مقالات – برگه 14 – فروشگاه شبکه کالا

CSMA و کاربرد آن چیست؟

Posted on 2020/04/212020/05/12 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره پروتکل CSMA و کاربرد آن و عملکرد و نحوه کار آن صحبت کنیم. که مخفف کلمه ( Carrier Sense Multiple Access) است.

درباره پروتکل CSMA :

امروزه در شبکه‌های رایانه‌ای، روش دسترسی چندجانبه در شبکه‌های بی‍سیم می‌باشد. وقتی که قصد ارسال اطلاعات دارید باید مدت زمان مشخصی را به کانال گوش دهد و تشخیص دهد،

که آیا نقطه ارسال دیگری قصد ارسال اطلاعات بر روی کانال را در حوزه بی‌سیم مربوط به خودش دارد اگر کانال آزاد باشد، سپس نقطه اتصال برای ارسال اجازه می‌یابد تا فرایند ارسال را انجام دهد.

اما اگر کانال ما مشغول باشد، نقطه اتصال جلوی فرایند ارسال را به زمان دیگری موکول می‌کند.

به محض اینکه مبادله اطلاعات آغاز شد، باز این امکان وجود دارد که ارسال واقعی اطلاعات رخ ندهد.

پیشگیری از اختلال برای بهبود کارایی CSMA مورد استفاده قرار می‌گیرد.

روش کار بدین صورت است که اگر نودی در حال ارسال اطلاعات باشد، نود دیگر اجازه ارسال نخواهد داشت، بنابراین با این کار احتمال تصادم به حداقل می‌رسد.

CSMA/CA یک روش دسترسی لایه ۲ است، اما در مدل OSI یک پروتکل جداگانه نیست.

در CSMA را می‌توان به صورت اختیاری با تبادل بسته RTS یا تقاضا برای ارسال (Request to Send) که توسط فرستنده S و بسته CTS یا مجوز ارسال (Clear to Send) که توسط گیرنده R ارسال می‌شود، همراه کرد.

بنابراین با این روش، به تمام نقطه های اتصال ارسال هشدار داده می‌شود که در محدوده فرستنده، گیرنده یا هر دو، در تبادل اطلاعات، هیچگونه ارسالی انجام نشود.

از این اصول با عنوان تبادل IEEE RTS/CTS یاد می‌کنند.

با پیاده‌سازی RTS/CTS می‌توان به مشکل پایانه پنهان که اغلب در شبکه‌های بی‌سیم رخ می‌دهد میتوان پایان داد.

روش کار CSMA :

ابتدا خط را شنود یاگوش می دهیم تا مطمئن شویم که فضای رسانه انتقال مشغول نیست.
مدت زمان تصادفی قبل از ارسال فریم را صبر می‌کنیم تا از لحاظ آماری احتمال ارسال اطلاعات توسط دیگر نقطه های اتصال را کاهش دهیم.
اگر مدت زمان تصادفی پایان یافت، دوباره به رسانه گوش می‌دهیم تا مطمئن شویم خط شلوغ نباشد. اگر نبود، اطلاعات را ارسال می‌کنیم.
پس از اینکه تمام اطلاعات را ارسال کردیم، منتظر پیغام اجازه باشید.
اگر هیچ پیغام اجاره ای دریافت نشد، دوباره اطلاعات را ارسال می‌کنیم، و با استفاده از منطق CSMA مدت زمان مناسبی را برای ارسال دوباره منتظر می‌مانیم.

کارایی CSMA :

عمدتا به اصول مدولاسیونی که در ارسال اطلاعات بین نقطه اتصال ها استفاده می‌شود، بستگی دارد.

مطالعات نشان داده‌است که در شرایط ارسال ایده‌آل شبیه‌سازی‌ها ، تکنیک توالی مستقیم طیف گسترده یا DSSS، بالاترین خروجی را برای تمامی نقطه های ارسال شبکه زمانیکه وارد بر شبکه سبک باشد فراهم می‌آورد.

اصول پرش فرکانس طیف وسیعی یا FHSS با فاصله زیادی در پشت DSSS قرار می‌گیرد. این قواعد زمانی می‌تواند خروجی مطلوبی بدهد که بار وارد شده بر شبکه به‌طور قابل توجهی افزایش یابد.

با این وجود، در دنیای واقعی هر دو اصول خروجی یکسانی ارائه می‌دهند.

کاربردهای CSMA :

GNET : یک پروتکل اختصاصی LAN قدیمی LocalTalk Apple روش CSMA/CA را با استفاده از سیگنال پارازیت سه بایتی در شبکه خطی پیاده‌سازی می‌کند.
RTS/CTS با استفاده از پیغام‌های درخواست برای ارسال (RTS) و مجوز برای ارسال (CTS) در WLAN، شنود مجازی حامل را مهیا می‌کند.
(Wireless PAN) : از CSMA/CA استفاده می‌کند.
NCR WaveLAN: پروتکل اختصاصی شبکه‌های بی‌سیم است.
HomePNA
استاندارد ITU-T G.hn که با استفاده از سیم کشی‌های موجود در منازل، یک شبکه محلی پرسرعت ۱ گیگابیت در ثانیه را با کمک CSMA/CA به عنوان روش دسترسی کانال ارائه می‌دهد.

