش خطاها و همچنین مبادله ی اطلاعات محدود در بستر یک شبکه را ارائه می دهد.

با توجه به اینکه ICMP PORT صرفا مسئول ارائه ی پیغام ها و کنترل و گزارش خطاها و نهایتا ارائه ی فیدبک های لازم در جهت تحقق یک وضعیت خاص است، حاوی هیچ گونه اطلاعاتی مبنی بر اعلام وصول بسته های اطلاعات  (acknowledgment) نمی باشد.

ضمنا این پیغام حاوی IP و نام آن روتر را همین IP فرستنده می باشد.به همین ترتیب packet های بعدی با TTL های بالاتر نیز ارسال خواهند شد.

تا زمانی که packet با شماره n به روتر شماره ی n می رسد و با دور ریخته شدن packet ، پیغام TTL expired به سمت فرستنده ارسال می شود.

در هر رفت و برگشت فرستنده با دریافت پیغام TTL expied می تواند زمان ارسال پکت تا روتر و برگشت آن ( round-trip time یا RTT ) را محاسبه کند.

شبکه کالا

درباره پروتکل TELNET و خصوصیات آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ تلنت (پروتکل TELNET) صحبت کنیم.
این پروتکل یک پروتکل تحت شبکه است که در اینترنت و شبکه‌های محلی استفاده می‌شود. بیشتر تجهیزات شبکه‌ای و سیستم‌های عامل آن که دارای مدل مرجع اینترنتی هستند، تلنت را پشتیبانی می‌کند.

درباره پروتکل تلنت TELNET :

این پروتکل TELNET پروتکل سرویس دهنده و سرویس گیرنده‌است و براساس انتقال ارتباطی کار می‌کند. ارتباط این واحد بر پایه TCP و روی پورت ۲۳ برقرار میگردد.

اگر چه این واحد می‌تواند TCP/IP را بر NCP اجرا کند. پروتکل‌ها چند پسوند دارند و هر یک استاندارد اینترنت می‌باشند. 32 STB نیز در تعریف پسوندها کاربرد داشته‌است. دیگر پسوندهای IETF یک استاندارد هستند.

درباره امنیت پروتکل TELNET :

در این محیط این پروتکل امنیت خیلی مورد توجه نبود تا اینکه سال ۱۹۹۰ که پهنای باند معروف شد. با افزایش تعداد مردم در دسترسی به اینترنت، و با توسعه، تعدادی تلاش می‌کنند تا به سرویس دهنده‌های دیگر نفوع کنند.

سرویس دهنده‌ها به‌طور متناوب رمزگذاری شدند حتی بیشتر از یک ضرورت. کارشناسان ایمنی مانند شرکت های Sans و اعضای Compoos معتقدند که استفاده از TELNET برای ثبت راه دور می‌تواند در شرایط عادی متوقف شود.

پروتکل TELNET نمی‌تواند رمز گشایی داده‌های ارسال شده را انجام دهد. بنابراین می‌توان روابط را با یک رمز عبور رشد داد. این عامل دسترسی به یک ردیاب است.

آن‌ها بین دو میزبان قرار دارند و این پروتکل می‌تواند پک ها را با اطلاعات کافی توزیع کند. برنامه‌های کمکی مانند Tcpdump و Wireshark از این نوع هستند.

این نوع فرایندهای اجرایی این پروتکل می‌توانند بدون طرح اعتبارسازی توصیف شوند، بنابراین باید ارتباطات بین دو میزبان برقرار شوند.

در Telnet چندین آسیب‌پذیری نیز دیده شده‌است. این نوع نقایص در استفاده  از این پروتکل زیاد هست و به خصوص در اینترنت و پروتکل SSH که ابتدا در سال ۱۹۹۵ گزارش شد.

SSH می‌تواند قابلیت TELNET را افزایش دهد. این اعتبارسازی کلیدی می‌تواند تضمین دسترسی به ادعاهای واقعی باشد. این پروتکل‌ها TELNET هستند و می‌توانند اعتبار sasl و امنیت TLS را به دنبال داشته باشند.

با این وجود بیشتر این فرایندها حامی این تعمیم نمی‌باشند. علاوه به اجرای SSH می‌تواند کافی باشد. مزیت اصلی TLS- TENET شامل توانایی استفاده از گواهینامه سرور می‌باشد. آن‌ها دارای کلید ذخیره می‌باشند. در SSH ضعفهای کاربر باید به خوبی شناخته شوند.

