پروتکل OSPF – فروشگاه شبکه کالا

درباره پروتکل‌OSPF(قسمت چهارم)

Posted on 2020/05/022020/05/02 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت چهارم پروتکل OSPF صحبت کنیم. در این مقاله میخواهیم درباره طراحی پروتکل OSPF که نقش مهمی در ساختار این پروتکل مسیریاب دارد، و ویژگی آن , بحث روتر ABR صحبت میکنبم.

درباره طراحی OSPF در شبکه :

در این طراحی نکته که بسیار مهم است تعداد روترها در یک محیط یا تعداد روترهای دیوار به دیوار که در هر قسمت قابل توزیع نیست. که بهترین روش برای طراحی ساختار یک شبکه است.

باید به خاطر داشت که اکثر روتر ها در کار زیاد و فشار بیش از حد از کار میافتد.و تعداد روترها بستگی به عواملی دارد که در ادامه به آنها را معرفی میکنیم.

درباره انواع عواملی که باید برای تعداد روتر ها رعایت کرد عبارتند از :

انواع AREA ها
مقدار توان CPU ها
نوع MEDIA
در پروتکل broadcast می شود یا نه
مش بندی شبکه
تعداد پروتکل LSA
میزان مسیریابی
تعداد روترهای دیوار به دیوار یا همسایه ها
تعداد روتر متصل به شبکه LAN

در ادامه برای توضیح بیشتر :

هر شبکه lan یک روتر DR و BDR دارد که همسایگی را برای تمامی روترهای دیگر ایجاد می کنند. هر چه تعداد همسایگان کمتری بر روی LAN وجود داشته باشد، تعداد همسایگی های کمتری توسط رورترهای DR یا DBR باید ایجاد شود.

این مسئله وابسته است به قدرتی که روتر شما دارد. شما همیشه توانایی تغییر OSPF priority را دارید تا به واسطه آن روتر DR را انتخاب نمایید. همچنین از داشتن بیش از یک روتر DR در یک ناحیه پرهیز کنید.

اگر انتخاب روتر DR بر مبنای بیشترین مقدار RID باشد، درنتیجه به صورت تصادفی یک روتر باید به عنوان DR در سراسر نواحی ای که به آن متصل است، انتخاب شود. این روتر باید نسبت به دیگر روترهای بیکار، کار مضاعفی را انجام دهد.

تعداد روترها به جای هر روتر ABR :

روتر های ABR نسخه ای از پایگاه داده ی مربوط به تمامی محیط هایی که به آنها سرویس می دهد را ذخیره می کند. برای مثال، اگر روتری به 7 محیط متصل باشد.

باید لیستی از 7 پایگاه داده ی مختلف را در خود نگهداری کند. تعداد ناحیه ها به ازای هر روتر ABR ، مقداری است که به لیست ها وابستگی دارد.

که شامل نوع ناحیه (normal ، stub ، NSSA) ، قدرت CPU روتر ABR ،تعداد مسیرها به ازای هر ناحیه و تعداد مسیرهای خارجی به ازای هر ناحیه می شود.به همین علت تعداد نواحی دقیقی به ازای هر روتر ABR توصیه نمی شود.

ویژگی های پروتکل OSPF :

ویژگی های OSPF عبارتند از :

سرعت
convergence
VLSM
احراز هویت
بخش سازی
داشتن سلسله مراتب
مدیریت شبکه های پیچیده و بزرگ به کار می رود

در آخر می رسیم به نتیجه گیری :

در پروتکل OSPF که معروف به پروتکلی متن باز با عملکرد بالا را در اختیار شما هست که به چند vendor های گوناگون اجازه برقراری ارتباط از طریق پروتکل TCP/IP را می دهد.

پروتکل OSPF پروتکل مسیریاب قوی است که در صورتی که به درستی اجرا می شود، و با قدرت در شبکه های بزرگ نمایش داده می شود.

شبکه کالا

درباره پروتکل‌ OSPF (قسمت سوم)

Posted on 2020/05/022020/05/02 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت سوم پروتکل OSPF صحبت کنیم. در قسمت سوم درباره روتر های BDR و DR در پروتکل مسیریاب و شرح انواع وضعیت روترها در این پروتکل صحبت می کنیم. با ادامه این مقاله ی شبکه کالا همراه باشید.

