DHCP – فروشگاه شبکه کالا

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره DDNS یا Dynamic DNS و کاربرد های آن صحبت کنیم. در این مقاله به بررسی کامل DDNS، کاربرد آن برای بحث دامنه و IP های ورودی، مزیت ها و نحوه راه اندازی و اتصال به دامنه ها می پردازیم.

درباره DDNS یا (Dynamic DNS) :

این فناوری میتواند اتفاق یا خطای تغییر آی پی داینامیک را در زمان اتصال دامنه ها دفع و رفع میکند.

این رویکرد تاثیر و تغییری بر روی آی پی های خصوصی که از ISP‌ خریداری شده با قیمت زیاد، بر روی اتصال دامنه کاربردی ندارد.

این خطا در IP‌ های داینامیک تغییر میکند و با بهره گیری از DDNS خطا درست می‌شود.

باتوجه به نحوه کاری DDNS شما می‌توانید دامنه‌ی شخصی خود را به IP داینامیک دریافت شده از ISP وصل کرده و به صورت اتوماتیک با تغییر IP اطلاعات جدید را در دامنه نیز بروز رسانی نمایید.

انتخاب مناسب برای شبکه های خانگی است که عموما از طریق DHCP به آنها یک آدرس IP داده می‌شود.

کاربرد DDNS :

DDNS تغییرات رخ داده در آدرس IP را نمایش می‌دهد. زمانی که آدرس تغییر می‌کند سرویس DDNS شما اقدام به بروز رسانی دامنه با آدرس IP جدیدی می‌کند.

Dynamic DNS می‌تواند برای افرادی که می‌خواهند از رایانه شخصی خود به دوربین‌های مدار بسته تحت شبکه از طریق یک نام دامنه دسترسی داشته باشند و یا‌ برنامه و وب سایت خود را کنترل کنند، از DDNS استفاده کرده و هزینه‌ی ارزان تری نسبت IP عمومی دارد.

که شما می‌توانید بدون پرداخت هزینه‌ی اضافه در کنار اینترنت خود آن را داشته باشید. با راه اندازی Dynamic DNS شما دیگر نیازی به تغییر و بروز رسانی مکرر دستی دامنه‌ی خود نخواهید داشت.

این تکنولوژی زمانی از اهمیت مضاعف برخوردار می‌شود که برخی از ISP‌ ها بنا به سیاست‌های داخلی خود به صورت کلی اقدام به ارایه IP ثابت نمی کنند.

DDNS به دستگاه‌های متصل به اینترنت این امکان را می‌دهند تا پس از تغییر DNS سرورها، اطلاعات جدید را از آنها دریافت کنند و نیازی به تغییر آدرس IP توسط مدیران شبکه وجود نداشته باشد.

مزیت های DDNS :

Dynamic DNS یک راهکار ساده و کاربردی است که چندین امتیاز مختلف دارد که ما به مهم ترین آنها در ادامه می‌پردازیم.

شما می‌توانید به وب سایت یا سرور خود به آسانی و بدون هرگونه نگرانی دسترسی داشته باشید. IP ممکن است تغییر کند ولی با DDNS دیگر این امر تاثیری در عملکرد سرویس شما نمی‌گذارد.

با به کارگیری این تکنولوژی شما دیگر نیاز به داشتن یک مدیر شبکه ندارید زیرا عملا نیازی به این شخص برای بروز رسانی و تغییر مکرر شبکه وجود ندارد.

DDNS هزینه‌های مازاد تحمیلی IP‌های اختصاصی را حذف می‌کند و شما بدون پرداخت هزینه‌ای جدای هزینه‌ی اینترنت خود می‌توانید، به بهره برداری از شبکه‌ی خود بپردازید.

برای این تکنولوژی مفید، کاربردهای بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد و مسلما شما نیز هم اکنون به چند عدد از آنها دارید فکر می‌کنید.

استفاده از این سرویس بسیار آسان است. کافیست یک اکانت رایگان در یکی از شرکت‌های ارایه دهنده سرویس DDNS ایجاد کنید و DNS‌ های دامنه‌ی خود را بر روی مقادیری که آنها در اختیار شما می‌گذارند قرار دهید.

برای راه اندازی DDNS :

شما برای راه اندازی DDNS در کنار سرورها و دستگاه‌های خود نیاز به ۲ سرویس دیگر نیز دارید.

در واقع می‌توان گفت این ۲ سرویس که به آن اشاره می‌شود پیش نیاز فنی DDNS است.