سیستم های چندگانه پروتکل TELNET :

در Putty یک نوع SSH، Telnet و rlogin یا tcp خام برای ویندوز، linux و unix می‌باشد.

و M telnet یک سرویس گیرنده با صفحه نمایش بزرگ می‌باشد. این می‌تواند در اجرای OS/2 مفید باشد. سهولت استفاده مربوط به قابلیت پیاده کردن Zmodem می‌باشد.

این Twisted conch دارای یک روند اجرایی سرویس دهنده و سرویس گیرنده‌است.

در LVT نیز یک سیستم چند گانه می‌باشد. آن‌ها برای ویندوز DOS کاربرد داشته‌اند. حمایت SSH و Kerberos مربوط به این فرایند است. ویژگی‌های مفید مانند نسخه برداری و ثبت خودکار در این زمینه نقش مهم دارند.

در Synct ERM یک نوع ترمینال و سرویس گیرنده Telnet/ Rlogin/SSH می‌باشد که در ویندوز و سیستم nix رایج می‌باشد. حمایت zomdem با صفحه نمایش کامل از این فرایند است.

این سیستم Rove mobile SSH یک SSH برمبنای دستور و یک سرویس گرنده Telnet برای unix و linux می‌باشد. حمایت bluetooth نیز از این دسته‌است.

شبکه کالا

درباره سرعت اینترنت و تفاوت بیت و بایت

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره سرعت اینترنت (Speed Internet) و تفاوت بین و بایت صحبت کنیم.

درباره سرعت اینترنت :

سرعت واقعی اینترنت توسط همان سرعتی است که شرکت‌های ارایه دهنده خدمات اینترنتی (ISP) با واحد کیلو بیت در ثانیه (Kbps) اقدام سرویس اینترنت به کاربران خود انجام میدهند.

برای داشتن اشتراک یک خط اینترنت پرسرعت که شرکت سرویس‌دهنده اینترنت ارایه میدهد، شرکت خدمات‌دهنده به عنوان کاربر حقیقی یا حقوقی بر حسب میزان متناسب با حجم استفاده، سرویس‌های متفاوتی را با سرعت‌های ۱٢۸، ٢۵٦، ۵۱٢ و … با واحد کیلو بیت در ثانیه به کاربران پیشنهاد می‌کند.

درباره واحد سرعت (kilo bit per second):

واحد سرعت این سرویس‌ها، کیلو بیت در ثانیه      (Kilo bit per second)، است که کلمه بیت در آن با حرف b کوچک انگلیسی مشخص شده و به صورت Kbps (کیلو بیت در ثانیه) نمایش داده می‌شود.

واحد دیگری با نام کیلو بایت در ثانیه وجود دارد،   (Kilo Byte per Second) که کلمه بایت آن با حرف B بزرگ انگلیسی در واحد KBps (کیلو بایت در ثانیه) مشخص می‌شود و معمولاً در زمان دانلود و دریافت فایل آن را مشاهده می کنید.

نکته : هر ۱ بایت باید اطلاعات را از ۸ بیت تشکیل شده است، هر یک از سرعت‌های ارایه شده توسط شرکت‌های خدمات‌ اینترنتی به کاربران در زمان استفاده باید به ۸ تقسیم شود تا به سرعتی تبدیل شود که در زمان دانلود دانلود فایل‌ها از اینترنت توسط کاربر قابل مشاهده است.

درباره (shared) و (Dedicated) :

سرویس‌های خدمات اینترنت به دو دسته تقسیم میشوند، اشتراکی (Shared) و اختصاصی (Dedicated)، کاربران حقیقی و حقوقی بر حسب نوع نیاز و میزان استفاده خود، می‌توانند هر یک از این سرویس‌ها را با سرعت‌‌های متفاوت دریافت و بر اساس اشتراکی و اختصاصی بودن آن به شکل متفاوتی استفاده کنند.

کلیه شرکت‌های اینترنتی موظف هستند که سرویس‌های اشتراکی خود را با ضریب ۱ به ۸ و سرویس‌های اختصاصی خود را با ضریب ۱ به ۱ میان کاربران به اشتراک بگذارند.

نکته: زمانی که یک کاربر خانگی سرویس اشتراکی ۱٢۸Kbps از شرکت خدمات‌ اینترنت خود دریافت می‌کند، پهنای باند این سرویس با توجه به ماهیت اشتراکی بودن آن، حداکثر با ۸ کاربر دیگر به اشتراک گذاشته شده و سرعت استفاده از سرویس این مشترک در ساعات پر مصرف ممکن است تا یک هشتم سرعت اولیه سرویس کاهش یافته و به سرعت ۱۶Kbps برسد.