درباره روترهای BDR و DR در پروتکل مسیریاب :

در این روترها همه در یک ناحیه مشترک هستند.به دلیل تبادل پک های Hello ، یک روتر به عنوان روتر DR و روتری دیگر به عنوان BDR انتخاب می شود.

هر روتر در این ناحیه سعی دارد که با روتر DR و DBR یک adjacency ایجاد کند.در ادامه می رسیم به انتخاب DR و BDR از طریق پروتکل Hello . پک های این پروتکل از طریق بسته های multicast در هر ناحیه تبادل می شوند.

آن روتری که بیشترین OSPF priority را در یک ناحیه دارد به عنوان روتر DR در آن ناحیه انتخاب می شود.برای انتخاب روتر BDR این روتر باید نتیجه را سنجید،در نتیجه اگر اولویت ها در قیاس مساوی باشند روتری که بیشترین RID را دارد انتخاب خواهد شد.

اولویت پروتکل OSPF برای اینترفیس به صورت دیفالت برابر با 1 است.مقدار priority برابر با 0 ، نشان دهنده ی آن است که اینترفیس به عنوان DR یا BDR مورد تایید نبوده و انتخاب نمی شود.

در سلسله مراتب ایجاد Adjacency پس از اتمام چندها مرحله انجام می شود. روترهایی که در مجاورت (adjacent) یکدیگر قرار می گیرند، دارای پایگاه داده ی یا اطلاعات ورودی یکسانی است.اکثر وضعیت هایی که یک اینترفیس دارند که تا در مجاورت روتر دیگری قرار می گیرند.

انواع وضعیت های روترها در پروتکل OSPF :

وضعیت Down :

هیچ اطلاعات یا داده ای از هیچ کدام سیستمی در آن ناحیه دریافت نمی شود.

وضعیت Attempt :

این وضعیت بیان می کند که اخیرا هیچ اطلاعاتی از روتر همسایه دریافت نشده است. باید با ارسال پک های Hello برای برقراری ارتباط با روتر همسایه سعی می کند.

وضعیت Init :

در این اینترفیس، یک پک Hello در ورودی از طرف همسایه را تشخیص داده است اما نمی تواند هنوز ارتباط دو طرفه ایجاد کند.

وضعیت Two-way :

ارتباط دو طرفه با روتر همسایه برقرار است. در این زمان، روتر خود را در پک های Hello ورودی از طرف همسایه مشاهده کرده است.

در خاتمه یافتن این مرحله، انتخاب DR و BDR انجام خواهد شد. در پایان مرحله ی دو طرفه، روترها تصمیم خواهند گرفت که یک Adjacency را ایجاد کند یا ایجاد نکند، این تصمیم بر این اساس است که کدام یک از روترها DR یا BDR می تواند انتخاب شود یا اینکه لینک point-to-point است یا virtual.

وضعیت Exstart :

روترهایی که شماره آن ها به ترتیب برای پک های تبادل اطلاعات یا داده ایجاد می شوند. این شماره ها ترتیبی را تضمین خواهند داد که روترها در همه حالت ها همیشه بروزترین اطلاعات یا داده را در اختیار داشته باشند.

بک روتر به عنوان primary و روتر دیگر secondary خواهد شد. روتر primary از روتر secondary اطلاعات را جمع آوری می کند.

وضعیت Exchange :

روترها در تمامی LSDB خود را از طریق ارسال پک های DBD رسم می کنند. در این وضعیت پک ها می توانند به اینترفیس های دیگر بر روی روتر های flood تبدیل شوند.

وضعیت Loading :

در این وضعیت، روترها در حال به خاتمه دادن تبادل اطلاعات یا داده هستند. روترها یک درخواست link-state و یک لیست ارسال مجدد این پروتکل را ایجاد می کند.

هر اطلاعاتی که درست نباشد یا فاقد اعتبار به نظر برسد در لیست درخواست قرار می گیرد. هر بروزرسانی ای که ارسال شود تا زمانی که Ack مرتبط با آن دریافت شود، در لیست ارسال مجدد قرار خواهد گرفت.

وضعیت Full :

در این وضعیت، Adjacency کامل شده است. روترهای همسایه با یکدیگر به طور کامل adjacent شده اند. روترهای Adjacent با پایگاه داده link-state تشابه خواهند داشت.

