GBIC مخفف کلمات Gigabit Interface Converter و SFP مخفف کلمات Small Form-Factor Pluggable هر دو به عنوان یک استاندارد برای برقراری ارتباطات بین رسانه هایی مثل کابل های مسی و فیبرهای نوری مورد استفاده قرار میگیرند.
معمولاً SFP به عنوان یک نسخه به روز شده از ماژول GBIC در نظر گرفته می شود. با این حال ، GBIC و SFP از نظر عملکرد برابر هستند. مهمترین تفاوتی که بین GBIC و SFP وجود دارد در اندازه این ماژول است ، ماژول های SFP کوچکتراز ماژول های GBIC هستند.
GBIC و SFP انواع مختلفی از interface دارند و بر روی نوع خاصی از فیبر نوری و طول موج عمل می کنند. با توجه به تفاوت بین این دو استاندارد ، بسیاری از کاربران نمی دانند چه زمانی از کدام فرستنده و گیرنده استفاده کنند و کدام لاین ماژول را برای سوئیچ / روتر خود انتخاب کنند. بنابراین در این مقاله قصد داریم GBIC و SFP را معرفی کرده و مشخص نماییم که چه زمانی بهتر است از ماژول GBIC و چه زمانی از ماژول SFP در پروژه های خود استفاده کنیم.
برای متمایز کردن این دو استاندارد از یکدیگر، باید در ابتدا بدانیم که آنها چه ویژگی ها و کاربردهای دارند و هرکدام از آنها برای چه منظوری طراحی شده اند. GBIC و SFP هر دو دستگاه ورودی / خروجی با قابلیت hot-pluggable (جا به جایی در حین کار بدون ایجاد خلل) هستند که به پورت یا اسلات وصل می شوند.
GBIC معمولاً در Gigabit Ethernet و Fibre Channel استفاده می شود، اما کاربردهای GBIC فقط به این دو نوع محدود نمی شود. همچنین در Fast Ethernet (FE) GBIC, BIDI GBIC, CWDM GBIC, DWDM GBIC کاربرد دارد. GBIC معمولا با کانکتور SC همراه است.
ماژول های SFP مدت ها پس از ماژول های GBIC به بازار عرضه شدند. فرستنده های SFP برای پشتیبانی از SONET Synchronous Optical Network ،Gigabit Ethernet ،Fibre Channel و سایر استانداردهای ارتباطی طراحی شده اند.
SFP معمولا با کانکتور LC همراه بوده و همچنین به عنوان Mini-GBIC شناخته می شود زیرا دارای عملکردی مشابه GBIC است اما در یک ابعاد کوچکتر از GBIC است.
تفاوت ماژول های SFP و +SFP
تفاوت و مقایسه ماژول های GBIC و SFP :
هر نوع از فرستنده وگیرنده های GBIC و SFP ، با طول موج های مختلف و در یک مکان یا فاصله مشخص، کار می کند.
برای مثال: ماژول های 1000BASE GBIC/SFP SX با طول موج 850 نانومتر، تا حداکثر 550 متر روی فیبر چند حالته و کانال فیبر 4G ، با طول موج 850 نانومتر حداکثر از 150 متر پشتیبانی می کنند .
ماژول های 1000 BASE SFP LX با استفاده از طول موج 1310 نانومتر تا حداکثر 10 کیلومتر از فیبر تک حالته و 1000BASE-ZX با همین طول موج می تواند به 80 کیلومتر برسد.
BASE-T1000 از رابط مسی RJ45 استفاده می کند. معمولاً داده های مربوط به، طول موج و اطلاعات مسافت در نام ماژول هستند.
1000BASE-SX GBIC 850nm 550m transceiver بنابراین به راحتی می توانید مدل های مختلف فرستنده و گیرنده GBIC / SFP را شناسایی کنید.
علاوه بر این ، هر دو ماژول GBIC و SFP پشتیبانی از عملکرد (DOM (digital optical monitoring پشتیبانی کرده و به کاربران امکان می دهند real-time ماژول را پیدا کنند.
GBIC vs SFP: چه زمانی از GBIC و چه زمانی باید از SFP استفاده کنیم؟
با توجه به توضیحات فوق ، فقط می توانید تفاوت و مقایسه ماژول های GBIC و SFP را از نظر سایز و ظاهر متوجه شوید. اما چرا SFP ها را بعد از GBIC روانه بازار کردند؟
در حقیقت ، مهم ترین دلیل این است که اندازه بزرگ ماژول GBIC از ایجاد تعداد واسط بیشتر در کارت یا سوئیچ جلوگیری کرده زیرا فضای بیشتری را اشغال می کند. هنگامی که رابط های بیشتری درلاین سوئیچ مورد نیاز باشد ، سایزبزرگ GBIC به دلیل اینکه حجم بالایی را اشغال می کند مشکل ساز می شود .به منظور حل این مشکل ،SFP هایی را تولید کردند که در مقایسه با GBIC ها اندازه کوچکتری دارند.
حال شاید سؤال های زیر برای شما ایجاد شود:
ـ به عنوان مثال ، آیا تا به حال line card، 48 پورت GBIC در سوئیچ 6500 سیسکو شنیده اید؟
پاسخ به سؤال: نه ، زیرا داشتن 48 رابط بزرگ GBIC بر روی line card سوئیچ امکان پذیر نیست.اما line card 48 پورت SFP وجود دارد.
اگر ماژول SFP فضای کمتری را می گیرد ، چرا فقط از ماژول SFP استفاده نمی کنیم و ماژول های GBIC را رها نمی کنیم؟
پاسخ به سؤال: زیرا همیشه تعداد رابط های بیشتر بهتر نیست.