سرویس‌های اینترنتی اختصاصی که با توجه به هزینه نسبتا مطلوب و تعداد زیاد کاربران استفاده‌کننده از سرویس ها، اغلب توسط شرکت‌ها و سازمان‌ها از آن‌ها استفاده می‌شود، به‌صورت یک‌به‌یک است و این بدان معناست که سرعت و پهنای باند سرویس پیاده شده تنها به یک مشترک به‌صورت اختصاصی تعلق می‌گیرد و با سایر مشترکین به اشتراک گذاشته نمی شود.

توافق‌نامه سطح خدمات (SAL) :

یک قرارداد دو طرفه بین شرکت خدمات‌دهنده و خدمات‌گیرنده اینترنت است که بر اساس آن پارامترهای کیفیت خدمات تضمین می‌شود و همه‌ی شرکت‌های خدمات دهنده اینترنتی در کشور ملزم به اجرای تمامی موارد آن هستند.

جزییات این توافق‌نامه در سند کمیسیون ۱۷۷ سازمان تنظیم مقررات، با عنوان ضوابط و چارچوب موافقت‌نامه‌های سطح خدمات (SLA) به تفضیل بیان شده است.

فایروال (Firewall) و انواع آن

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره فایر وال ها (Firewall) و انواع آن صحبت کنیم.  فایروال یک دستگاه امنیت شبکه محسوب می‌شود که نظارتی روی بسته‌های داخل یا خارج از شبکه و بلوک ها دارد.

دیوار آتش ( Firewall) :

فایروال نام عامه  برنامه‌هایی است که از دسترسی غیرمجاز به یک سیستم رایانه جلوگیری می‌کنند. در برخی از این نرم‌افزارها، برنامه‌ها بدون داشتن مجوز قادر نخواهند بود از یک رایانه برای سایر رایانه‌ها، داده ارسال کنند.

به این گونه نرم‌افزارها، فایروال دو طرفه گویند، زیرا علاوه بر درگاه ورودی (Incoming)، درگاه‌های خروجی (Outing) هم کنترل می‌شوند. بسته‌های اطلاعاتی که حاوی اطلاعات بدون مجوز هستند، به وسیله فایروال متوقف می‌شوند.
نوع دیگری از فایروال نیز وجود دارد که به آن فایروال معکوس می‌گویند.

فایروال معکوس ترافیک خروجی شبکه را فیلتر می‌کند، برخلاف فایروال معمولی که ترافیک ورودی را فیلتر می‌کند. در عمل، فیلتر کردن برای هر دوی این مسیرهای ورودی و خروجی، احتمالا توسط دستگاه یا نرم‌افزار انجام می‌شود.

فایروال‌ها عمدتا پورت‌های ضروری برای کاربران یا سایر برنامه‌های موجود در خارج از شبکه را در دسترس و قابل استفاده می‌کنند. برای افزایش ایمنی، سایر پورت‌ها، غیرفعال می‌گردد تا امکان استفاده از آنان توسط هکرها وجود نداشته باشد.

نحوه عملکرد فایروال (How the firewall works) :

نحوه عملکرد بسیاری از سیستم‌های فایروال اینطور است که تمامی ارتباطات از طریق یک سرویس دهنده پروکسی به سمت فایروال هدایت شده و همین سرویس دهنده درباره امن بودن یا امن نبودن عبور یک پیام یا یک فایل از طریق شبکه تصمیم گیری می شود.

انواع فایروال ها(Types of Firewalls) :

فایروال ها عمدتا به سه بخش تقسیم می‌شوند :

1-تصفیه‌کننده بسته‌های اطلاعاتی (Packet Purifier) :

در این‌گونه سیستم‌ها بسته‌ها بر اساس قانون خاصی متوقف می‌شوند. این قانون می‌تواند بستگی به جهت حرکت بسته، پروتکل خاص استفاده شده، آدرس فرستنده، شماره پرت پرتکل مثلا در TCP/IP، واسطه فیزیکی و غیره طراحی شده باشد. این‌گونه فایروال عمدتا در روتر(Router) انجام می‌شود. به عنوان مثالی معروف از ACLs در روترهای Cisco می توان اشاره کرد.

