پروتکل مسیریاب – فروشگاه شبکه کالا

درباره پروتکل‌OSPF(قسمت چهارم)

Posted on 2020/05/022020/05/02 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت چهارم پروتکل OSPF صحبت کنیم. در این مقاله میخواهیم درباره طراحی پروتکل OSPF که نقش مهمی در ساختار این پروتکل مسیریاب دارد، و ویژگی آن , بحث روتر ABR صحبت میکنبم.

درباره طراحی OSPF در شبکه :

در این طراحی نکته که بسیار مهم است تعداد روترها در یک محیط یا تعداد روترهای دیوار به دیوار که در هر قسمت قابل توزیع نیست. که بهترین روش برای طراحی ساختار یک شبکه است.

باید به خاطر داشت که اکثر روتر ها در کار زیاد و فشار بیش از حد از کار میافتد.و تعداد روترها بستگی به عواملی دارد که در ادامه به آنها را معرفی میکنیم.

درباره انواع عواملی که باید برای تعداد روتر ها رعایت کرد عبارتند از :

انواع AREA ها
مقدار توان CPU ها
نوع MEDIA
در پروتکل broadcast می شود یا نه
مش بندی شبکه
تعداد پروتکل LSA
میزان مسیریابی
تعداد روترهای دیوار به دیوار یا همسایه ها
تعداد روتر متصل به شبکه LAN

در ادامه برای توضیح بیشتر :

هر شبکه lan یک روتر DR و BDR دارد که همسایگی را برای تمامی روترهای دیگر ایجاد می کنند. هر چه تعداد همسایگان کمتری بر روی LAN وجود داشته باشد، تعداد همسایگی های کمتری توسط رورترهای DR یا DBR باید ایجاد شود.

این مسئله وابسته است به قدرتی که روتر شما دارد. شما همیشه توانایی تغییر OSPF priority را دارید تا به واسطه آن روتر DR را انتخاب نمایید. همچنین از داشتن بیش از یک روتر DR در یک ناحیه پرهیز کنید.

اگر انتخاب روتر DR بر مبنای بیشترین مقدار RID باشد، درنتیجه به صورت تصادفی یک روتر باید به عنوان DR در سراسر نواحی ای که به آن متصل است، انتخاب شود. این روتر باید نسبت به دیگر روترهای بیکار، کار مضاعفی را انجام دهد.

تعداد روترها به جای هر روتر ABR :

روتر های ABR نسخه ای از پایگاه داده ی مربوط به تمامی محیط هایی که به آنها سرویس می دهد را ذخیره می کند. برای مثال، اگر روتری به 7 محیط متصل باشد.

باید لیستی از 7 پایگاه داده ی مختلف را در خود نگهداری کند. تعداد ناحیه ها به ازای هر روتر ABR ، مقداری است که به لیست ها وابستگی دارد.

که شامل نوع ناحیه (normal ، stub ، NSSA) ، قدرت CPU روتر ABR ،تعداد مسیرها به ازای هر ناحیه و تعداد مسیرهای خارجی به ازای هر ناحیه می شود.به همین علت تعداد نواحی دقیقی به ازای هر روتر ABR توصیه نمی شود.

ویژگی های پروتکل OSPF :

ویژگی های OSPF عبارتند از :

سرعت
convergence
VLSM
احراز هویت
بخش سازی
داشتن سلسله مراتب
مدیریت شبکه های پیچیده و بزرگ به کار می رود

در آخر می رسیم به نتیجه گیری :

در پروتکل OSPF که معروف به پروتکلی متن باز با عملکرد بالا را در اختیار شما هست که به چند vendor های گوناگون اجازه برقراری ارتباط از طریق پروتکل TCP/IP را می دهد.

پروتکل OSPF پروتکل مسیریاب قوی است که در صورتی که به درستی اجرا می شود، و با قدرت در شبکه های بزرگ نمایش داده می شود.

شبکه کالا

درباره پروتکل‌ OSPF (قسمت سوم)

Posted on 2020/05/022020/05/02 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت سوم پروتکل OSPF صحبت کنیم. در قسمت سوم درباره روتر های BDR و DR در پروتکل مسیریاب و شرح انواع وضعیت روترها در این پروتکل صحبت می کنیم. با ادامه این مقاله ی شبکه کالا همراه باشید.

