IPX – فروشگاه شبکه کالا

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل IPX و SPX که قابلیت مسیر پذیر‌‌ ی دارند صحبت کنیم. IPX مخفف کلمه ی (Internetworking Packet Exchange) و SPX مخفف (Sequential Packet Exchange) می باشد.

درباره پروتکل IPX و SPX :

خب همراهان عزیز شبکه کالا در این جا میخواهیم درباره IPX و SPX صحبت کنیم. در (Internetwork Packet Exchange) یا انتقال پک های اطلاعاتی بین شبکه، یک پروتکل لایه شبکه بر قواعد مدل OSI در پروتکل های مسیر پذیر است.

این پروتکل IPXوSPX در سیستم‌ عامل نت‌ ویر شرکت ناول ساپورت می شود.سیستم عامل های شرکت مایکروسافت به صورت اتوماتیک با در نظر گرفتن نوع فریم آن را adjust می کنند.

از این رو امکان شناسایی نوع فریم استفاده شده در شبکه توسط پروتکل مسیر پذیر‌‌ فراهم خواهد شد و این پروتکل خود را بر مبنای آن دسته بندی و آماده میکند.

این پروتکل ها یکی از قدرتمند ترین ها در شبکه جهانی وب است که در مقایسه با پروتکل NetBOIS، هیچ کدام یک از مشکلات آن را ندارد.

ولی به خاطر قابلیت های ارائه شده توسط TCP/IP، میزان استفاده از پروتکل IPX/SPX کمتر شده است.

این پروتکل جزو پروتکل های مسیر پذیر‌‌ می باشد و پیکربندی پروتکل مسیر پذیر IPX/SPX در مقایسه با پیکربندی پروتکل NetBEUI، سختر استو باید برای پیکربندی آن با موضوعات دسته بندی شده مانند نوع فریم و شماره شبکه آگاه شویم.

پروتکل SPX پروتکلی است که وظیفه تضمین ارسال و دریافت بسته های اطلاعات را همانند پروتکل TCP بر عهده دارد.

عملکرد این پروتکل برعکس پروتکل IPX می باشد یعنی اگر هنگام ارسال بسته ها اتصال قطع گردد، زمانی که دوباره اتصال برقرار شود از همان بسته ایی که اتصال در زمان فرستادن آن قطع شده است شروع به ارسال می کند.

درباره نوع فریم :

به نوع قالب بندی از پک داده که در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد گفته می شود که اطمینان حاصل کردن از این موضوع مهم است که دسته بندی تمامی سیستم های شبکه و فریم ها یکسان است.

برای مثال زمان وصل شدن به سرور شماره یک که از فریم نوع 802.2 می باشد، ملزم است تا از نصب تنظیمات خود برای نوع فریم 802.2 مطمئن شوید و در غیر این صورت نمی توانید با سرور شماره یک ارتباط برقرار کنید.

درباره شماره شبکه:

شماره شبکه به شماره ای می گوییم که به سگمنت شبکه مورد نظر اختصاص می یابد و یک شماره با عدد مبنای 16 یا حداکثر باید 8 رقم باشد.

کاربرد پروتکل IPX و SPX :

درباره کاربرد این پروتکل میتواند گفت با وجود سرویس دهی این پروتکل IPX در قبال مسیردهی پک های اطلاعات، انتقالی است که نمی توان به آن تکیه کرده و بدون ارتباط است.

وقتی میگویم نمیتوان تکیه کرد یعنی این که پک های IPX بدون این که درخواستی از مقصد معین برای تایید دریافت صورت گیرد، به آن مقصد ارسال می شوند.

منظور از ارتباط داشتن یعنی این که هیچ گونه نشستی بین ارسال کننده و دریافت کننده، قبل از ارسال پک داده ها برگزار نشود.

در پروتکل SPX در مقابل تحویل پک ها مسولیت پذیر می باشد به گونه ایی که اگر پک ها از طرف مقصد مشخص شده دریافت نشده باشد، آن ها را دوباره ارسال میکند.

ویژگی های پروتکل مسیر پذیر :

دسته یندی ساده Simple Configuration.
در هر مدلی از شبكه ها چه كوچک و چه بزرگ قابل استفاده است.
دارا بودن قابلیت مسیر یابی Any Scale of Networking.
دارا بودن گزینه هایی برای انتقال اطلاعات یا داده بصورت عادي (CL) يا سفارشي (CO).