با این حال دو حالت وجود دارد:
1-اگر از قبل سوئیچ یا line card تهیه کردید ، استفاده از GBIC یا SFP درسوئیچ به line card که دارید بستگی دارد.
Line cards و سوئیچ ها معمولاً (نه همیشه) با اسلات های خالی GBIC و SFP عرضه می شوند ، که در آن می توانید ماژول های GBIC و SFP را بصورت جداگانه خریداری کرده و در اسلات های خالی جایگذاری کنید، درست مثل شاسی 6500 که اسلات خالی دارد و شما می توانید line Card را خریداری کنید.
2- حالت دیگر زمانی است که شما سوئیچ یا line card ندارید و می خواهید تصمیم بگیر که از GBIC یا SFP استفاده کنید. این در واقع به تعداد رابط های مورد نیاز در مدل خاص سوئیچ وline card های مورد نظر که می خواهید تهیه کنید، بستگی دارد.
به عنوان مثال ، اگر می خواهید از دو رابط فیبر در سوئیچ 6500 استفاده کنید ، از 2 پورت GBIC به جای 48 پورت SFP ، استفاده خواهید کرد. اگر به 24 رابط فیبر احتیاج دارید ، از 16 پورت GBIC استفاده نمی کنید،از کارت خط 48 پورت SFP استفاده خواهید کرد.
نتیجه گیری :
ما در این پست توضیح داده ایم که چه زمانی بهتر است از GBIC و چه زمانی از SFP استفاده کنیم. شما می توانید با توجه به شرایط و نیاز خود تصمیم بگیرید که از ماژول GBIC یا SFP استفاده کنید.
علاوه بر این ، فرستنده و گیرنده GBIC و فرستنده و گیرنده SFP قادر به کار بر روی یک فیبر هستند. فقط مطمئن شوید که این دو ماژول در طول موج و نوع / اندازه مان فیبر کار می کنند. معمولاً یک کابل فیبر مناسب LC به SC می تواند به ایجاد link کمک کند.
به طوری کلی پورت های Uplink به دو دسته پورت combo و SFP تقسیم می شوند. حال شاید برای شما یا سوال پیش آید که پورت Combo چیست؟ چگونه می توانم از آن استفاده کنم؟ بسیاری از سؤالات این چنینی در رابطه به این دو پورت برای شما مطرح شود. ما در این مقاله می خواهیم در رابطه با پورت SFP و Combo و همچنین تفاوت های میان آنان به طور کامل صحبت کنیم.
پورت های Combo شامل دو درگاه اترنت و SFP می باشند که به صورت همزمان فقط یکی از درگاه ها قابل استفاده می باشد. بدین صورت که اگر کابل شبکه RJ45 را به درگاه اترنت متصل نمایید به صورت همزمان نمی توان از درگاه SFP نیز استفاده کرد و بالعکس. البته اگر تا اینجا کمی گیج شده اید اصلا نگران نباشد، در ادامه پاسخ کلیه سوالات خود را دریافت خواهید کرد.
اسلات های SFP درگاه هایی هستند که بر اساس نیاز کاربر از ماژول های فیبر نوریSFP استفاده می کنند و توسط فیبر نوری داده ها را انتقال می دهند.
پورت Combo چیست؟
همانطور که گفته شد پورت های کمبو از دو درگاه اترنت و SFP بر روی سوئیچ های سیسکوتشکیل شده اند. یعنی این پورت ها از اتصالات RJ45 و SFP پشتیبانی می کنند. البته لازم به ذکر است که کاربر هنگام استفاده تنها می تواند از یک نوع پورت استفاده نماید، به طوری که هنگام استفاده از یک پورت، پورت دیگر غیر فعال می شود. همچنین در سوئیچها این نوع از پورت ها کاملا مشخص شده و به کاربران اجازه میدهد براساس نیازهای شبکه خود، سوییچ شبکهرا پیکربندی و از درگاههای مسی یا فیبرنوری آن استفاده کنند.
پس به طور کلی می توان گفت استفاده از پورت combo انعطاف پذیری بیشتری را برای کاربر به همراه می آورد.
این سوئیچ دارای دو Uplink بوده که جمعا چهار پورت را تشکیل می دهد. دوتا از این پورت ها SFP و دوتای دیگر اترنت می باشد. حال آنکه هنگام استفاده تنها می توان در یک زمان از 2 پورت SFP و 2 پورت اترنت استفاده کرد و استفاده همزمان از هر دو غیر ممکن است.
بیشتر بخوانید:پورت Uplink و تفاوت آن با پورت معمولی
نکاتی که هنگام استفاده از پورت های Combo باید رعایت شود:
هنگام استفاده از پورت های کمبود یک سری قوانین وجود دارد که شامل:
ـ همزمان نمی توان از هر دو پورت SFP و RJ45 استفاده کرد.
ـ اگر از هر دو به طور همزمان اسفتاده شود پورت اترنت مسدود خواهد شد.
پورت SFP چیست؟
پورت های SFP سوئیچ های گیگابیت را قادر می سازد تا به طیف گسترده ای از کابل فیبر نوریو اترنت متصل شوند تا بتوانند عملکرد سوئیچینگ را در سراسر شبکه گسترش دهند.
Small form-factor pluggable یا SFP یک واسط با قابلیت hot-swappable بوده (یعنی هنگامی که دستگاه روشن است می توان آن را خارج کرد) که در سوئیچ های شبکه و سایز تجهیزات ذخیره سازی مورد استفاده قرار می گیرند. پورت های SFP که بر روی سوئیچ های شبکه و ماژول ها قرار دارند، سوئیچ را قادر می سازند تا به انواع کابل های اترنت با سرعت های مختلف متصل شوند. به طور کلی SFP درسال 2001 برای اولین بار ساخته و رونمایی شد.