درباره روترهای BDR و DR در پروتکل مسیریاب :

در این روترها همه در یک ناحیه مشترک هستند.به دلیل تبادل پک های Hello ، یک روتر به عنوان روتر DR و روتری دیگر به عنوان BDR انتخاب می شود.

هر روتر در این ناحیه سعی دارد که با روتر DR و DBR یک adjacency ایجاد کند.در ادامه می رسیم به انتخاب DR و BDR از طریق پروتکل Hello . پک های این پروتکل از طریق بسته های multicast در هر ناحیه تبادل می شوند.

آن روتری که بیشترین OSPF priority را در یک ناحیه دارد به عنوان روتر DR در آن ناحیه انتخاب می شود.برای انتخاب روتر BDR این روتر باید نتیجه را سنجید،در نتیجه اگر اولویت ها در قیاس مساوی باشند روتری که بیشترین RID را دارد انتخاب خواهد شد.

اولویت پروتکل OSPF برای اینترفیس به صورت دیفالت برابر با 1 است.مقدار priority برابر با 0 ، نشان دهنده ی آن است که اینترفیس به عنوان DR یا BDR مورد تایید نبوده و انتخاب نمی شود.

در سلسله مراتب ایجاد Adjacency پس از اتمام چندها مرحله انجام می شود. روترهایی که در مجاورت (adjacent) یکدیگر قرار می گیرند، دارای پایگاه داده ی یا اطلاعات ورودی یکسانی است.اکثر وضعیت هایی که یک اینترفیس دارند که تا در مجاورت روتر دیگری قرار می گیرند.

انواع وضعیت های روترها در پروتکل OSPF :

وضعیت Down :

هیچ اطلاعات یا داده ای از هیچ کدام سیستمی در آن ناحیه دریافت نمی شود.

وضعیت Attempt :

این وضعیت بیان می کند که اخیرا هیچ اطلاعاتی از روتر همسایه دریافت نشده است. باید با ارسال پک های Hello برای برقراری ارتباط با روتر همسایه سعی می کند.

وضعیت Init :

در این اینترفیس، یک پک Hello در ورودی از طرف همسایه را تشخیص داده است اما نمی تواند هنوز ارتباط دو طرفه ایجاد کند.

وضعیت Two-way :

ارتباط دو طرفه با روتر همسایه برقرار است. در این زمان، روتر خود را در پک های Hello ورودی از طرف همسایه مشاهده کرده است.

در خاتمه یافتن این مرحله، انتخاب DR و BDR انجام خواهد شد. در پایان مرحله ی دو طرفه، روترها تصمیم خواهند گرفت که یک Adjacency را ایجاد کند یا ایجاد نکند، این تصمیم بر این اساس است که کدام یک از روترها DR یا BDR می تواند انتخاب شود یا اینکه لینک point-to-point است یا virtual.

وضعیت Exstart :

روترهایی که شماره آن ها به ترتیب برای پک های تبادل اطلاعات یا داده ایجاد می شوند. این شماره ها ترتیبی را تضمین خواهند داد که روترها در همه حالت ها همیشه بروزترین اطلاعات یا داده را در اختیار داشته باشند.

بک روتر به عنوان primary و روتر دیگر secondary خواهد شد. روتر primary از روتر secondary اطلاعات را جمع آوری می کند.

وضعیت Exchange :

روترها در تمامی LSDB خود را از طریق ارسال پک های DBD رسم می کنند. در این وضعیت پک ها می توانند به اینترفیس های دیگر بر روی روتر های flood تبدیل شوند.

وضعیت Loading :

در این وضعیت، روترها در حال به خاتمه دادن تبادل اطلاعات یا داده هستند. روترها یک درخواست link-state و یک لیست ارسال مجدد این پروتکل را ایجاد می کند.

هر اطلاعاتی که درست نباشد یا فاقد اعتبار به نظر برسد در لیست درخواست قرار می گیرد. هر بروزرسانی ای که ارسال شود تا زمانی که Ack مرتبط با آن دریافت شود، در لیست ارسال مجدد قرار خواهد گرفت.

