ساعت کاری

از ساعت 9 تا 17 در روزهای کاری پاسخگوی شما هستیم.

گفتگو با کارشناسان
گفتگو با کارشناسان
0

برچسب: SNMP

پروتکل SNMP (قسمت پنجم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت پنجم پروتکل SNMP صحبت کنیم. در این قسمت درباره نحوه مدیریت با NMS و… بحث می کنیم. با ادامه این مقاله ی شبکه کالا همراه ما باشید.

درباره ماژول های اطلاعاتی SMI :

در این ماژول ها که به سه دسته تقسیم میشوند، برای مشخص کردن یک گروه از تعاریف مربوط به هم استفاده می کنند.

در ماژول MIB modules شامل تعریف هایی که از موضوعات مدیریت شده مرتبط می‌باشد.

در ماژول Compliance statement راه حلی درست برای بررسی یک گروه از موضوعا های مدیریت است که از یک استاندارد یکسان پیروی می کنند را ارائه می‌دهد.

در ماژول Capability statement که سطح دقیق پشتیبانی مورد مطالبه توسط یک  Agent را نشان می‌دهد.

درباره نحوه مدیریت در پروتکل SNMP :

در این پروتکل SNMP که  یک پروتکل مدیریتی است،  یک سیستم در این پروتکل می‌تواند بطور انحصاری به صورت یک NMS یا یک Agent یا هر دوی آنها عمل کند.

در رابطه با  NMS نیاز خواهد داشت که یک سیستم سوالی و جوای (System query) تجهیزات را مدیریت کند و اقدام به تهیه گزارشات محلی و ذخیره اطلاعات مدیریتی کند.

SNMP فاقد هرگونه توانائی در شناسایی و تصدیق Authentication می‌باشد که این امر باعث آسیب پذیری در انواع سطوح امنیتی که شامل موارد زیر است.

مدیدیت Masquerading : 

شامل یک اقدام غیر مجاز برای اجراء کارمندهای مدیریتی بوسیله فردی که یک عنصر مدیریتی مجاز را شناسایی کرده است.

مدیریت Information modification :

شامل یک اقدام غیر مجاز برای تغییر یک پیام تولید شده توسط یک عنصر مجاز است. این اقدام می تواند در مورد دستور های مربوط به مدیریت مالی و یا پیکربندی است.

مدیریت Timing & message sequence modification:

این حالت وقتی اتفاق میافتد که یک عنصر غیر مجاز اقدام به ثبت، ضبط، کپی ویا تاخیر انداختن یک پیام تولید شده توسط یک عنصر مجاز کرده و بعدا به آن پاسخ می‌دهد.

مدیریت Disclosure Results :

این حالت وقتی رخ می دهد که یک عنصر غیر مجاز مقادیر ذخیره شده در موضوعات مدیریت شده را استخراج می‌کند و یا اینکه رخدادهای قابل توجه در حال تبادل بین Agent ها و Manager را می خواند و یاد می‌گیرد.

 

Proxy agent :

یک agent در SNMP V2 می تواند به صورت Proxy روی تجهیزاتی که توسط snmpv1 مدیریت شده اند عمل کند.

در واقع proxy agent، پیام های trapرا از SNMPV1 به پیام های Trap در SNMPV2 نگاشت می کند و سپس آنها را به NMS فوروارد می‌کند و بالعکس.

نحوه کارایی proxy agent :

  • در NMS نسخه دوم  یک دستور  را به یک Agent نسخه اول صادر میکند.
  • در NMS پیام SNMP را به Proxy agent نسخه دوم  می فرستد.
  • در Proxy agent پیام های set, get, get next را برای agent نسخه اول بدون تغییر و تبدیل آن ها ارسال می کند.
  • پیام های get bulk توسط proxy agent به پیام های get next تبدیل شده و سپس به agent نسخخ اول ارسال می‌شوند.

سیستم مدیریت شبکه داری دو زبان

 (Bilingual network management system) :

در این سیستم مدیریت شبکه دارای دو زبان از هر دو پروتکل نسخه اول و نسخه دوم SNMP پشتیبانی می شود.