درباره پروتکل‌ RIP و کاربرد آن

Posted on 2020/04/202020/04/20 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل ‌RIP که مخفف کلمه ( Routing Information Protocol)است .
میخواهیم درباره کارایی این پروتکل صحبت کنیم، کارآیی این پروتکل مسیریابی و کنترل اتصال گره ها جداول پخش(Broadcast)و چندبخشی(Multicast) ، و انواع آن (نسخه 1 و 2 و RIPng) و نحوه ی اجرای آن و درباره انواع نسخه های آن صحبت خواهیم کرد.

درباره پروتکل RIP :

این پروتکل یک رویکرد ارتباط و شناسایی گره ها است که نحوه اتصال و نقطه یا گره اتصال را نشان می دهد.
این پروتکل این امکان را می دهد که مسیر های اتصال بین شبکه ها و سیستم های رایانه ای را انتخاب کنند.

پک های داده یا اطلاعات از طرف سیستم های رایانه ای از نقطه ای به نقطه ی دیگر انتقال داداه می شوند.

کدهای این پروتکل مسیر های به خصوصی را انتخاب میکند.و هرگره یا نقطه به شبکه ای وصل خواهد شد که به آن متصل است و گزارش میدهند به سیستم.

این پروتکل های اطلاعات و داده های موجود را میان شبکه ها و سراسر وب به اشتراک می گذارند.
و این کار کمک میکند که روتر ها شبکه پاتولوژی مربوط به خود را پیدا کنند.

پروتکل RIP توانایی پیداکردن مسیر های صحیح و پویا دارد.

پروتکل RIP اطلاعات قابل دسترسی را با نزدیکترین شبکه ها و دسترسی های خود مبادله می‌کند که این اطلاعات مجموعه‌ای از مقصد های شناخته شده برای مسیر های موجود است.

کاربرد پروتکل RIP :

این پروتکل که وظیفه مسیریابی روتر دارد که به طور معمول در هر 35 ثانیه دسته بندی لیست های خود را به منظور استفاده اینترفیس ها برای RIP ها برای مسیریابی های خود انجام میدهند.

این فرایند تضمین می‌کند که تمامی شبکه‌های متصل به هر مسیریاب سرانجام به همه مسیریاب‌ها شناسانده می‌شوند.

هر مسیر یاب به نام متریک (Metric) دارد که فاصله از مقصد را مشخص می‌کند.

زمانی که یک مسیریاب یک دستور دریافت میکند صفت ویژه متریک را افزایش می‌دهد.

این ویژگی باعث می‌شود که مسیرها از نظر متریک با هم متفاوت شوند و مسیریاب‌ها بتوانند مسیر کوتاه‌تر را تشخیص دهند.

نسخه های پروتکل RIP :

این پروتکل درای سه نسخه است :

نسخه یک
نسخه دو
نسخه RIPng

نسخه یک :

این نسخه برای به روز کردن لیست های خود آنها را بین مسیریاب‌های دیگر توزیع (Broadcast) می‌کند و همچنین در آن برای به روز کردن لیست ها احراز هویت انجام نمی‌گیرد که این موضوع آن را نسبت به حملات مختلف آسیب‌پذیر می‌سازد.

نسخه دو :

با توجه به کمبودهای RIP نسخه ۱، RIP نسخه ۲ در سال ۱۹۹۸ آماده استفاده شده است،در این نسخه بسیاری از کاستی‌های نسخه اول برطرف شده‌است.

برای همین می‌توان از زیر شبکه‌های (Subnet) غیر غیر معمول استفاده نمود (Classless)، برای آن لیست احراض هویت بکار می رود و همچنین آن را با کد ها دستبه بندی کرد.

ویژگی دیگر این نسخه نسبت به نسخه قبل این است که لیست خود را هم به صورت توزیع (Broadcast) و هم به صورت چند گانه(Multicast) ارسال می کند.

دو ویژگی احراز هویت و ارتباط Multicast در این نسخه باعث ایمنی نسبی آن نسبت به نسخه قبلی گشته‌است.

نسخه RIPng :

نسخه RIPng این نسخه شباهت زیادی به نسخه ۲ دارد با این تفاوت که برای پشتیبانی از IP مدل ششم به وجود آمده‌است.

درباره DDNS و کاربرد های آن

Posted on 2020/04/202020/04/20 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره DDNS یا Dynamic DNS و کاربرد های آن صحبت کنیم. در این مقاله به بررسی کامل DDNS، کاربرد آن برای بحث دامنه و IP های ورودی، مزیت ها و نحوه راه اندازی و اتصال به دامنه ها می پردازیم.

درباره DDNS یا (Dynamic DNS) :

این فناوری میتواند اتفاق یا خطای تغییر آی پی داینامیک را در زمان اتصال دامنه ها دفع و رفع میکند.

این رویکرد تاثیر و تغییری بر روی آی پی های خصوصی که از ISP‌ خریداری شده با قیمت زیاد، بر روی اتصال دامنه کاربردی ندارد.

این خطا در IP‌ های داینامیک تغییر میکند و با بهره گیری از DDNS خطا درست می‌شود.

باتوجه به نحوه کاری DDNS شما می‌توانید دامنه‌ی شخصی خود را به IP داینامیک دریافت شده از ISP وصل کرده و به صورت اتوماتیک با تغییر IP اطلاعات جدید را در دامنه نیز بروز رسانی نمایید.

انتخاب مناسب برای شبکه های خانگی است که عموما از طریق DHCP به آنها یک آدرس IP داده می‌شود.