ماژول های SFP ساخته شده می توانند تا حداکثر1G را پشتیبانی نمایند. ویژگی های این ماژول ها مادام در حال به روز رسانی می باشد تا تا از افزایش نرخ داده ها پشتیبانی نماید. تقریباً کلیه سوئیچ های شبکه از دو یا چند پورت SFP تشکیل شده و سبب می شود تا این دستگاه ها به شبکه و از طرفی به کابل کشی فیبر نوری متصل شوند.
در واقع این نکته که میان پورت combo و SFP کدام یک بهتر است بسته به نیاز شما تغییر خواهد کرد. برای مثال پورت اترنت برای اتصالات کوتاه و پورت SFP برای مسافت های طولانی تر استفاده می شود. حال اگر برای شما سرعت انتقال و مسافت اهمیت داشته باشد خرید سوئیچ شبکهکه دارای پورت SFP می باشد توصیه می گردد.
پورت SFP که به آن پورت mini-GBIC نیز گفته می شود، برای انتقال داده های گیگابیت طراحی شده است. پورت های SFP می توانند از پیوندهای مسی و نوری پشتیبانی کنند.
صرف نظر از اتصال پورت فیبر نوری یا پورت اترنت ، تنها تفاوت در لایه فیزیکی است. هنگامی که ماژول SFP در پورت SFP قرار داده می شود معمولاً از کابل های مس اترنت (Cat5 / Cat5e / Cat6) برای انتقال داده ها استفاده می شود و لازم به ذکر است ماژول فیبر SFP و پچ کورد LC برای انتقال فیبر نوری در مسافت طولانی تر مورد نیاز است.
اما این نکته را فراموش نکنید که هر لحظه ممکن است شبکه شما نیاز به به روز رسانی و پیشرفت داشته باشد پس استفاده از پورت های Combo می تواند در کلیه شرایط برای شما مناسب تر باشد.
هر آنچه در باره ماژول های فیبر نوری یا SFP باید بدانید:
افزایش تقاضای پهنای باند منجر به طراحی و تولید انواع مختلفی از ماژول ها از جمله GBIC, SFP، SFP+و QSFP شده است. در این بین ماژول های SFP از محبوبیت بیشتری در بین کاربران برخوردار هستند. در این مقاله در رابطه با ماژول فیبر نوری یا SFP چیست و نحوه انتخاب آنان متناسب با نیاز شبکه را بررسی خواهیم کرد.
ماژول چیست و چه کاربردی دارد؟
ماژول شبکه، سخت افزاری است که برای افزودن اینترفیس به سیستم شبکه موجود استفاده میشود، مثلا به روتر یا سوئیچ اضافه میشود. ماژول اترنت یا کارت فیبر نوری نمونه هایی از ماژول شبکه هستند. که دستگاه شما را از طریق اینترفیس جدید به شبکه وصل میکنند.
اگر تمایل دارید در رابطه با سوئیچ های شبکه بیشتر بدانید به مقاله سوئیچ شبکه چیستمراجعه کنید.
کاربرد ماژول شبکه افزایش پهنای باند و کارایی در شبکه است، مثلا اگر بخواهید به روتر، کابل فیبر نوری وصل کنید، باید از ماژول شبکه با اینترفیس فیبر نوری استفاده کنید و یا اگر بخواهید اتصالات WAN را بین دو منطقه توسعه دهید باید از ماژول شبکه WAN استفاده کنید.
هنگامی که روتر و یا سوئیچ شبکه مورد نیاز خودتان را خریداری می کنید، ممکن است دارای استلات های خالی باشد که می توانند توسط ماژول شبکه پر شده و سبب ارتقاء آن سوئیچ و یا روتر گردند.
ماژول SFP مخففSmall Form Factor Pluggable می باشد. در واقع می توان گفت آنها یک ماژول فیبر نوریبا قابلیت Hot Swappable کوچک می باشند. این ماژول ها توسط توافق نامه MSA استاندارد سازی شده اند. MSA به عنوان یک توافق نامه میان بسیاری از تولید کنندگان جهت تولید محصولات استاندارد می باشد.
بنابراین کلیه ماژول های SFP با دستگاه های مرتبط سازگار هستند. این ماژول ها برای پشتیبانی از شبکه نوری همزمان (SONET)، گیگابیت اترنت، کانال فیبر و سایر استانداردهای ارتباطی طراحی شده است.
علاوه بر این، ماژول SFP را می توان در انواع مختلف تحت استانداردهای گیگابیت اترنت و استانداردهای پذیرفته شده از جمله 1000BASE-EX ،1000BASE-ZX ،1000BASE-SR و غیره طبقه بندی کرد.
در واقع وظیفه این ماژول ها تبدیل سیگنال دیجیتال به سیگنال نوری است و این نوع ماژول میتواند مسیر انتقال اطلاعات را از طریق فیبر نوری، ده ها کیلومتر افزایش دهد.
انواع مختلف این ماژول از هر دو فیبر تک و چند حالته و از کابل های Cat5، Cat6، Cat6a و Cat7 پشتیبانی میکنند. ماژول SFP هر سوئیچ میتواند، به انواع مختلف فیبر (چند حالته یا تک حالته) و طول موج های مختلف متصل شود.
همچنین شما می توانید جهت آشنایی با ماژول های SFP و SFP+ به مقاله تفاوت ماژول های SFP و +SFP مراجعه کنید.