برای پشتیبانی از این دو محیط مدیریتی مجزا، می بایست یک درخواست مدیریتی در NMS دو زبانه به یک Agent مرتبط شود و سپس NMS، اطلاعات ذخیره شده در یک دیتا بیس، داخلی را برای نمایش اجرا میکند.

و Agent از SNMPV1 و یا از SNMPV2 پشتیبانی می‌کند را آزمایش می کند و براساس اطلاعات موجود در دیتابیس، NMS با Agent ی که از ورژن مناسبSNMP استفاده می‌کند، ارتباط برقرار می‌کند.

شبکه کالا

 

پروتکل SNMP (قسمت چهارم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت چهارم پروتکل SNMP صحبت کنیم.

درباره نسخه SNMP V2 :

در نسخه SNMP V2 در واقع رشد پیش فرض این نسخه است که براساس استانداردهای اینترنت است و یک سری Operation های اضافی را ارائه می کند.

ساختار یا ساختمان (SMI) و نسخه SNMP V2 :

در SMI برای بررسی اطلاعات های مورد نیاز این نسخه در ANS.1 استفاده می شود و در RFC 1902 بررسی شده است در این ساختار نوع جدیدی از داده ها اضافه شده است، که در ادامه به توضیح بیشتری می پردازیم.

  • داده ی Bit string :

این داده فقط در نسخه دوم تعریف شده است و شامل چندین Named bit است که یک مقدار را مشخص می کند.

  • داده ی Network address : 

در این داده نمایش دهنده یک آدرس از یک پروتکل به خصوص می‌باشد و باید توجه داشت که در نسخه اول ، تنها آدرس های 32 بیتی و در نسخه دوم، سایر انواع آدرس‌ها نیز ساپورت خواهند شد.

  • داده ی Counter : 

در ابن داده مقدار های درست صفر نیستند. که از یک مقدار شروع به افزایش می‌کنند تا به سطح MAX خود برسند و سپس به صفر بر می‌گردند و باید توجه کرد در نسخه اول، Counter ها 32 بیتی و در نسحه دوم، هم 32 بیتی و هم 64 بیتی تعریف شده است.

دستور های پروتکل SNMP در نسخه دوم V2 :

در دستور های پایه پروتکل داریم زیر دستور هایی مانند  get ،get next ،set که در SNMP V1 وجود داشت در نسخه دوم نیز وجود دارد.

با این تفاوت که برخی از آنها بهبود یافته اند و تعدادی از فرمان Trap که تمام عملکردهای گذشته را ساپورت می‌کنند.

ولی با این فرمت پیام متفاوت و جدیدی ارائه می شود. و دستور های جدید Get bulk, Inform نیز اضافه شده است.

  • دستور Get Bulk :

این دستور ها توسط NMS برای بازیابی بلوک های بزرگ دیتا  مانند سطرهای چندگانه یک لیست استفاده می‌شود.

درصورتیکه با این دستور نمی توان تمام اطلاعات یا داده ها را بازیابی کرد و قسمتی از آن (Partially results) دریافت می شود در حالیکه برای نسخه اول داده ای دریافت نمی‌شد.

  • دستور Inform :

در این دستور توسط NMS، اطلاعات یا داده ها از  Trap را به سایر NMS ها ارسال می کنند و اندکی بعد جواب مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند.

SNMP Interoperability :

همانطور که گفته شده در حال حاضر SNMP V2 و SNMP V1 در دو محدوده کلیدی متفاوت و دارای عدم سازگاری اند، این محدوده ها شامل  فرمت ها و دستور های پروتکل است.

پیام ها در نسخه دوم  از فرمتهای متفاوتی برای (protocol data unit) PDU ها و هدرها استفاده می‌کنند. در RFC1908، دو اخلاق کاری برای همزیستی برای SNMP V1 و SNMP V2 تعریف شده است که عبارتند از:

 پیام های NMS :

یک دستور را به یک Agent در دستور نسخه اول است که صادر میکند.این دستور در نسخخ دوم ارسال میکند به proxy agent،  می فرستد.Proxy agent پیام های set ,ارسال  می کند.

پیام های get bulk :

توسط proxy agent به پیام های get next تبدیل شده و سپس به agent نسخخ اول ارسال می‌شوند.