کاربرد DDNS :

DDNS تغییرات رخ داده در آدرس IP را نمایش می‌دهد. زمانی که آدرس تغییر می‌کند سرویس DDNS شما اقدام به بروز رسانی دامنه با آدرس IP جدیدی می‌کند.

Dynamic DNS می‌تواند برای افرادی که می‌خواهند از رایانه شخصی خود به دوربین‌های مدار بسته تحت شبکه از طریق یک نام دامنه دسترسی داشته باشند و یا‌ برنامه و وب سایت خود را کنترل کنند، از DDNS استفاده کرده و هزینه‌ی ارزان تری نسبت IP عمومی دارد.

که شما می‌توانید بدون پرداخت هزینه‌ی اضافه در کنار اینترنت خود آن را داشته باشید. با راه اندازی Dynamic DNS شما دیگر نیازی به تغییر و بروز رسانی مکرر دستی دامنه‌ی خود نخواهید داشت.

این تکنولوژی زمانی از اهمیت مضاعف برخوردار می‌شود که برخی از ISP‌ ها بنا به سیاست‌های داخلی خود به صورت کلی اقدام به ارایه IP ثابت نمی کنند.

DDNS به دستگاه‌های متصل به اینترنت این امکان را می‌دهند تا پس از تغییر DNS سرورها، اطلاعات جدید را از آنها دریافت کنند و نیازی به تغییر آدرس IP توسط مدیران شبکه وجود نداشته باشد.

مزیت های DDNS :

Dynamic DNS یک راهکار ساده و کاربردی است که چندین امتیاز مختلف دارد که ما به مهم ترین آنها در ادامه می‌پردازیم.

شما می‌توانید به وب سایت یا سرور خود به آسانی و بدون هرگونه نگرانی دسترسی داشته باشید. IP ممکن است تغییر کند ولی با DDNS دیگر این امر تاثیری در عملکرد سرویس شما نمی‌گذارد.

با به کارگیری این تکنولوژی شما دیگر نیاز به داشتن یک مدیر شبکه ندارید زیرا عملا نیازی به این شخص برای بروز رسانی و تغییر مکرر شبکه وجود ندارد.

DDNS هزینه‌های مازاد تحمیلی IP‌های اختصاصی را حذف می‌کند و شما بدون پرداخت هزینه‌ای جدای هزینه‌ی اینترنت خود می‌توانید، به بهره برداری از شبکه‌ی خود بپردازید.

برای این تکنولوژی مفید، کاربردهای بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد و مسلما شما نیز هم اکنون به چند عدد از آنها دارید فکر می‌کنید.

استفاده از این سرویس بسیار آسان است. کافیست یک اکانت رایگان در یکی از شرکت‌های ارایه دهنده سرویس DDNS ایجاد کنید و DNS‌ های دامنه‌ی خود را بر روی مقادیری که آنها در اختیار شما می‌گذارند قرار دهید.

برای راه اندازی DDNS :

شما برای راه اندازی DDNS در کنار سرورها و دستگاه‌های خود نیاز به ۲ سرویس دیگر نیز دارید.

در واقع می‌توان گفت این ۲ سرویس که به آن اشاره می‌شود پیش نیاز فنی DDNS است.

۱) دامنه معتبر شما می‌بایست با کمک یکی از شرکت‌های میزبانی اقدام به ثبت دامنه جهت اتصال به IP داینامیک خود نمایید.

۲) سرویس DDNS برای بهره مندی از این سرویس شما نیاز خواهید داشت که این خدمات را از یک شرکت دیگر فراهم نمایید.

درباره پروتکل‌ انتقال فایل TFTP -تفاوت TFTP با FTP

Posted on 2020/04/182020/05/12 by REZA

با سلام خدمت تمامی دوستان عزیز امروز میخواهیم درباره ی پروتکل انتقال فایل TFTP با شما صحبت کنیم و به صورت مو شکافانه بررسی کنیم که این پروتکل چیست؟ کارایی آن چگونه است؟ و تفاوت های آن را با پروتکل FTP بررسی کنیم با ما همراه باشید.

درباره پروتکل TFTP :

TFTP که مخفف آن (Trivial File Transfer Protocol) است، این پروتکل را برای انتقال فایل استفاده میکنند، و به خاطر ساده بودن نحوه کار با آن محبوبیت خاصی بین کاربران و شبکه داران از آن خود کرده است.

وقتی از TFTP استفاده میکنیم این پروتکل به کاربران برای دریافت و ارسال فایل ها و اطلاعات یا داده ها اجازه دسترسی میدهد.

از کارایی های دقیق این انتقال دهنده فایل میتوان گفت ارسال خودکار اطلاعات و فولدرهایی مرتبط با تنظیم های کاربردی یک دستگاه که برای ران شدن در شبکه نیاز است انجام میدهد.

مشخصات ظاهری و باطنی آن را می توان در مدل RFC 350 و RFC 783 مشاهده کرد.

این انتقال دهنده TFTP که به آی انتقال استو با استفاده از پروتکل PUP از پورت مورد نظر استفاده میکند.

کارایی این انتقال دهنده خیلی راحت است و از تمامی تنظیمات و آپشن های به روزی است که تمامی پروتکل‌های انتقال داده پیشنهاد می‌کنند .

این پروتکل تنها برای مشاهده و وارد کرون اطلاعات است که نمی تواند اسم را تغییر دهد و یا دسته بندی هارو از بین ببرد.