ماژول فیبر نوری سیسکو چیست؟
ماژول های فیبر نوری در برندهای مختلفی تولید شده اند اما در این بین ماژول های فیبر نوری سیسکو بسیار پر طرفدار هستند و می توان گفت شرکت سیسکو یکی از بهترین تولید کنندگان این ماژول است، که انواع مختلفی از این ماژول های فیبر نوری را تولید کرده است. انواع تجهیزات شبکه مانند روتر و سوییچ Uplink و سوییچ های اترنت این ماژول را دارند.
محصولات سیسکو نیز، انواع ماژول های فیبرنوری شامل Single Mode و Multi-Mode با سرعت های ۱۰۰mbps و ۱Gbps و ۱۰Gbps و با پشتیبانی از مسافت بین ۵۵۰ متر تا ۱۰ کیلومتر در بازار وجود دارند.
لازم به ذکر است این ماژول ها برای محیط های سخت تولید شدهاند و حتی برای انتقال اطلاعات روی بستر فیبرنوری تا فاصله ۱۰ کیلومتر هم مناسب هستند. علاوه بر این انعطاف پذیری بالایی در انتخاب رسانه و رابط کاربری دارند، قابلیت دیگر آنها Hot Swappable است.
شما می توانید ماژول فیبر نوری سیسکو مورد نیاز خود را از فروشگاه اینترنتی شبکه کالا با بهترین قیمت و کیفیت، همراه با گارانتی شبکه کالا خریداری نمایید.
پورت SFP چیست؟
پورت SFP سوئیچ های گیگابیت را قادر می سازد تا به طیف گسترده ای از کابل های فیبر و اترنت متصل شوند تا بتوانند عملکرد سوئیچینگ را در سراسر شبکه گسترش دهند.
Small form-factor pluggable یا SFP یک واسط با قابلیت hot-swappable بوده (یعنی هنگامی که دستگاه روشن است می توان آن را خارج کرد) که در سوئیچ شبکه و سایر تجهیزات ذخیره سازی مورد استفاده قرار می گیرند. پورت های SFP که بر روی سوئیچ های شبکه و ماژول ها قرار دارند، سوئیچ را قادر می سازند تا به انواع کابل های اترنت با سرعت های مختلف متصل شوند. به طور کلی SFP درسال 2001 برای اولین بار ساخته و رونمایی شد.
ماژول های SFP ساخته شده می توانند تا حداکثر 1G را پشتیبانی نمایند. ویژگی های این ماژول ها مادام در حال به روز رسانی می باشد تا تا از افزایش نرخ داده ها پشتیبانی نماید. تقریباً کلیه سوئیچ های شبکه از دو یا چند پورت SFP تشکیل شده و سبب می شود تا این دستگاه ها به شبکه و از طرفی کابل کشی فیبر نوری متصل شوند.
پورت SFP برای گسترش عملکرد سوئیچینگ در سراسر شبکه استفاده می شود. این ماژول ها سوئیچ ها را قادر می سازند تا به اتصالات نوری و مسی متصل شوند. همان طور که در بالا نیز اشاره شد این ماژول ها به صورت Hot Swappable می باشند این بدان معناست که هنگامی که سوئیچ روشن می باشد می توان ماژول را به آن اضافه و یا از آن خارج کرد.
قبل از آنکه در رابطه با تفاوت میان این دو صحبت کنیم بهتر است ابتدا با GBIC آشنا شویم. GBIC یک مبدل رابط گیگابیتی کوتاه است با قابلیت Hot Swappable می باشد که در سال 2000 توسعه یافته است. اما به دلیل افزایش تقاضای پهنای باند Mini GBIC ها با سرعت بیشتر در سال 2001 توسعه یافتند. در واقع Mini GBIC ها هیچ تفاوتی با GBIC ها نداشته تنها تفاوت میان این دو شکل ظاهری کوچک تر Mini GBIC ها می باشد.
در واقع شاید بتوان تفاوت میان SFP و GBIC را در سایز آنها دانست. پس همانطور که گفته شد SFP و یا Mini GBIC ماژولی است که می توان به راحتی از آن استفاده کرد، اما لازم به ذکر است ماژول های GBIC در MSA به طور رسمی معرفی نشده اند.
جهت آشنایی بررسی بیشتر به مقاله مقایسه ماژول های GBIC و SFP مراجعه کنید.
انواع مختلف استاندارد در ماژول های فیبر نوری سیسکو:
1ـ Cisco 1000BASE-T SFP:
این ماژول SFP با کابل های شبکه 5/5e/6a با طول لینک بالای 100متر فعالیت می کنند. این ماژول ها از حداکثر سرعت داده 1000Mbps پشتیبانی کرده و کاملاً مطابق با استانداردهای MSA و 1000BASE-T می باشد که در IEEE 802.3-2002 و IEEE 802.3ab مشخص شده است.
2ـ Cisco 1000BASE-SX SFP:
فرستنده این نوع ماژول در طول موج 850nm کار می کند. بنابراین این یک فرستنده SFP دو تایی برای فیبرهای Multimode می باشد. ماژول 1000BASE-SX SFP با استاندارد IEEE 802.3z 1000BASE-SX سازگار است، در فیبرهای Multimode با ضخامت 50 Micron تا طول 550 متر و با ضخامت 62.5 Micron تا طول 220 متر را ساپورت خواهد کرد.
3ـ Cisco 1000BASE-LX/LH SFP:
این مدل از ماژول برای انتقال اطلاعات در مسافت های بلند و هم برای مسافت های کوتاه طراحی شده اند. در واقع، می توان آن را به عنوان دو نوع ماژول Cisco SFP در نظر گرفت. به عنوان مثال ، گیرنده GLC-LH-SMبا طول موج 1310 نانومتر کار می کند که مطابق با استانداردهای (MSA) می باشد. و ماژول Cisco SFP-GE-L با طول موج مشابه 1310 نانومتر کار می کند و می تواند از طریق کابل فیبر تک حالته با فاصله 5 کیلومتری کار کند.