شبکه کالا

 

پروتکل‌ SNMP (قسمت دوم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم پروتکل‌ SNMP صحبت کنیم. به عبارت دیگر می توان گفت هر یک از اجزاء شبکه که از پروتکل SNMP پشتیبانی کرده و می توان از آنها با استفاده از NMS ها به واسطه پروتکل SNMP اطلاعات دریافت نمود، یک Managed Device خوانده می‌شود.

انواع دستور های پایه در SNMP :

اجزای مدیریتی پایه SNMP توسط چهار دستور پایه اصلی كنترل می شوند كه این چهار دستور شامل :

دستوز Read :

با این دستور NMS اجزای مدیریت شده را مانیتور می‌كند و متغییرهای گوناگونی را كه توسط اجزای مدیریتی نگهداری می‌شوند را امتحان یا بازرسی می‌كنند.

دستور Write :

با این دستور NMS اجزای مدیریتی آن را كنترل می كند و مقادیر متغییرهای ذخیره شده در اجزای نوشته را تغییر می دهد.

دستور Trap :

با این دستور اجزا به صورت غیر هم زمان رخدادها را برای NMS گزارش می كنند. در واقع وقتی واقعه ای رخ می دهد؛ به ازای هر رخ داد، یک Trap از طرف اجزا ها  كنترل می شود و به سمت NMS ارسال می شود.

دستور Traversal Operation :

در این دستور  پیمایشی، NMS تصمیم می گیرد كه كدام یک از متغییرهای یک  اجزای مدیریت شده، ساپورت می شود و به صورت متوالی اطلاعات را در داخل جداول متغییرها جمع آوری می كند. برای مثال می توان گفت مانند جدول مسیریابی Routing Table است .

پایگاه اطلاعات مدیریت در پروتکل SNMP :

MIB در واقع مجموعه ای از اطلاعات یا داده است كه به صورت دسته دسته یا  سلسله مراتبی سازماندهی شده است و از پروتكل های مدیریت از قبیل SNMP‌ استفاده می كند.

MIB ها شامل موضوعات مدیریت شده (Objects) هستند كه توسط شناسه های Object Identifier مشخص می‌شوند. یك موضوع مدیریت شده كه گاهی اوقات MIB نامیده می شود، در واقع یكی از مشخصه های تجهیزات مدیریت شده است.

انواع موضوع مدیریت شده چیست ؟

  • Scalar Object
  • Tabular Object

 

در این موضوع ها Scalar یک نمونه موضوع واحد را تعریف می‌كنند، ولی موضوعاتTabular ‌چندین موضوع به هم پیوسته و مرتبط كه به صورت گروهی در جداول MIB قرار دارند را تعریف می‌كنند.

برای مثال می توان گفت که تعداد پک های ورودی Apple Talk به یک اینترفیس از یک روتر با atln put معین می‌شود كه یک موضوعScalar است و یك نمونه موضوع واحد را نشان می‌دهد.

در سلسه مراتب MIB، هر موضوع برای شناسایی دارای یك شناسه Object ID است. سلسه مراتب MIB بصورت یك درخت (Nameless route) شرح داده می شود.

Object ID های در بالاترین سطح، به سازمان ها و سیستم های  استاندارد سازی مختلف متعلق اند و Object ID های سطوح پایین تر به سازمان های وابسته آن اختصاص می یابند.

فروشندگان می توانند شعبه ها و یا شاخه هایی را تعریف کنند كه شامل موضوعات مدیریت شده برای تولیدات خودشان است و MIBهایی كه استاندارد نشده اند، در شاخه های آزمایشی قرار گرفته اند.

برای مثال می توان گفت موضوع های مدیریت شده atln put می تواند بوسیله نام موضوعی ISO مشخص شود. و البته یک نمایشگر عددی برای رهگیری و رسیدن به موضوع مورد نظر نیز وجود دارد.

شبکه کالا

پروتکل SNMP (قسمت سوم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت سوم پروتکل SNMP که نسخه های SNMP است صحبت کنیم. در ین مقاله به بررسی رابطه پروتکل و SMI نیز می پردازیم.  امیدواریم این مقاله مفید واقع شود. شبکه کالا

نسخه SNMP V1 :

اولین نسخه از SNMP می باشد که به همراه ساختار اطلاعات مدیریتی مربوطه (SMI) و به ترتیب در RFC 1155 و RFC 1157 مورد بررسی قرار گرفته است. مخفف کلمه SMI (structure of management information) است .