در واقع TFTP یکی از PXE یا پروتکل بوت شدن سیستم ها از شبکه است که اینگونه داخل کارت های شبکه رایانه‌های کدی برای استفاده از آن فراهم شده است.

از این پروتکل برای فرستادن ایمیج‌های سیستم عامل‌ها و فایل های دسته بندی به روتر و IP و موبایل وفایروال‌ها هم استفاده می‌شود.

طراحی این پروتکل از EFTP که بخشی از مجموعه پروتکل‌های PUP می باشد الهام گرفته‌ است .

به دلیل امنیت کم این پروتکل از آن در انتقالات فایل در اینترنت استفاده نمی کنند و اکثرا تنها استفاده ای که از آن می شود در شبکه ی داخلی (LAN) می‌باشد.

اگر بخواهیم به طراحی ظریفانه و ساده این پروتکل نگاه کنیم، میتوان گفت : TFTP را با وجود داشتن حافظه بسیار کم هم قادر به اجرای آن برروی شبکه است.

و از کارایی های آن میتوان اشاره کرد بوت کردن انواع سویئچ ها روتر ها، به دلیل نداشتن حافظه برای ذخیره سازی اطلاعات و داده.

فرق های TFTP و FTP چیست؟

در قیاس با پروتکل انتقال داده (TFTP ،( FTP بسیار معمولی تر عمل خواهد کرد.

برای مثال در TFTP از احراز هویت استفاده نمی کنند و هر کاربری که دسترسی به شبکه آن داشته باشد یا متصل باشد، می‌تواند از آن استفاده کند.

در حالی که برای استفاده از FTP احراز هویت اهمیت بالایی دارد. با وجود این موضوع امنیت TFTP کمتر خواهد شد.

TFTP در قیاس با FTP از سرعت بالاتری نیز برخوردار است. در نتیجه سرعت آن بسیار بالاتر از اف تی پی است و می‌تواند فایل‌های با حجم بالایی را انتقال دهد.

کاربرد های پروتکل TFTP :

بوت کردن از راه دور از طریق شبکه بدون هارد دیسک.
بکاپ گیری از تنظیمات شبکه ها.
بکاپ گیری از فولدرهای دستبه بندی شده روتر و ذخیره سازی آن.
سیو کردن اطلاعات دیسک و ایمیج‌های سیستم عامل.

درباره پروتکل‌ FTP

Posted on 2020/04/18 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ FTP صحبت کنیم.
این پروتکل را میتوان اینگونه تعریف کرد، در شبکه ها و سیستم های رایانه ای برای انتقال داده یا اطلاعات از فرستنده و گیرنده باید طبق قراردادی انجام شود که به آن قرار داد پروتکل FTP می گویند.

درباره پروتکل FTP

(File Transfer Protocol):

وقتی میخواهیم درباره پروتکل‌ FTP صحبت کنیم، اولین جمله ای که به ذهن مان میرسد قرارداد با تمامی شبکه ها برای ارسال یا دریافت داده.

این پروتکل یک قرارداد همیشگی است بین تمامی شبکه ها برای ارسال اطلاعات یا داده و دریافت آنها است.

در ادامه برای توضیح بیشتر شبکه های رایانه‌ای از پروتکل FTP ساپورت میکنند و به هر تبادل رایانه‌ای که بر اساس قرارداد ارسال و دریافت میشود قرار داد اینترنت هم گفته می‌شود.

پروتکل FTP به عنوان یکی از قدیمی‌ترین پروتکل‌هایی است که تا به امروز مورد استفاده گرفته است و یکی از راحت ترین راه‌ها برای مبادله فایل‌ها استفاده می‌شود.

یک سرور FTP، فایل ها و زیر مجموعه ای را برای انتقال فایل در دسترس کاربر قرار می‌دهد.

مثلا اگر شما بخواهید سیستم مدیریت محتوا WordPress را بر روی سرور میزبان نصب کنید، برای انتقال فایل‌ها بین سرور و رایانه به FTP نیاز دارید.

کارایی های پروتکل (FTP) :

ساختن یک لیست از داده های موجود در سیستم و فایل رایانه ی راه دور.
تصحیح نام و تغییر و جابجایی داده های رایانه.
سرچ در زیر مجموعه های رایانه راه دور.
ایجاد یا حذف مجموعه بر روی رایانه.
آپلود فایل داده از رایانه ی کاربر به رایانه داخلی.
ارسال فایل داده و ذخیره کردن (دانلود) آن از رایانه داخلی به رایانه کاربر.

امنیت در FTP :

در این پروتکل برای حفظ امنیت در زمان ارسال و دریافت، دانلود و آپلود بری هر شبکه ای یا سیستمی از یک رمز عبور برای هر تقاضایی استفاده کرده است

تا اطلاعات یا داده های شبکه دچار مشکل نشوند، یا به شبکه یا سیستم ویروسی انتقال پیدا نکند.

روش های ایجاد نشست در FTP :

روش اول (Normal Mode) :

در روش معمولی کاربر دو نوع سوکت TCP با پورت های رندوم ایجاد میکند.

و بعد کاربر سعی میکند با استفاده از آدرس کانکت یا یکی از سوکت‌های ها ارتباط برقرار کند یا متصل شود.

اگر بتواند ارتباط بگیرید می تواند فعالیت خود را شروع کرده و آماده اجرای پروسه PI باشد.

و بعد استفاده کننده با دادن کد PORT به شبکه داخلی منتطر آماده شدن سوکت دوم TCP است برای اجرای فعالیت ها.