2-نظارت کردن سطح بالاتر شبکه ( Monitor the higher level of the network) :

اینگونه سیستم‌ها مانند امن نگه داشتن بسته‌های اطلاعاتی بوده با این تفاوت که به دلیل آگاهی از تمامی لایه‌ها و سطوح مختلف در stack پروتکل هوشمندتر عمل می‌کنند. این‌گونه سیستم‌ها معمولا حافظه داشته و اجازه آن را می‌دهد که به یک بسته اطلاعاتی نه به صورت جدا بلکه به عنوان بخشی از جریان داده‌ها نگاه کند.

3-سرویس دهنده پروکسی( Proxy server):

یک یا چند سیستم که به نظر می‌آید که خدماتی را به خارج می‌دهند، ولی عمدتا به عنوان پروکسی برای سیستم اصلی عمل می‌کنند، بنابراین سیستم خارجی یکسره به سیستم درونی وصل نشده و پروکسی بین آن‌ها قرار می‌گیرد. پیاده‌سازی آن‌ها می‌توانند در سطح مداری، سخت‌افزار و در سطح برنامه رایانه‌ای، نرم‌افزار باشد.

نسل بعدی فایروال (NGFW) :

در این نوع فایل‌ها می‌توان بسته ها رو را با حالت‌های مختلف اتصال، آدرس منبع و مقصد مورد فیلتر قرار داد. این همان جاییست که فایروال نسل بعدی یا به اختصار NGFW وارد عمل خواهد شد. فایروال نسل جدید قانون هایی را برای برنامه‌های کاربردی و کاربران مجاز جهت کاربری در نظر می‌گیرند و در داده‌های جمع آوری شده با فناوری‌های دیگر ترکیب می‌شوند تا تصمیم های صحیح درباره اینکه چه نوع ترافیک اجازه اتصال یا کاهش سرعت خواهد داشت، گرفته شود.

نکته :

ویژگی هایی که از لحاظ زمانی توسط دستگاه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند و هم اکنون در بسیاری از فایروال‌های نسل بعدی می توان مشاهده کرد :

1- سیستم مقابله با نفوذ یا IPS
2- نظارت عمیق بسته یا DPI
3- پایان کار SSL
4-سندباکسینگ

درباره شبکه و کاربرد آن (قسمت دوم)

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم شبکه (network) صحبت کنیم.

1-شبکه شخصی (Personal Area Network) :

یک شبکه رایانه‌ای است که برای ارتباطات میان وسایل رایانه‌ای که اطراف یک فرد می‌باشند،(PDA) که به آن «دستیار دیجیتالی شخصی» نیز می‌گویند بکار می‌رود. این که این وسایل ممکن است متعلق به آن فرد باشند یا خیر جای بحث خود را دارد.

برد یک شبکه شخصی عموماً چند متر بیشتر نیست. موارد مصرف شبکه‌های خصوصی می‌تواند جهت ارتباطات وسایل شخصی چند نفر به یکدیگر یا برقراری اتصال این وسایل به شبکه‌ای در سطح بالاتر و شبکه «اینترنت» باشد.

ارتباطات شبکه‌های شخصی ممکن است به صورت سیمی به رایانه ها مانند USB و فایروایر ایجاد می شود. همچنین با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند IrDA، «بلوتوث» (Bluetooth) و UWB می‌توان شبکه‌های شخصی را به صورت بی‌سیم ساخت.

2-شبکه محلی(Local Area Network):

شبکه رایانه‌ای که محدوده جغرافیایی کوچکی مانند یک خانه، یک دفتر کار را پوشش می‌دهد، در مقایسه با شبکه‌های گسترده (WAN) از مشخصات تعریف‌شده شبکه‌های محلی می‌توان به سرعت بسیار بالاتر آنها، محدوده جغرافیایی کوچکتر و عدم نیاز به خطوط استیجاری مخابراتی اشاره کرد.

دو فناوری «اترنت» (Ethernet) روی کابل «جفت به هم تابیده بدون محافظ» (UTP) و  وای‌فای (Wi-Fi) رایج‌ترین فناوری‌هایی هستند که امروزه استفاده می‌شوند، با این حال فناوری‌های «آرکنت» (ARCNET) و «توکن رینگ» (Token Ring) و بسیاری روش‌های دیگر در گذشته مورد استفاده بوده‌اند.