لازم به ذکر است این دو مدل به عنوان محبوبترین مدل ها می باشند.
4ـ Cisco 1000BASE-EX:
از این ماژول برای فیبرهای Single Mode استفاده می شود. این ماژول بر روی لینک فیبر Single Mode با بیش از 49km فعالیت می کند. از همه مهمتر ، باید یک اتصال دهنده نوری درون خطی 5DB بین کابل فیبر نوریو درگاه دریافت SFP در هر پیوند برای اتصال Back to Back قرار دهیم.
5ـ Cisco 1000BASE-ZX:
این نوع ماژول ها نیز برای فیبرهای Single Mode استفاده می شوند. این ماژول گیرنده بر روی طول فیبر نوری Single Mode به طول تقریبی بیش از 70 کیلومتر کار می کند. این ماژول تا 21db را منتقل می کند. البته ممکن است طول لینک به دلیل عوامل مختلفی نظیر کیفیت فیبر، تعداد شکاف ها و یا اتصالات تغییر کند.
6ـ 1000BASE-BX10-D/U:
این نوع فرستنده های SFP برای ماژول های Cisco SFP از نوع 1000BASE-BX-D و 1000BASE-BX-U می باشد. آنها معمولاً در برنامه های دو طرفه فیبر استفاده می شوند. یک SFP 1000BASE-BX10-D همیشه همراه با فرستنده 1000BASE-BX10-U استفاده می شود و فاصله انتقال آنها تا 10 کیلومتر است.
فرآیند ارتباطات با جدا کردن طول موج انتقال دو دستگاه انجام می شود. یعنی اگر 1000BASE-BX10-D کانال 1490 نانومتر را منتقل کند و سیگنال 1310 نانومتر را دریافت کند، 1000BASE-BX10-U با انتقال 1310nm و دریافت 1490nm کاملاً متفاوت عمل خواهد کرد.
نحوه انتخاب ماژول های سیسکو SFP :
با معرفی ماژول ها شاید انتخاب درست ماژول های SFP برای شما ساده تر باشد. اما عواملی نظیر سرعت انتقال، طول موج و غیره می توان در انتخاب درست این نوع از ماژول ها تأثیرگذار باشند. از طرف دیگر باید هزینه های انجام این کار را در نظر بگیرید. در حالت کلی ماژول های SFP سیسکو بسیار گران هستند. به همین دلیل با خرید آنان به صورت دست دوم و یا ریفر می توانید در هزینه خود صرفه جویی نمایید.
همانطور که گفته شد عوامل مختلفی در خرید ماژول فیبر نوری مناسب تاثیر گذار هستند که مهمترین آنها شامل:
1ـ نوع ارتباط فیبر نوری:
بصورت کلی طبقه بندی فیبرهای نوری به دو دسته انجام می شود:
ـ فیبرهای نوری Multimode
ـ فیبرهای نوری Single Mode
مهمترین تفاوت بین فیبرهای نوری Multimode و Single Mode، اندازه ظرفیت و هسته مورد استفاده در آنها است. هسته مورد استفاده در فیبرهای نوری Single Mode اندازه ای برابر 5 میکرومتر دارد و این در حالی است که هسته مورد استفاده در فیبرهای نوری Multimode اندازه ای برابر 50 میکرومتر یا حتی بیشتر دارد.
با توجه به اینکه فیبرهای نوری Multimode از قطر بیشتری برخوردار هستند، می توانند پالس ها یا سیگنال های بیشتری را با پهنای باند بیشتر منتقل کنند. بنابراین برای بدست آوردن سرعت بیشتر، بهتر است از فیبرهای نوری Multimode به جای Single Mode استفاده گردد. به طور کلی هنگامی که قصد ارسال اطلاعات در فاصله کمتر از 2 کیلومتر باشد، فیبر Multimode مورد استفاده قرار می گیرد.
فیبر تک حالته دارای قابلیت انتقال داده ها تا 100 کیلومتر است از فیبرهای Single Mode بیشتر در تجهیزات زیرساخت مخابراتی استفاده میشود، استفاده از Multimode ها بیشتر در شبکه های داخلی رواج دارد.
هر دو طرف یک اتصال فیبر، باید با همان نوع فیبر در ارتباط باشد یعنی اگر در یک طرف ارتباط ماژول Single Mode مورد استفاده قرار گرفته طرف دیگر نیز باید از همان نوع ماژول یعنی Single Mode مورد استفاده قرار گیرد.
تقسیم با توجه به طول موج: 850nm / 1310nm / 1550nm / 1490nm / 1530nm طول موج 850nm برای SFP مالتی مود می باشد و مسافت انتقال آن زیر 2 کیلومتر است. طول موج 1310nm / 1550nm برای SFP سینگل مود می باشد و مسافت انتقال آن بالای 2 کیلومتر است.
ماژول بدون پوشش در صورتی که بدون علامت باشد به آسانی شما را به اشتباه می اندازد، رنگ حلقه کششی تولید کنندگان باعث می شود که به طور کلی تشخیص SFP به آسانی انجام پذیرد.
2ـ پهنای باند:
انتقال اطلاعات در کابل های مسی به این صورت است که سرعت انتقال بررسی شده و سپس انتقال اطلاعات صورت می گیرید. برای مثال در یک ارتباط ارتباط 10/100/1000 اگر در یک طرف 1000Mbit/s باشد و طرف ارتباط دیگر 100Mbit/s باشد، این ارتباط به صورت خودکار به 100Mbit/s تنظیم میگردد.