در نتیجه کاربر میخواهد از شبکه درخواست کند که پروتکل FTP هم ملزم است یا یکی از سوکت‌ها یا هردوی سوکت ها درخواست را انجام دهد.

روش دوم (Passive Mode) :

در این روش غیر فعال شبکه خود را به پورت 21 متصل میکند تا بتواند در بعد برای پیدا کردن کد از پورت 21 استفاده کند.
زمانی که پروتکل از طریق پورت 21 داده ای درخواست کند، ارتباط از طریق یک پورت بالاتر بر روی گیرنده و با یک پورت بلاتر بر روی فرستنده برقرار می شود.

در Passive FTP برای شبکه کسانی که دارای دیواره آتش Firewall میباشد مناسب تر است.

در Windows حالت پیش فرض Active FTP و در Linux حالت پیش فرض Passive FTP.

درباره پروتکل‌ ها و معرفی انواع آن

Posted on 2020/04/182020/05/12 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره پروتکل‌ ها و مدل های آن صحبت کنیم. پروتکل از نظر معنی در لغت به معنای موافقت مقدماتی قانون هایی برای برقراری ارتباطات است. و درادامه به معرفی مدل های گوناگون پروتکل میپردازیم.

درباره پروتکل (موافقت مقدماتی) :

وقتی لایه ای میخواهد ارتباط بین شبکه را فراهم کند، باید از قانون های پروتکل پیروی کند و همه لایه ها باید از قانون های آن برای برقراری ارتباط بین شبکه ها پیروی کنند.
برای مثال اگر به جایی سفر کنید که زبان عامه آنجا را بلد نباشید، میتوانید درخواست یا منطور خود را دست پا شکسته برسانید اما اگه بخواهید در اونجا زندگی کنید باید هم زبان آنها رفتار آداب و رسوم و فرهنگ آنجا را بیاموزید.

معرفی انواع پروتکل‌های شبکه :

( FTAM) :

پروتکل مدیریت و نظارت و دسترسی انتقال فایل است.

( FTP ) :

موافقت مقدماتی انتقال فایل در اینترنت و شبکه است.

(Telnet) :

یکی از موافقت مقدماتی اینترنت برای برقراری ارتباط با کاربر های راه دور و پردازش داخلی داده ها است.

(SMTP) :

smtp یکی از موافقت های مقدماتی اینترنت است برای انتقال پست های الکترونیکی به کار میرود.

(SNMP) :

موافقت مقدماتی اینترنت است برای نظارت بر شبکه ها و اجزای شبکه کاربرد دارد.

(UDP) :

پروتکل انتقال اطلاعات و داده در شبکه ها و نسبتا نا امن می باشد.

(DNS) :

این موافقت مقدماتی به منظور ترجمه لیست های رایانه ای کاربر و Domain به آدرس های IP کاربرد دارد.

(NCP) :

موافقت مقدماتی هسته مرکزی شبکه می باشند.

(TCP) :

از پروتکل TCP/IP برای تضمین ارسال داده های مکرر استفاده میشود.

(ATP) :

این موافقت مقدماتی برای انتقالات بین شبکه ای Apple Talk است.

(STP) :

از به وجود آمدن loop در شبکه جلوگیری می کنند، و قسمتی پروتکل IPX/SPX مربوط به شرکت Novell هم است.

(NwLink) :

برای نسخه مایکروسافت IPX/SPX استفاده می شود.

(RIP) :

برای مسیریابی مبتنی بر بردار و فاصله RFC مثل یک الگوریتم می باشد.

(SLIP):

برای تبادل یک TCP/IP بر روی یک اتصال سریال می باشد. همانند مودم.

(PPP) :

این پروتکل بسیار پیشرفته تر از SLIP که برای اتصال سریال می باشد استفاده میشود.

(HTTP) :

موافقت مقدماتی که برای انتقال ابرمتن و صفحات وب در شبکه است که به کار می رود.

(ARP) :

برای کشف آدرس یک سیستم براساس آدرس IP بکار می رود.

(BGP) :

این موافقت مقدماتی دارای دروازه خارجی تحت RFC است.

(DHCP) :

مخصوص آدرس های IP به طور پویا است.

(IP) :

پروتکل اینترنت TCP/IP برای تعیین مسیر ارسال پک ها می باشد.

( IPX) :

این پروتکل هم مثل پروتکل IP است، برای شرکت Novell برای پیدا کردن مسیر و ارسال پک ها ستفاده می شود.

(DDP) :

برای حمل یا انتقال اطلاعات و داده ها به کار می رود.

(ICMP) :

برای پیدا کردن گزارش خطاها بر روی شبکه و اینترنت است.

(Gopher) :

برای دسترسی های لازم را در اختیار کاربر ارسال می کند. اطلاعات یا داداه ها با استفاده از سیستمی از منوها، صفحات یا اتصالاتی به Telnet است.

(NetBEUI) :

توسعه یافته است و کاربرد آن اعمال اعلان ها برای سطح های پایین شبکه ها است.

(CSMA) :

هنگامی که در شبکه اختلال یا ترافیک رخ میدهد وظیفه دارد تبادل داده ها را کنترل کند.

درباره OSI و انواع آن (قسمت دوم)

Posted on 2020/04/162020/05/12 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره ادامه OSI ها و بقیه لایه های آن صحبت کنیم. در قسمت قبلی به توضیح OSI و 3 لایه اولیه یعنی physical – data link و network پرداختیم حال به شرح لایه های دیگر (لایه انتقال – Transport – لایه نشست – Session – لایه نمایش – Presentation – لایه کاربرد – Application)می پردازیم.