وضعیت Full :

در این وضعیت، Adjacency کامل شده است. روترهای همسایه با یکدیگر به طور کامل adjacent شده اند. روترهای Adjacent با پایگاه داده link-state تشابه خواهند داشت.

شبکه کالا

پروتکل مسیریاب

پروتکل Link State

Posted on 2020/04/302020/05/13 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ Link State صحبت کنیم. پروتکل‌ Link State یک پروتکل مسیریاب است که دارای یک نوع توپولوژی شبکه و… می باشد. در این مقاله به بررسی این پروتکل می پردازیم. همراه شبکه کالا باشید.

درباره پروتکل Link State :

در این پروتکل هر کدام از روترهایی که از یک پروتکل Link State استفاده می کند.اطلاعات جامع در خصوص با روتر و لینک های مستقیم فراهم شده به آن و وضعیت آن لینک ها را در اختیار شبکه قرار می دهد.

این اطلاعات توسط پیام ها به همه روترهای موجود در شبکه جهانی وب ارسال می شود.بر خلاف پروتکل های مسیریابی Distance Vector که اینکار را به وسیله استفاده از فرآیند Broadcast انجام می دادند.

سلسه مراتب مسیریابی این پروتکل به گونه ای است که با ایجاد شدن کوچک ترین تفاوتی در توپولوژی شبکه های موجود، این تغییر بصورت Incremental برای سایر روترها ارسال می شود.

توپولوژی شبکه روی اکثر روترها باید بروز باشند. هر کدام از روترهای موجود در شبکه های Link State یک نوع کپی از این توپولوژی شبکه را در دست دارند و آن هیچ تغییری نمی کند.

بعد از اینکه آخرین تغییرات شبکه ها را دریافت کردند هر روتر بصورت کاملا مستقل به محاسبه بهترین مسیرها برای رسیدن به شبکه های مقصد می پردازد.

این پروتکل ها در مسیریابی بر طبق الگوریتم است به نام Shortest Path First.نام دیگر این الگوریتم Dijkstra است.

در الگوریتم SPF وقتی که وضعیت یک لینک ارتباط عوض می شود، و یک Routing Update که به عنوان Link-State Advertisement یا LSA شناخته می شود ایجاد می شود و در بین روترهای موجود تبادل اطلاعات صورت می گیرد.

زمانیکه یک روتر LSA Routing Update را دریافت می کند ، الگوریتم Link-State با استفاده از آن کوتاه ترین مسیر را برای رسیدن به مقصد مورد نظر محاسبه می کند.

هر روتر برای خود یک نقشه کامل از شبکه ها ایجاد می کند. نمونه ای از پروتکل مسیریابی Link-State پروتکل ای به نام Open Shortest Path First یا OSPF است.

با وجود پروتکل flood در Link State Information ها دیگر جدید بودن آن ها از روی بزرگتر یا کوچکتر بودن مقدار Sequence Number قابل تشخیص دادن نیست.

این Link State Information همیشگی در درون دیتابیس بازنویسی شده و این عمل آنقدر تکرار می شود که بافر آن خطا داده و شبکه از دسترس خارج می شود.

ساختار پروتکل Link State :

درباره ساختار این پروتکل می توان گفت که از یک ساختار و فرامینی استفاده می کنند که این ساختار باعث کم شدن اندازه ها و طول مسیرو نیاز کمتر به انتقال LSA ها می شود.

این پروتکل ها از مکانیزم Multicast برای تقسیم کردن اطلاعات و داده مسیریاب استفاده می کنند، ولی فقط روترهایی که از این پروتکل های Link State استفاده می کنند میتوانند این Routing Update ها را پردازش کنند.

پروتکل Link State ها فقط زمانی اطلاعات یا داده های هر روتر را ارسال کند، که در شبکه تغییری رخ دهد و صرفا همان تغییر را برای بقیه روترها ارسال می کنند.

نصب پروتکل های مسیریاب Link-State پیچیده تر و پر هزینه تر از پیاده سازی پروتکل های Distance Vector می باشد.

پیچیده ترین و مهم ترین بخش عملکرد Link State ها مربوط می شود به جریان Link State Information ها در ساختار او است. برای این که این جریان درست انجام شود باید از دسته بندی های داخل فرمت Link State استفاده کرد.

شبکه کالا