ولی در ارتباطات فیبر نوری باید هر دو سمت یک سرعت را پشتیبانی کنند. در حال حاضر ماژول های 1.25G و 10G بیشترین استفاده را در ارتباطات فیبر نوری را دارد.
3ـ نوع اتصال فیبر نوری:
به طور کلی کانکتور مورد استفاده در کابل های مسی RJ45 بوده اما در کابل های فیبر نوری از کانکتورهای مختلفی استفاده می شود. کانکتور فیبر نوری به هر دو انتهای کابل های نوری متصل شده و اتصال و عدم اتصال آنان را آسان تر می نمایند. البته لازم به ذکر است علاوه بر نوع کانکتور نحوه اتصال آن با فیبر نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد و باید به روشی استاندار نصب شود تا ارتباط نوری برقرار گردد. از پر کاربردترین کانکتورهای فیبر نوری می توان به SC، ST و LC اشاره کرد.
جهت آشنایی بیشتر با کانکتورهای فیبر نوری به مقاله انواع مختلف کانکتور فیبر نوری مراجعه کنید.
عبارت Combo SFP Port در سوئیچ های شبکه به چه معناست؟
پورت های Combo شامل دو درگاه اترنت و SFP می باشند که به صورت همزمان فقط یکی از درگاه ها قابل استفاده می باشد. بدین صورت که اگر کابل شبکه RJ45 را به درگاه اترنت متصل نمایید به صورت همزمان نمی توان از درگاه SFP نیز استفاده کرد و بالعکس. اسلات های SFP درگاه هایی هستند که بر اساس نیاز کاربر از ماژول های فیبر نوری SFP استفاده می کنند و توسط فیبر نوری داده ها را انتقال می دهند.
جهت آشنایی بیشتر با پورت های کومبو به مقاله تفاوت میان پورت combo و SFP مراجعه کنید.
پورت SFP سوئیچ های گیگابیت را قادر می سازد تا به طیف گسترده ای از کابل های فیبر و اترنت متصل شوند تا بتوانند عملکرد سوئیچینگ را در سراسر شبکه گسترش دهند.
Small form-factor pluggable یا SFP یک واسط با قابلیت hot-swappable بوده (یعنی هنگامی که دستگاه روشن است می توان آن را خارج کرد) که در سوئیچ شبکه و سایر تجهیزات ذخیره سازی مورد استفاده قرار می گیرند. پورت های SFP که بر روی سوئیچ های شبکه و ماژول ها قرار دارند، سوئیچ را قادر می سازند تا به انواع کابل های اترنت با سرعت های مختلف متصل شوند. به طور کلی SFP درسال 2001 برای اولین بار ساخته و رونمایی شد.
ماژول های SFP ساخته شده می توانند تا حداکثر 1G را پشتیبانی نمایند. ویژگی های این ماژول ها مادام در حال به روز رسانی می باشد تا تا از افزایش نرخ داده ها پشتیبانی نماید. تقریباً کلیه سوئیچ های شبکه از دو یا چند پورت SFP تشکیل شده و سبب می شود تا این دستگاه ها به شبکه و از طرفی کابل کشی فیبر نوری متصل شوند.
انواع ماژول های SFP از کابل های نوری Single Mode و Multimode و همچنین کابل های شبکه Cat5, Cat6, Cat6a وCat7 پشتیبانی می کند. ماژول های SFP که برای اتصال کابل های فیبر نوری طراحی شده اند، از انواع طول موج و حداکثر مسافت تا 2 کیلومتر برای کابل های Multimode و 40 کیلومتر برای کابل های Single Mode پشتیبانی می کنند. اتصالات با استفاده از Cat6a به حدود 100 متر محدود می شوند ، اما تداخل بین کابل های مجاور می تواند حداکثر فاصله واقعی را محدود کند. کابل های Cat7 شامل محافظ اضافی برای کاهش تداخل هستند ، اما نصب آنها به دلیل افزایش ضخامت کابل دشوار است.
SFP های پیشرفته تر یعنی SFP+ در سال 2006 ساخته و در سال 2011 کاملا به روز رسانی شده است. ماژول های +SFP از حداکثر سرعت 16 گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی می کنند. آنها نیز مانند مدل SFP قبلی، از هر دو کابل مسی و فیبر نوری پشتیبانی می کنند اما با این تفاوت که اتصالات مسی به 10Gbps و حدوداً 10 متر محدود می شوند. ماژول های SFP+ از اتصالات فیبر Single Mode تا 40 کیلومتر پشتیبانی می کند، اما برخی دیگر از آنان از 80 کیلومتر پشتیبانی می کنند. SFP+ همچنین از اتصالات WAN مبتنی بر مشخصات شبکه حمل و نقل نوری OTU2 پشتیبانی می کند.
برخی از ماژول های SFP مانند GLC-BX-D و GLC-BX-U از مانیتور نوری دیجیتال پشتیبانی می کنند که به کاربران نهایی امکان نظارت بر عملکرد SFP ها در زمان واقعی، ردیابی معیارها از قبیل دما، قدرت خروجی نوری، قدرت ورودی نوری را می دهد.
پورت SFP یا پورت RJ45:
در حالی که ماژول های SFP و SFP+ خود نسبتاً ارزان هستند ، اما اتصالات 1Gb و 10Gb نسبت به اتصالات RJ45 گران تر هستند. شاید این به این دلیل باشد که پورت های RJ45 از کابل های مسی پشتیبانی می کنند که به نسبت ارزان تر از کابل های نوری می باشند. از طرفی اکثر سوئیچ های شبکه دارای پورت RJ45 هستند و نیازی به خرید قطعه اضافی نیست.