لایه چهارم لایه انتقال (Transport) :

لایه انتقال داده ها یا اطلاعات مربوط به هر سیستم یا شبکه دسته بندی میکند. وظیفه لایه انتقال کنترل به وجود نیامدن خطا در شبکه و درست کردن خطا رخ داده در حین ارسال اطلاعات به شبکه، در این لایه کاری که مهم است انجام دهیم، نگهداری اطلاعات، کنترل اطلاعات را انجام می دهد.

برای مثال شما یک سیستم عامل تحت ویندوز را در نظر بگیرید. که به کاربر اجازه میدهد با هر برنامه ای یا چندین برنامه کار کند.

حالا در شبکه و لایه های آن هم اینگونه است که چندین سیستم عامل میخواهند هم زمان بر روی شبکه اطلاعات یا داده انتقال بدهند.

وظیفه دیگر این لایه اطمینان رسیدن اطلاعات از ارسال کننده به دریافت کننده.

این لایه از پروتکل های

لایه اتصال (Connection Oriented)
لایه غیر اتصال (Connection Less)

لایه پنجم لایه نشست (Session) :

در این لایه ی OSI وقتی بسته نا آماده و قابل درک و فهم میشود برای ارسال آماده میشود. این لایه در زمان ارسال باید هماهنگی (نشست) با طرف دریافت کننده انجام دهد.

تا بتواند مدیریت هماهنگی اطمینان داشتن از ارسال و دریافت و درآخر تمام کردن ارسال و دریافت است. درادامه این لایه با لایه هفتم ارتباطی ویژه دارند.

شبکه برای هماهنگی زمان ارسال از نرم افزار های کاربردی به خصوصی استفاده می کند و هرکدام از این نرم افزارها برای خود منبع جداگانه خاص خود را دارند.

لایه ششم لایه نمایش (Presentation) :

در این لایه که لایه نمایش یا (Presentation) نام دارد که از نظر عامه نسبتا پیچیده است.
کاری که این لایه انجام می دهد این است که اطلاعات یا داده را از لایه کاربرد گرفته و به روش خاص خود بروی آن پردازش انجام داده و آن را به صورت مناسب و قابل فهم و درک برای لایه های پایین تر درست میکند.

حتی این عملیات روی داده یا اطلاعات را بر عکس هم انجام می‌دهد.
حال چرا کار این لایه بسیار مهم به نظر می رسد؟
به این دلیل که همه نرم افزار ها وقتی دارند بر روی سیستم یا شبکه اطلاعات ارسال می‌کنند، این اطلاعات را به گونه مختلف ارسال می کنند، به همین خاطر این لایه ملزم می شود که آنها را دسته بندی مرتب و قابل درک و فهم برای همه ی شبکه ها، سیستم ها، و استاندارد های موجود، باشد.وظایف اصلی و عمده این لایه قالب بندی اطلاعات لایه و فشرده سازی است.

لایه هفتم لایه کاربرد (Application) :

در این لایه که در OSI بالاترین لایه به حساب میاد.
در ادامه می پردازیم به معنای اسم کاربرد که در واقعیت آن اسم هیچ ربطی به نرم افزارها ندارد و با هیچ کدام از نرم افزار های کاربردی این لایه کار نمیکنه.

در اصل کار لایه این است که بستری ایجاد برای نرم افزارهای کاربردی تا بتوانند با شبکه ارتباط برقرار کنند.
درادامه برسیم به بحث بستری ایجاد کردن برای نرم افزارها که بتوانند ارتباط با شبکه برقرار کنند.

برای درک بهتر یک مثال میزنیم، وقتی سعی دارید با یک مرورگر از طریق یک پروتکل برای شبکه اطلاعات یا داده ارسال کنید، این لایه وظیفه ارتباطات با پروتکل مورد نظر را دارد.

به زبان ساده تر می توان گفت این کاربرد این لایه ارتباط بین آدمی و شبکه است، و آدمی تنها با این لایه از هفت لایه میتواند ارتباط برقرار کند.

درباره OSI و انواع آن (قسمت اول)

Posted on 2020/04/152020/04/18 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره OSI ها و انواع آن ها صحبت کنیم. OSI ها یک مدل هفت لایه هستند که بزرگترین لایه لایه هفتم است و کوچکترین لایه لایه اول است که در ادامه درباره 3 لایه اول یعنی ( لایه سخت Physical – لایه پیوند داده Data Link – لایه شبکه Network) توضیح میدهیم.

مدل اتصال دو طرفه سیستم های باز

Open Systems Interconnection model :

در اینجا میخواهیم اشاره کنیم به نحوه کاری OSI که هیچ پروتکلی برای آن تعریف نشده است چرا؟
به علت که این سیستم از توابع و استانداری است که برای شبکه های مخابراتی به کار می‌رود.
اگر بخواهیم به تعریف OSI نگاهی کنیم میتوان دید دارای لایه هایی است که توسط آن به یک یا چندین سیستم و شبکه های رایانه ای وصل می شود.
در سیستم اتصال دو طرفه سیستم باز، سعی دارد که چگونگی ارتباطات دوسیستم اطلاعاتی که به عنوان رسانه دریک شبکه رایانه ای هست را توضیح دهد.

دسته بندی لایه OSI

مدل OSI دارای 7 لایه است.