نسخه SNMP V1 در چه پروتکل هایی کاربرد دارد؟

پروتکل UDP : 

(user datagram protocol)

پروتکل IP :

(internet protocol)

پروتکل IPX : 

(novel internet packet exchange)

پروتکل DDP : 

(apple talk datagram protocol)

پروتکل CLNS : 

(OSI connectionless network service)

انواع SMI در این پروتکل :

  • (Name) یا همان نام كه به صورت Object ID استفاده می شود.
  • (Syntax) یا همان ترکیب كه نوع داده موضوع را معین می كند، که برای مثال می توان گفت مانند (Integer/string).
  • (encoding) یا همان رمز گذاشتن تشریح می‌كند كه چگونه اطلاعات مربوط به یك موضوع مدیریت شونده، به صورت یك سری از آیتم های data ‌شكل دهی شده و برای انتقال روی شبكه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درباره انواع داده های وی‍‍‍‍ژه یا (SMI- specific data types) :

  • (simple data types)داده ساده که سه نوع داده ساده داریم و همگی دارای مقادیر واحد هستند.
  1. نوع داده integrate 
  2. نوع داده octet string
  • (Application wide data types) که هفت نوع داده با کاربر وسیع است.

 

  • network address :

که برای نمایش یک آدرس از یک پروتکل خاص استفاده می شود. البته باید توجه داشت که در SNMP V1 تنها آدرس های 32 بیتی پشتیبانی می شوند.

  • Counter :

که به صورت اعداد صحیح مثبت اند و شماره آنها افزایش می یابد تا به مقدار ماکزیمم خود برسد و سپس به صفر بر می گردد و باید توجه داشت که در SNMP V1، سایز کانتر ها 32 بیتی است.

  • gauges :

که اعداد صحیح مثبت هستند و مقدار آنها افزایش یا کاهش پیدا می کنند، ولی همیشه مقدار ماکزیمم خود را حفظ می کنند.

  •  time ticks :

که برای نمایش برخی رخدادها تا یک صدم ثانیه استفاده می شوند .

  •  opaque :

که برای نمایش یک رشته اطلاعات رمز نگاری قضاوتی شده (arbitrary encoding) که با نوع داده های SMIمطابقت ندارد، استفاده می شود.

  •  Integrate :

برای نمایش اطلاعاتی که دارای مقادیر صحیح اند.

  •  unsigned integrate :

برای نمایش اطلاعاتی که دارای مقادیر غیر صحیح است.

  • MIB) SNMP MIB table ) :

در این لیست می توان با دستورهای SET ،GET NEXT ،GET به یک سطر مورد نظر دسترسی پیدا کرد.

دستورهای نسخه SNMP V1 :

SNMP یک پروتکل ساده پرسش، پاسخ سیستم مدیریت شبکه NMS یک درخواست می فرستند و تجهیزات مدیریت شده پاسخ مربوطه را بر می گردانند. این رفتار توسط چهار فرمان GET, GET NEXT, SET, TRAP اجرا می‌شود.

دستور GET :

که توسط NMS برای بازیابی مقدار object instanceهای یک agent استفاده می شود. در واقع کارگزار (agent) در پاسخ به فرمان GET مقادیر مربوط به Object instance ها را در یک لیست تهیه می‌کند.

دستور GET NEXT :

که توسط NMS برای بازیابی مقدار Object instance های بعدی در یک جدول و یا لیست استفاده می‌شود.

دستورSET :

توسط NMS برای ست کردن یا قرار دادن مقادیر Object instance در جدول یا لیست یک کارگزار استفاده می‌شود

دستور Trap :

توسط کارگزار برای آگاهی دادن به NMS از وقوع یک رخداد مهم و معنی دار بطور غیر هم زمان استفاده می‌شود.

شبکه کالا

پروتکل SNMP (قسمت اول)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ مدیریت ساده شبکه SNMP صحبت کنیم. که مخفف کلمه آن (Simple Network Management Protocol) است. SNMP قسمتی از پروتکل TCP/IP می باشد.