تصمیم در مورد استفاده از پورت RJ45 یا پورت SFP در سوئیچ بستگی به فاصله بین نقاط انتهایی اتصال دارد. اگر فاصله انتهایی نزدیک باشد استفاده از پورت RJ45 به همراه کابل مسی به صرفه تر خواهد بود. اگر فاصله به اندازه کافی زیاد باشد که به فیبر نوری احتیاج داشته باشیم حتماً باید از پورت های SFP استفاده نماییم.
درگاه های Combo SFP روی یک سوئیچ با استفاده از یک رابط واحد، از هر دو پورت SFP و RJ45 پشتیبانی می کنند. با این حال کاربران نمی توانند از هر دو پورت به طور همزمان استفاده نمایند، زیرا فقط یک پورت در یک زمان کار می کند. این پورت SFP کارشناسان IT را قادر می سازند تا در هر لحظه بتوانند تصمیم درستی را اتخاذ و بر حسب نیاز یک نوع از پورت های موجود را انتخاب نمایند که البته این کار می تواند در وقت و هزینه صرفه جویی نماید.
انواع پورت SFP:
تولید کنندگان این دسته از ماژول ها همواره به دنبال نرخ های بالاتر و انواع اتصال بیشتر هستند که جهت تحقق این امر همواره در حال به روز رسانی تولیدات می باشند. SFP28 از 25Gbps در فیبرهای Singlemode و Multimode پشتیبانی می کند. BiDi SFP ها از ارتباطات دو طرفه بر روی یک فیبر واحد پشتیبانی می کنند. در حالی که انواع دیگر SFP به دو فیبر، یکی برای ارسال و دیگری برای دریافت نیاز دارد، BiDi SFP از طول موج های مختلف برای ارسال داده و دیگری برای دریافت استفاده می کنند.
چهار ماژول (Quad SFP (QSFP از چهار فیبر حامل اترنت ، FC یا InfiniBand پشتیبانی می کند. در حال حاضر400 گیگابیت در ثانیه بالاترین نرخ موجود در محصولات تجاری موجود است، این در حالی است که تلاش برای ایجاد و توسعه استانداردها و محصولاتی که 800 گیگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می کنند، در دست اقدام است. بیشتر ماژول های QSFP موجود می توانند حداکثر 200 گیگابیت بر ثانیه را پشتیبانی کنند. هر دو ماژول SFP و QSPF می توانند با هم سرعت داده ها را تا 400 گیگابیت بر ثانیه گسترش دهند. فن آوری SFP با افزایش تقاضا به احتمال زیاد برای حمایت از سرعت های بالاتر ، تکامل می یابد.
آیا تابحال به پورت های روی روتر و سوئیچ های شبکه دقت کرده اید؟ آیا انواع پورت را می شناسید؟ شاید پاسخ به این دو سوال برای بسیاری از افرادی که با شبکه و IT سر و کار دارند بسیار اهمیت داشته باشد. به همین دلیل ما در این مقاله به بررسی انواع پورت می پردازیم.
پورت ها می توانند انواع مختلف داشته باشند و هر نوع می تواند برای یک مدل سوئیچ شبکهو نیازهایی متفاوت، مناسب باشد.
آشنایی با پورت RJ45:
RJ45 نوعی پورت مناسب برای registered jack 45 و پورت دیتای Ethernet style است که در سوییچ شبکه، روترها و کارت های شبکه یافت می شود. همچنین کانکتورها و پورتهای سبک RJ45 معمولاً برای Ethernet ، کارت های سریالی و ATM IMA و interface ها مناسب هستند. این سوکت نام های دیگری از جمله Ethernet port ،network adapter ،network jack یا RJ45 jack دارد. نسخه اترنت RJ45 به پورت RJ45 در رایانه متصل می شود.
“RJ”در RJ45 مخفف “registered jack”می باشد و “45” به شماره استاندارد رابط اشاره دارد. هر کانکتور RJ45 دارای هشت پین است، به این معنی که هر کابل RJ45 دارای هشت سیم جداگانه است. لازم به ذکر است برای سیم کشی RJ-45 دو استاندارد T-568A و T-568B وجود دارد.
پورت USB متداول به USB Type-A معروف است و دارای یک شکل مستطیل ساده می باشد.
USB Type-A رایج ترین کانکتور لپ تاپ و دسکتاپ است و سرعت آن بسته به سخت افزار، می تواند USB-2.0 یا USB-3.0 باشد.
این پورت تقریباً در همه موارد فقط به عنوان اتصال دهنده میزبان عمل می کند؛ به این معنی که هر آنچه در طرف دیگر کابل متصل باشد، به عنوان “میزبان” عمل می کند.
امروزه کانکتورهای USB Type A بسیار رایج هستند و تقریباً در هر کابل USB یافت می شوند. آنها برای اتصال دستگاه های مختلفی از جمله تلفن های هوشمند ، دوربین ، صفحه کلید و غیره به رایانه ها استفاده می شوند.
یکی از دو کانکتور استاندارد USB، کانکتور USB نوع B می باشد که از نظر ظاهری تقریباً مربع است و در بالای آن یک برجستگی وجود دارد. پورت های نوع B در بسیاری از دستگاه های غیر host، USB ، مانند رابط های صوتی ، هارد دیسک های خارجی و چاپگرها یافت می شوند.
یکی دیگر از انواع پورت در سوئیچ شبکه یک کانکتو فیزیکی8 پین است که با نام RJ45 شناخته می شود و برای اتصال دستگاههای الکترونیکی که برای برقراری ارتباط از 4 سیم(2سیم برای انتقال و 2سیم برای دریافت اطلاعات) استفاده می کنند، به کار می رود.