لایه اول لایه سخت اولین لایه (Physical)
لایه دوم لایه پیوند دادها (Data Link)
لایه سوم لایه شبکه (Network)
لایه چهارم لایه انتقال (Transport)
لایه پنجم لایه نشست (Session)
لایه شیشم لایه نمایش (Presentation)
لایه هفتم لایه کاربرد (Application)

لایه اول لایه سخت (physical) :

در لایه اول OSI که لایه سخت است میخواهیم صحبت کنیم، لایه اول می خواهد به خاص بودن کارت شبکه اشاره کند.

لایه سخت میتواند مواردی مانند ولتاژ و زمان که میخواهد به سیستم انتقال یابد.

این لایه میخواهد بهرام بگوید که چگونه و از چه طریقی میتوانیم اطلاعات خود را ارسال کنیم. برای مثال میتوان گفت که سیستم شما برای ارسال اطلاعات یا سیم است یا بی سیم.
و درآخر عملیات کد کردن یا Coding برای سیستم است که در این لایه استفاده می شود.

لایه دوم لایه پیوند داده (Data Link) :

در این لایه که لایه دوم از OSI است، که لایه پیوند داده دو زیرمجموعه یا دو زیر لایه دارد، به اسم های MAC, LLC .
خود زیر لایه MAC که مخفف Media Access Control همان گونه که از اسمش پیداست آدرس سخت افزاری رایانه ای یا MAC آدرس است،

که توسط کارخانه تولید کارت شبکه بر روی آن نوشته می شود. درباره لایه LLC میتوان گفت این لایه ملزم به انجام کنترل، هماهنگی، پیدا کردن خطا است .که مخفف LLC
Logical Link CONTROL است.

لایه سوم لایه شبکه (Network) :

لایه شبکه Network layer لایه سوم از OSI در شبکه رایانه ای است. لایه شبکه الزام دارد ارسال بسته شامل مسیریاب از طریق روترها چگونگی رسیدن داده‌ها آدرس دهی دارای پروتکل ها را بر عهده دارد.

لایه شبکه راه های درست یا Logical Path بین مبدأ و مقصد ایجاد می‌کند که به ان میگویند مدارهای مجازی یا Virtual Circuits .

این مدارها میتوانند هر بسته اطلاعاتی که بتواند راهی برای رسیدن به آدرسش راهنمایی کنند.

و دیگر وظیفه لایه شبکه مدیریت کردن خطا های به وجود آمده در لایه است و دسته بندی اطلاعت موجود در لایه که این دسته بندی بسار مهم است به خاطر اینکه پروتکل موجود در لایه یک حداکثر و حداقلی برای خود دارد و اگر اون اطلاعات از بسته دارای حجم زیادی باشد لایه اون را به بسته های اطلاعاتی کوچکتری تقسیم میکند و برای آن بسته های تقسیم شده شماره میگذارند که بدانند کدام اول و کدام دوم است.

درباره روتر (Router) و کاربرد آن

Posted on 2020/04/142020/05/23 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز و همراهان همیشگی شبکه کالا، امروز میخواهیم درباره روتر (Router) و چگونگی آن صحبت کنیم.

درباره روتر (Router) :

روتر یا ( Router ) دستگاهی است از زیر مجموعه های شبکه که در رایانه اطلاعات ( Data Packets ) را به مسیرشان هدایت می کند.

در مسیریاب لایه سوم مدل OSI مسیریاب به جهت اتصال دو یا چند شبکه داخلی به هم یا متصل شدن چند شبکه بسیار بزرگ به هم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

یک مسیریاب میتواند انواع گوناگونی از یک شبکه را بهم وصل کند. مسیریاب ها عمدتا یک سیستم عامل به خصوص مثل IOS دارد. دارای حافظه های RAM -Flash- NVRAM و دارای پردازشگر های خاصی است.

وقتی که از مسیریاب در شبکه‌ استفاده کنیم، می توان از یک پروتکل مسیریابی پویا درباره آدرس های مقصد انجام دهیم، و روتر در شبکه‌های به هم متصل بین هر سیستم موجود و فعال یک جدول مسیریابی از مسیرهای دارای اولین درست میکند.

روتر می‌تواند ارتباط هایی برای انواع اتصالات شبکه باشد،مانند کابل‌های مسی، فیبر نوری، انتقال بی سیم.هر ارتباط برای شبکه به دست نرم افزارهای به خصوص برای اجرا و فعال سازی پک های داده به کار می رود.

از این رو پک های داده از پروتکل انتقالی دستگاه به دستگاه انتقال داده شوند.روترها می توانند مثل یک اتصال دهنده بین چندین گروه از دستگاه‌های رایانه ای به کار روند.

به گروه دستگاه‌های رایانه ای زیر شبکه گفته می شود، که برای نام گذاری هر نوع سیستم پیشوند خاص خود را دارد. مثلا پیشوند شبکه فقط می تواند متصل بودن ارتباطات بین کابل ها را نمایش دهد.

دسته بندی لایه در روتر :

لایه کنترلی:

روتر یک لیست دسته بندی دارد که هر لیست نشان میدهد که داده از کدام مسیر و از کدام کابل ارتباطی عبور کند.

لایه انتقالی:

روتر پک های داده را در بین راه های خروجی و ورودی هدایت میکند. با این کار پک های داده به شبکه هایی درست انتقال پیدا میکند.