درباره پروتکل SNMP :

این پروتکل که برای ساده‌کردن نقل و انتقالات بسته‌های مدیریت سیستم‌ها طراحی شده‌است، فقط پنج فرمان دارد که ساختار همه آن‌ها کاملا مشخص و معلوم است.با استفاده از همین پنج فرمان می‌توان کل نیارمندیهای مدیریت یک وسیله از روی شبکه را مدیریت کرد.

SNMP پروتکل لایه Application است که امکان نقل و انتقال اطلاعات مدیریتی را بین عناصر شبکه ایجاد می کند و در واقع قسمتی از TCP/IP می باشد. این پروتکل توانایی مدیریت و پیدا کردن مشکلات و حل آنها را در شبکه برای مدیران مهیا می کند. سه نسخه از این پروتکل موجود است که  شامل :

  • SNMP V1
  • SNMP V2
  • SNMP V3

بسیاری نرم‌افزارها و میان‌افزارهای استاندارد امروزی مجهز به اس‌ان‌ام‌پی هستند و همراه آن‌ها فایل MIB آن‌ها هم داده می‌شود. MIB فایلی است که ساختار و موقعیت ندهای تعریف شده برای وسیله را در ام‌آی‌بی استاندارد ITU مشخص می‌کند. تمام نسخه‌های مبتنی بر ویندوز دارای MIB استاندارد هستند.

این پروتکل داده‌های وابسته با جابجایی مدیریت بین سرورهای شبکه را پشتیبانی می‌کند. SNMP در لایه Application از مدل OSI رفتار می کند.

به این گونه که برای جلوگیری از به وجود آمدن ناهماهنگی در کارکرد پروتکل TCP/IP، پروتکل SNMP تبادل داده را بدون برگزاری پیوند انجام می‌دهد.

یعنی داده فرستاده شده با این پروتکل از لایه Session که لایه برگزارکننده اتصال بین فرستنده و گیرنده است نمی‌گذرد و در نتیجه برای ارسال داده خط اشغال نشده و اختلالی در کارکرد پروتکل اصلی شبکه (TCP/IP) پدید نمی‌آید.

در واقع SNMP راهی را در شبکه برای ارسال داد پدید نمی‌آورد، بلکه داده را از یک میانگاه به میانگاه دیگررا رهبری می‌کند تا به مقصدب رسد.

از همین رو، قابلیت اطمینان SNMP که حاوی لایه Session نمی‌باشد، کمتر از پروتکل TCP/IP است.کاربرد این پروتکل در شبکه‌های با بیش از یک سرور برای مثال مانند سیستم‌های اتوماسیون پست‌ها که دارای دو سرور روشن و سرورذخیره روشن هستند، می‌باشند.

که با از دست رفتن سرور روشن، پیام راه اندازی سرور ذخیره از سوی این پروتکل به آن داده شده و روشن می گردد و مدیریت شبکه را به جای سرور از دست رفته به عهده می‌گیرد.

عناصر اصلی در SNMP :

  • سیستم مدیریت شبكه ( Network Management System NMS)
  • كارگزاران ( Agent)
  • تجهیزات مدیریت شده ( Managed devices)

هر یک از تجهیزات شبکه که می‌بایست مدیریت شوند   (Managed Devices)، در واقع یک نود از شبکه هستند که دارای یک(Agent) درون خود می باشند. این تجهیزات اقدام به جمع آوری و ذخیره سازی اطلا عات می‌كنند و سپس این اطلاعات را در اختیار NMS قرار میدهند. این تجهیزات گاهی اوقات عناصر شبكه نیز نامیده می شوند كه می توانند تجهیزاتی از قبیل روترها،سوئیچها، Bridge ها، Hubها، كامپیوتر ها و پرینتر ها باشند.

به عبارت دیگر می توان گفت هر یک از اجزاء شبکه که از SNMP پشتیبانی کرده و می توان از آنها با استفاده از NMS ها به واسطه SNMP اطلاعات دریافت نمود، یک Managed Device خوانده می‌شود.