شبکه کالا

پروتکل مسیریاب

درباره پروتکل OSPF (قسمت دوم)

Posted on 2020/04/302020/04/30 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم پروتکل OSPF صحبت کنیم. در این قسمت درباره backbone در پروتکل OSPF رابطه با روتر ها و… صحبت کنیم. با ما همراه باشید. شبکه کالا

درباره backbone در پروتکل OSPF :

در این پروتکل ها موقعیت هایی استثنایی رخ میدهد که نا حیه ای جدید اضافه می کند که نمی تواند دسترسی مستقیم به backbone داشته باشد، و باید یک لینک مجازی اجرا می شود.

مسیرهایی که درون یک ناحیه ایجاد می شوند می توان گفت مقصد مسیر متعلق به همان ناحیه است، مسیرهای intra-area نامیده می شوند.

این مسیرها معمولا با حرف O در لیست IP routing نشان داده می شوند. مسیرهایی که اغلب از یک ناحیه به ناحیه ای دیگر ایجاد می شوند، inter-area یا summary routes گفته می شود.

نشان گذاری این مسیرها در لیست دسته بند IP routing است. مسیرهایی که میان محیط هایی با پروتکل های مسیریابی گوناگون ایجاد و به داخل شبکه ی OSPF مشخصی وارد می شوند، external route نامیده می شوند.

درباره لینک مجازی در پروتکل OSPF :

دراین جا پیوند زدن ناحیه ای که اتصال فیزیکی به backbone ندارد ترمیم backbone در موقعیت که عدم اتصال به area 0 رخ می دهد.

از لینک مجازی وقتی می توانیم استفاده کنیم که اتصال فیزیکی یک ناحیه به Backbone وجود نداشته باشد، لینک مجازی برای همین ناحیه راهی منطقی و درست را به backbone ارائه میدهد.

در پروتکل لینک مجازی باید میان دو روتر ABR ایجاد شود که ناحیه ها اشتراکی با هم داشته باشند و یکی از این روترها به ناحیه backbone متصل باشد.

روتر های دیوار به دیوار یا همسایه :

در این پروتکل روترهایی که در ناحیه ای یکسان با یکدیگر اشتراک دارند، روترهای همسایه یکدیگر در آن ناحیه گفته می شود.

روترهای همسایه از طریق پروتکل Hello انتخاب می شوند. پک های این پروتکل به صورت دوره ای با استفاده از آدرس multicast از هر اینترفیس به خارج فرستاده می شوند.

روترها به محض اینکه خود را در لیست پک های Hello از همسایه خود مشاهده کنند، تبدیل به روترهای همسایه خواهند شد.

به این ترتیب ارتباطی دو طرفه تضمین می شود. مذاکرات میان روترهای همسایه تنها بر روی primary address انجام می شود.

چگونگی دیوار به دیوار شدن روتر یا همسایه :

روش Area ID :

دو روتر ناحیه ی مشترکی داشته باشند یک اینترفیس از آنها در ناحیه ای یکسان قرار داشته باشد. البته اینترفیس ها باید متعلق به subnet یکسان باشند و آدرس mask مشابهی داشته باشند.

روش Authentication :

پروتکل OSPF اجازه خواهد داد که بر روی ناحیه ای مشخص تنظیمات رمز عبور اعمال شود. روترهایی که قصد دارند با یکدیگر همسایه شوند، باید رمز عبور یکسانی را برای ناحیه ای مشخص مبادله کنند.

روش فاصله زمانی Hello و Dead :

پروتکل OSPF پک های Hello را بر روی یک ناحیه مبادله می کند. این روشی است که برای زنده نگاه داشتن ارتباط میان روترها استفاده می شود تا از حضور همسایه خود در همان ناحیه آگاهی یابد و همچنین یک روتر ا انتخاب شده (DR) را انتخاب نماید.

روش Hello interval :

فاصله ی زمانیِ (به ثانیه) میان بسته های hello را مشخص می کند که یک روتر بر روی اینترفیس OSPF خود می فرستد. Dead interval مدت زمانی سپری شده پیش از اعلام از دست دادن روتر موجود در OSPF است

که در آن بسته های Hello توسط همسایه دیده نشده اند. در پروتکل OSPF ، این فواصل زمانی باید دقیقا میان دو همسایه یکسان تعریف شده باشد. اگر هر یک از این فاصله های زمانی متفاوت باشد، این روترها در ناحیه ای مشخص به عنوان روترهای همسایه به شمار نخواهند آمد

امیدواریم که این مقاله مورد توجه شما قرار گرفته باشد.

شبکه کالا