شبکه کالا

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ ها و مدل های آن صحبت کنیم. پروتکل از نظر معنی در لغت به معنای موافقت مقدماتی قانون هایی برای برقراری ارتباطات است. و درادامه به معرفی مدل های گوناگون پروتکل میپردازیم.

درباره پروتکل (موافقت مقدماتی) :

وقتی لایه ای میخواهد ارتباط بین شبکه را فراهم کند، باید از قانون های پروتکل پیروی کند و همه لایه ها باید از قانون های آن برای برقراری ارتباط بین شبکه ها پیروی کنند.
برای مثال اگر به جایی سفر کنید که زبان عامه آنجا را بلد نباشید، میتوانید درخواست یا منطور خود را دست پا شکسته برسانید اما اگه بخواهید در اونجا زندگی کنید باید هم زبان آنها رفتار آداب و رسوم و فرهنگ آنجا را بیاموزید.

معرفی انواع پروتکل‌های شبکه :

( FTAM) :

پروتکل مدیریت و نظارت و دسترسی انتقال فایل است.

( FTP ) :

موافقت مقدماتی انتقال فایل در اینترنت و شبکه است.

(Telnet) :

یکی از موافقت مقدماتی اینترنت برای برقراری ارتباط با کاربر های راه دور و پردازش داخلی داده ها است.

(SMTP) :

smtp یکی از موافقت های مقدماتی اینترنت است برای انتقال پست های الکترونیکی به کار میرود.

(SNMP) :

موافقت مقدماتی اینترنت است برای نظارت بر شبکه ها و اجزای شبکه کاربرد دارد.

(UDP) :

پروتکل انتقال اطلاعات و داده در شبکه ها و نسبتا نا امن می باشد.

(DNS) :

این موافقت مقدماتی به منظور ترجمه لیست های رایانه ای کاربر و Domain به آدرس های IP کاربرد دارد.

(NCP) :

موافقت مقدماتی هسته مرکزی شبکه می باشند.

(TCP) :

از پروتکل TCP/IP برای تضمین ارسال داده های مکرر استفاده میشود.

(ATP) :

این موافقت مقدماتی برای انتقالات بین شبکه ای Apple Talk است.

(STP) :

از به وجود آمدن loop در شبکه جلوگیری می کنند، و قسمتی پروتکل IPX/SPX مربوط به شرکت Novell هم است.

(NwLink) :

برای نسخه مایکروسافت IPX/SPX استفاده می شود.

(RIP) :

برای مسیریابی مبتنی بر بردار و فاصله RFC مثل یک الگوریتم می باشد.

(SLIP):

برای تبادل یک TCP/IP بر روی یک اتصال سریال می باشد. همانند مودم.

(PPP) :

این پروتکل بسیار پیشرفته تر از SLIP که برای اتصال سریال می باشد استفاده میشود.

(HTTP) :

موافقت مقدماتی که برای انتقال ابرمتن و صفحات وب در شبکه است که به کار می رود.

(ARP) :

برای کشف آدرس یک سیستم براساس آدرس IP بکار می رود.

(BGP) :

این موافقت مقدماتی دارای دروازه خارجی تحت RFC است.

(DHCP) :

مخصوص آدرس های IP به طور پویا است.

(IP) :

پروتکل اینترنت TCP/IP برای تعیین مسیر ارسال پک ها می باشد.

( IPX) :

این پروتکل هم مثل پروتکل IP است، برای شرکت Novell برای پیدا کردن مسیر و ارسال پک ها ستفاده می شود.

(DDP) :

برای حمل یا انتقال اطلاعات و داده ها به کار می رود.

(ICMP) :

برای پیدا کردن گزارش خطاها بر روی شبکه و اینترنت است.

(Gopher) :

برای دسترسی های لازم را در اختیار کاربر ارسال می کند. اطلاعات یا داداه ها با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالاتی به Telnet است.

(NetBEUI) :

توسعه یافته است و کاربرد آن اعمال اعلان ها برای سطح های پایین شبکه ها است.

(CSMA) :

هنگامی که در شبکه اختلال یا ترافیک رخ میدهد وظیفه دارد تبادل داده ها را کنترل کند.

برچسب: IPX

پروتکل IPX و SPX