3-شبکه کلان‌شهر (Metropolitan Area Network) :

شبکه رایانه‌ای بزرگ است که معمولاً در سطح یک شهر گسترده می‌شود. در این شبکه‌ها معمولاً از «زیرساخت بی‌سیم» یا اتصالات «فیبر نوری» جهت ارتباط محل‌های مختلف استفاده می‌شود.

4-شبکه گسترده (Wide Area Network):

شبکه رایانه‌ای است که نسبتاً ناحیه جغرافیایی وسیعی را پوشش می‌دهد.این شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومی مانند شرکت‌های مخابرات استفاده می‌کند. به عبارت کمتر رسمی این شبکه‌ها از مسیریاب ها و لینک‌های ارتباطی عمومی استفاده می‌کنند.

شبکه‌های گسترده برای اتصال شبکه‌های محلی یا دیگر انواع شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند؛ بنابراین کاربران و رایانه‌های یک مکان می‌توانند با کاربران و رایانه‌هایی در مکان‌های دیگر در ارتباط باشند.

بعضی دیگر به‌وسیله سرویس دهندگان اینترنت (ISP) پیاده‌سازی می‌شوند تا شبکه‌های محلی سازمان‌ها را به اینترنت متصل کنند.

5-شبکه متصل (Network Connected) :

چند شبکه یا (Subnet) که با استفاده از تجهیزاتی که در لایه ۳ یعنی لایه شبکه  مدل مرجع OSI عمل می‌کنند مانند یک مسیریاب به یکدیگر متصل می‌شوند، تشکیل یک شبکه از شبکه‌ها یا شبکه متصل را می‌دهند. در کاربردهای جدید شبکه‌های به هم متصل شده از قرارداد IP استفاده می‌کنند.

دسته بندی شبکه متصل:

می‌توان سه نوع «شبکه متصل» دسته‌بندی نمود:

1- شبکه داخلی یا اینترانت (Intranet):

شبکه داخلی مجموعه‌ای از شبکه‌های متصل به هم می‌باشد که از قرارداد IP و ابزارهای مبتنی بر IP مانند مرورگروب  استفاده می‌کند و معمولاً زیر نظر یک نهاد مدیریتی کنترل می‌شود.

این نهاد مدیریتی شبکه داخلی را نسبت به باقی قسمت‌های دنیا محصور می‌کند و به کاربران خاصی اجازه ورود به این شبکه را می‌دهد. به‌طور معمول‌تر شبکه درونی یک شرکت یا دیگر شرکت‌ها شبکه داخلی می‌باشد.

2-شبکه خارجی یا اکسترانت (Extranet):

شبکه خارجی یک شبکه یا شبکه متصل است که به لحاظ قلمرو محدود به یک سازمان یا نهاد است ولی همچنین شامل اتصالات محدود به شبکه‌های متعلق به یک یا چند سازمان یا نهاد دیگر است که معمولاً ولی نه همیشه قابل اعتماد هستند.

برای نمونه مشتریان یک شرکت ممکن است که دسترسی به بخش‌هایی از شبکه داخلی آن شرکت داشته باشند که بدین ترتیب یک شبکه خارجی درست می‌شود، چراکه از دیدگاه امنیتی این مشتریان برای شبکه قابل اعتماد به نظر نمی‌رسند.

چراکه از نظر تعریف یک شبکه خارجی نمی‌تواند فقط از یک شبکه محلی تشکیل شده باشد، چون بایستی دست کم یک اتصال به خارج از شبکه داشته باشد.

3-شبکه‌اینترنت (Internet):

شبکه ویژه‌ای از شبکه‌ها که حاصل اتصالات داخلی شبکه‌های دانشگاهی، عمومی و خصوصی در سرتاسر دنیا است. این شبکه بر اساس شبکه اولیه‌ای کار می‌کند که (ARPANET) نام داشت و به‌وسیله مؤسسه (ARPA) که ایجاد شد. همچنین جایگاهی برای وب (WWW) است.

در لاتین واژه Internet برای نامیدن آن بکار می‌رود که برای اشتباه نشدن با معنی عام واژه «شبکه متصل» حرف اول را بزرگ می‌نویسند.

نکته:

پورت‌های اتترنت:

این پورت‌ها برای انتقال مسیریاب به شبکهٔ داخلی استفاده می‌شود.

پورت‌های سریال:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به مودم و شبکهٔ خارجی استفاده می‌شود.

پورت کنسول:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به پورت سریال رایانه و کانفینگ آن استفاده می‌شود.