شبکه کالا

درباره پروتکل‌ ها و معرفی انواع آن

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ ها و مدل های آن صحبت کنیم. پروتکل از نظر معنی در لغت به معنای موافقت مقدماتی قانون هایی برای برقراری ارتباطات است. و درادامه به معرفی مدل های گوناگون پروتکل میپردازیم.

درباره پروتکل (موافقت مقدماتی) :

وقتی لایه ای میخواهد ارتباط بین شبکه را فراهم کند، باید از قانون های پروتکل پیروی کند و همه لایه ها باید از قانون های آن برای برقراری ارتباط بین شبکه ها پیروی کنند.
برای مثال اگر به جایی سفر کنید که زبان عامه آنجا را بلد نباشید، میتوانید درخواست یا منطور خود را دست پا شکسته برسانید اما اگه بخواهید در اونجا زندگی کنید باید هم زبان آنها رفتار آداب و رسوم و فرهنگ آنجا را بیاموزید.

 معرفی انواع پروتکل‌های شبکه :

( FTAM) :

پروتکل مدیریت و نظارت و دسترسی انتقال فایل است.

( FTP ) :

موافقت مقدماتی انتقال فایل در اینترنت و شبکه است.

(Telnet) :

یکی از موافقت مقدماتی اینترنت برای برقراری ارتباط با کاربر های راه دور و پردازش داخلی داده ها است.

(SMTP) :

smtp یکی از موافقت های مقدماتی اینترنت است برای انتقال پست های الکترونیکی به کار میرود.

(SNMP) :

موافقت مقدماتی اینترنت است برای نظارت بر شبکه ها و اجزای شبکه کاربرد دارد.

(UDP) :

پروتکل انتقال اطلاعات و داده در شبکه ها و نسبتا نا امن می باشد.

(DNS) :

این موافقت مقدماتی به منظور ترجمه لیست های رایانه ای کاربر و Domain به آدرس های IP کاربرد دارد.

(NCP) :

موافقت مقدماتی  هسته مرکزی شبکه می باشند.

(TCP) :

از پروتکل  TCP/IP برای تضمین ارسال داده های مکرر استفاده میشود.

(ATP) :

این موافقت مقدماتی برای انتقالات بین شبکه ای Apple Talk است.

(STP) :

از به وجود آمدن loop در شبکه جلوگیری می کنند، و قسمتی پروتکل IPX/SPX مربوط به شرکت Novell هم است.

(NwLink) :

برای نسخه مایکروسافت IPX/SPX استفاده می شود.

(RIP) :

برای مسیریابی مبتنی بر بردار و فاصله RFC مثل یک الگوریتم می باشد.

(SLIP):

برای تبادل یک TCP/IP بر روی یک اتصال سریال می باشد. همانند مودم.

(PPP) :

این پروتکل بسیار پیشرفته تر از SLIP که برای اتصال سریال می باشد استفاده میشود.

(HTTP) :

موافقت مقدماتی که برای انتقال ابرمتن و صفحات وب در شبکه است که به کار می رود.

(ARP) :

برای کشف آدرس یک سیستم براساس آدرس IP بکار می رود.

(BGP) :

این موافقت مقدماتی دارای دروازه خارجی تحت RFC است.

(DHCP) :

مخصوص آدرس های IP به طور پویا است.

(IP) :

پروتکل اینترنت TCP/IP برای تعیین مسیر ارسال پک ها می باشد.

( IPX) :

این پروتکل هم مثل پروتکل IP است، برای شرکت Novell برای پیدا کردن مسیر و ارسال پک ها ستفاده می شود.

(DDP) :

برای حمل یا انتقال اطلاعات و داده ها به کار می رود.

(ICMP) :

برای پیدا کردن گزارش خطاها بر روی شبکه و اینترنت است.

(Gopher) :

برای دسترسی های لازم را در اختیار کاربر ارسال می کند. اطلاعات یا داداه ها با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالاتی به Telnet است.

(NetBEUI) :

توسعه یافته است و کاربرد آن اعمال اعلان ها برای سطح های پایین شبکه ها است.

(CSMA) :

هنگامی که در شبکه اختلال یا ترافیک رخ میدهد وظیفه دارد تبادل داده ها را کنترل کند.