۱) دامنه معتبر شما می‌بایست با کمک یکی از شرکت‌های میزبانی اقدام به ثبت دامنه جهت اتصال به IP داینامیک خود نمایید.

۲) سرویس DDNS برای بهره مندی از این سرویس شما نیاز خواهید داشت که این خدمات را از یک شرکت دیگر فراهم نمایید.

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ ها و مدل های آن صحبت کنیم. پروتکل از نظر معنی در لغت به معنای موافقت مقدماتی قانون هایی برای برقراری ارتباطات است. و درادامه به معرفی مدل های گوناگون پروتکل میپردازیم.

درباره پروتکل (موافقت مقدماتی) :

وقتی لایه ای میخواهد ارتباط بین شبکه را فراهم کند، باید از قانون های پروتکل پیروی کند و همه لایه ها باید از قانون های آن برای برقراری ارتباط بین شبکه ها پیروی کنند.
برای مثال اگر به جایی سفر کنید که زبان عامه آنجا را بلد نباشید، میتوانید درخواست یا منطور خود را دست پا شکسته برسانید اما اگه بخواهید در اونجا زندگی کنید باید هم زبان آنها رفتار آداب و رسوم و فرهنگ آنجا را بیاموزید.

معرفی انواع پروتکل‌های شبکه :

( FTAM) :

پروتکل مدیریت و نظارت و دسترسی انتقال فایل است.

( FTP ) :

موافقت مقدماتی انتقال فایل در اینترنت و شبکه است.

(Telnet) :

یکی از موافقت مقدماتی اینترنت برای برقراری ارتباط با کاربر های راه دور و پردازش داخلی داده ها است.

(SMTP) :

smtp یکی از موافقت های مقدماتی اینترنت است برای انتقال پست های الکترونیکی به کار میرود.

(SNMP) :

موافقت مقدماتی اینترنت است برای نظارت بر شبکه ها و اجزای شبکه کاربرد دارد.

(UDP) :

پروتکل انتقال اطلاعات و داده در شبکه ها و نسبتا نا امن می باشد.

(DNS) :

این موافقت مقدماتی به منظور ترجمه لیست های رایانه ای کاربر و Domain به آدرس های IP کاربرد دارد.

(NCP) :

موافقت مقدماتی هسته مرکزی شبکه می باشند.

(TCP) :

از پروتکل TCP/IP برای تضمین ارسال داده های مکرر استفاده میشود.

(ATP) :

این موافقت مقدماتی برای انتقالات بین شبکه ای Apple Talk است.

(STP) :

از به وجود آمدن loop در شبکه جلوگیری می کنند، و قسمتی پروتکل IPX/SPX مربوط به شرکت Novell هم است.

(NwLink) :

برای نسخه مایکروسافت IPX/SPX استفاده می شود.

(RIP) :

برای مسیریابی مبتنی بر بردار و فاصله RFC مثل یک الگوریتم می باشد.

(SLIP):

برای تبادل یک TCP/IP بر روی یک اتصال سریال می باشد. همانند مودم.

(PPP) :

این پروتکل بسیار پیشرفته تر از SLIP که برای اتصال سریال می باشد استفاده میشود.

(HTTP) :

موافقت مقدماتی که برای انتقال ابرمتن و صفحات وب در شبکه است که به کار می رود.

(ARP) :

برای کشف آدرس یک سیستم براساس آدرس IP بکار می رود.

(BGP) :

این موافقت مقدماتی دارای دروازه خارجی تحت RFC است.

(DHCP) :

مخصوص آدرس های IP به طور پویا است.

(IP) :

پروتکل اینترنت TCP/IP برای تعیین مسیر ارسال پک ها می باشد.

( IPX) :

این پروتکل هم مثل پروتکل IP است، برای شرکت Novell برای پیدا کردن مسیر و ارسال پک ها ستفاده می شود.

(DDP) :

برای حمل یا انتقال اطلاعات و داده ها به کار می رود.

(ICMP) :

برای پیدا کردن گزارش خطاها بر روی شبکه و اینترنت است.

(Gopher) :

برای دسترسی های لازم را در اختیار کاربر ارسال می کند. اطلاعات یا داداه ها با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالاتی به Telnet است.

(NetBEUI) :

توسعه یافته است و کاربرد آن اعمال اعلان ها برای سطح های پایین شبکه ها است.

(CSMA) :

هنگامی که در شبکه اختلال یا ترافیک رخ میدهد وظیفه دارد تبادل داده ها را کنترل کند.

برچسب: DHCP

درباره DDNS و کاربرد های آن