“100/10” به معنی سرعت میلیون ها بیت در هر ثانیه می باشد، که یک دستگاه خاص در یک شبکه با این سرعت کار می کند. دستگاه های جدیدتر به طور معمول با سرعت 100 مگابیت بر ثانیه کار می کردند ، درحالیکه سرعت دستگاه قدیمی تر از 10 مگابیت بر ثانیه تجاوز نمی کرد.
ـ سوئیچ Fast Ethernet 8پورت 100/10 D-Link را در شکل زیر مشاهده می کنید:
پورت 10/100/1000:
در یک سوئیچ اترنت که به طور خودکار دارای سرعت 10 مگابیت بر ثانیه ، 100 مگابیت در ثانیه یا 1 گیگابیت بر ثانیه می باشد. سوئیچ های اترنت High-end، دستگاه های 10/100/1000 هستند و اگرچه بعضی اوقات بعنوان هاب شناخته می شوند ، اما دیوایس های مشترکی نیستند.
ـ در شکل زیر یک سوئیچ اترنت سیسکو 48 پورت 10/100/1000 را مشاهده می کنید:
اگر کارت رابط شبکه اترنت (NIC)، سوئیچ شبکه اترنت یا روتر های رابط اترنت بتوانند دیتا را با سرعت های (Ethernet (10 Mbps)، FastEthernet (100 Mbps)، Gigabit Ethernet (1000 Mbps speeds، انتقال دهند، می توان آنها را پورت 10/100/1000 در نظر گرفت.
پورت console:
روش های بسیاری برای کنترل دستگاه های سیسکو وجود دارد. برخی از آنها دارای قابلیت دسترسی از راه دورهستند اما اگر دسترسی از راه دور شما کاهش یابد ، چه می شود؟ باید دوباره دستگاه را وصل کنید!به همین دلیل به پورت کنسول احتیاج داریم.
اگر شما در محلی باشید که دستگاه قرار دارد، پورت کنسول در یک سوئیچ یا روتر، اتصال را فراهم می کند. شما کابل کنسول را به درگاه کنسول دستگاه وصل می کنید و می توانید با این روش IOS را وصل کنید.
هر روتر یا سوییچ سیسکو در قسمت پشتی خود ، دارای یک پورت کنسول (همچنین به عنوان درگاه مدیریت شناخته می شود) می باشد. پورت کنسول برای اتصال مستقیم رایانه به روتر یا سوئیچ و مدیریت روتر یا سوئیچ استفاده می شود. از درگاه کنسول باید برای نصب اولیه روتر ها استفاده کنید زیرا در ابتدا هیچ اتصال شبکه ای برای اتصال SSH ، HTTP یا HTTPS وجود ندارد.
پورت SFP و +SFP:
SFP مخفف عبارت Small Form-factor Pluggable می باشد. پورت SFP اسلاتی بر روی دستگاه شبکه است که فرستنده های small form-factor pluggable) SFP) در آن قرار می گیرند. فرستنده SFP (که به عنوان ماژول SFP نیز شناخته می شود) فقط یک جزء فلزی hot-swappable و pinky-sized است که با اتصال به یک دستگاه دیگر با استفاده از یک کابل امکان انتقال داده ها را فراهم می کند. این دستگاه های فلزی کوچک به شکاف مخصوص سوئیچ وصل می شوند و ارتباط را از طریق فیبر نوری یا کابل شبکه مسی پشتیبانی می کنند.
+SFP بعد از SFP معرفی شد و درواقع یک نسخه پیشرفته از SFP است. در حالیکه SFP حداکثر 4.25 گیگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می کرد، +SFP از داده ها تا 16 گیگابیت در ثانیه پشتیبانی می کند.
تفاوت اصلی بین SFP و +SFP این است که +SFP در اپلیکیشن های Gigabit Ethernet استفاده می شود در حالی که SFP برای اپلیکیشن های Bse10 یا Base1000 مناسب است. در اکثر اپلیکیشن های کنونی، ماژول +SFP معمولاً از 8 Gbit/s Fibre Channel ، 10 Gigabit Ethernet و Optical Transport Network standard OTU2 پشتیبانی می کند.
بیشتر بخوانید: پورت SFP چیست و چه کاربردی دارد؟
ـ نمایی از پورت های SFP و +SFP:
پورت QSFP:
QSFP یک small form factor pluggable چهارگانه و نوع دیگری از انتقال دهنده کوچک و با ویژگی hot-swappable است. این پورت از استانداردهای Ethernet ، Fibre Channel ، InfiniBand و SONET / SDH با سرعت داده های مختلف پشتیبانی می کند.
این پورت را در شکل زیر مشاهده کنید:
بیشتر بخوانید:پورت Uplink چیست و چه کاربردی دارد؟
پورت POE:
پورت POE پورتی است که دارای قابلیت Power over Ethernet بوده و می توان از طریق یک کابل اترنت، اتصال شبکه و برق را بر قرار کرد. این پورت ها به سه دسته تقسیم می شوند.
ـ PoE: یک استاندارد IEEE 802.3af است که برق را تا میزان 15.4 وات برای یک پورت سوئیچ فراهم میکند.
ـ +PoE: استاندارد IEEE 802.3at است که با نام +PoE هم شناخته میشود و تا 30 وات برق را برای یک پورت سوئیچ تأمین میکند.
ـ (++UPoE(PoE: تا 60 وات برق را برای یک پورت سوئیچ تأمین میکند. و سری های 9300 از این پورت پشتیبانی می کنند.
ورود | عضویت