لایه پخش کننده :

با توجه به کاربرد روتر وقتی توسط لایه های انتقالی و کنترلی به مسیر های مربوطه متصل می شوند ترافیک موجود را متراکم میکند.حال روتر بخش کننده وظیفه ی کیفیت مطلوب و یک پارچه در سراسر شبکه گسترده را دارد. از همین رو با توجه به نیاز سیستم به پردازنده ارتباطات چند منظوره و حافظه نیاز دارد.

امنیت روتر :

امنیت در شبکه های داخلی و خارجی به منظور امنیت کامل به کار می‌رود. روترها دارای یک فایروال و VPN و دیگر پروتکل های امنیتی است.

در ادامه شرکت هایی آمدن برای امنیت کامل تر روتر هایی با امنیت بالا تولید کردند، که آن شرکت ها عبارتند از :

Cisco PIX
Cisco Meraki MX
Juniper NetScreen

روتر های این شرکت الزام دارند که بر روی شبکه بازرسی پک داده ترجمه کردن آدرس ها را انجام میدهند.

دسته بندی روترها از نظر امنیت:

روتر های باز یا همان (open source)

روترهای بسته یا همان (close source)

در این روترها اجازه میدهند که به اشکالات موجود را به صورت سریع پیدا و رفع شود.

اما در (close source) اینگونه نیست.

اجزای تشکیل دهنده یک روتر :

بدنه
سخت‌افزار مسیریابی
رابط‌های شبکه
سیستم‌عامل
رابط کاربری
پروتکل‌ها
IGRP
BGP

درباره تعریف داده- DATA

Posted on 2020/04/14 by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره داده یا همان (DATA) و دریاچه داده (DATA LAKE) صحبت کنیم. داده در امروز مدل های خاصی دارد که در ادامه به آن ها میرسیم.

درباره تعریف داده (DATA) :

در اینجا میخواهیم درباره داده صحبت کنیم.
داده را می توان به صورت گوناگونی معنا و دسته بندی کرد، داده به مجموعه ای از اسنادها دانش ها درباره قبل و بعد وحال و آینده میگویند.

آدمی برای راحت کردن کار خود اول با نوشتن شروع کردم بعد با علامت گذاری بعد تبدیل به حرف و عدد شد.
مثل : نام نام خانوادگی نام پدر- تاریخ تولد – آدرس – تاریخ و روز.
در جمع بندی تعریف داده میتوان گفت مجموعه ای که داری حرف نوشته عدد و… باشد که برای فهمیدن به آدمی به کار رود داده میگویند.

داده‌ها مجموعه‌ای از نشانه ها برای آدمی مثل حرف، عدد، نشانه ها و برای رایانه کدهای صفر و یک است، که حقیقت را نشان ما می‌دهد.

برای آدمی میتوان گفت از طریق رسانه‌های طبیعی خود مانند :بینایی، شنوایی، چشایی و…، برای رایانه از طریق کیبورد، موس، صفحه نمایش و… است.

داده‌ها در رایانه به گونه ای هستند که آن را آدمی وارد رایانه میکند و با توجه به نیاز آدمی بر روی داده ها عملیات خاص مورد نیاز انجام می شود.

بعد آن را ذخیره می کنند، به این کار انجام شده میگویند پردازش .
خروجی کار به آدمی در قالب های مختلف ارائه میشود.

درباره نسل نو دریاچه داده(DATA LAKE) :

در ادامه میرسیم به بحث جمع آوری داده ها در رایانه که به آن انباره داده میگویند. در نسل جدید جمع آوری داده که به حجم بسیار بالایی رسیدند و به خاطر متفاوت بودن و انواع آن ها نسل قبل یا انبار داده که به روش سنتی کار میکرد زیر سوال میرفت.

حالا میرسیم به دریاچه داده یا ( DATA LAKE )، در این نسل اومدن ذخیره سازی داده را همچون یک بطری آب قابل استفاده در نظر گرفتن که به اسم دریاچه داده که همیشه آماده پاسخگویی است.

تفاوت ذخیره سازی داده ها :

در نسل قبل ذخیره سازی داده یا انبار داده به این صورت بود که تنها اطلاعاتی را میتوان در انبار داده ذخیره کرد که بعد از پردازش داده توانست آن را استفاده کرد.

اما در نسل جدید یعنی در ذخیره سازی دریاچه داده (DATA LAKE) تمامی داده در آن ذخیره و پردازش می شوند چه استفاده بشوند چه استفاده نشوند.

در دریاچه داده برای ذخیره پیش فرض موجود این است که اطلاعات با توجه به خواندن ساختار ذخیره و طبقه بندی میشود.
ولی در انباره داده نوشته یا اطلاعات با توجه به پیش فرض نوشتن با ساختار ذخیره و دسته بندی می شوند.

داده ها از نظر ساخت :

داده‌های غیرساخت‌یافته
داده‌های نیمه‌ساخت‌یافته
داده‌های ساخت یافته
نوع و منبع داده‌ها از نظر ساخت یافتگی

درباره پردازش داده های رایانه ای :

در پردازش رایانه‌ای داده‌ها به هر شکلی وجود دارند که از برنامه‌ ی رایانه‌ای برای ورود داده‌ها و جمع بندی و تحلیل داده ها و تبدیل‌داده به اطلاعات قابل استفاده انجاممی شود. حال این پردازش دسته بندی خود را دارد که عبارتند از :

پردازش علامت ها
پردازش تصاویر ها
پردازش متن ها