ساعت کاری

از ساعت 9 تا 17 در روزهای کاری پاسخگوی شما هستیم.

گفتگو با کارشناسان
گفتگو با کارشناسان
0

دسته: مقالات

درباره host و انواع آن

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره هاست (Host) و انواع آن صحبت کنیم. هاست قسمتی از یک سیستم همیشه روشن و با اتصال به اینترنت است، که اگر لحظه‌ای برای این سیستم اتفاقی رخ بدهد یا اتصال به اینترنت قطع شود، سایت از دسترس کاربران خارج می‌شود و دیگر کسی نمی‌تواند سایت را ببیند.

میزبان (Host) :

شبکه‌ رایانه‌ای، رایانه‌ای است که به اینترنت یا به هر شبکه داده‌ای، متصل است. یک کاربر شبکه می‌تواند اطلاعات و نرم‌افزار (client) و (server) را میزبانی کند.
هر Host اینترنتی یک نشانی آی‌پی واحد دارد که بخش نشانی Host را نیز شامل می‌شود. نشانی Host، یا به‌طور دستی توسط مدیر کاربر وارد می‌شود یا به‌طور خودکار در آغاز بوسیله پروتکل پیکربندی هاست (DHCP) ختم می شود.

میزبان شبکه(Network host) :

این شکل از توزیع میزبانی وب زمانی که چند گروه از سرویس دهنده‌های خوشه‌ای مانند شبکه‌ای که شامل چند گره است گفته می‌شود.

میزبان اشتراک (Shared Hosting) :

در هاست وب عمدتا شرکت‌های ارائه دهنده این خدمات یک سرور تهیه می‌کنند و توسط کنترل‌پنل‌ها امکانات و فضای آن را بین کاربران خود تقسیم‌بندی می‌کنند، که به این خدمات میزبان اشتراک یا گفته می‌شود.

هاست ویندوز(Host windows) :

هاست ویندوز که معمولا به سرور مربوط هست، بهش ویندوز سرور می گویند. تفاوت اصلی بین هاست ویندوز و سایر خدمات هاست وب، ساپورت کردن این سرورها از زبان‌های ASP و ASP.NET و همچنین بانک اطلاعاتی MSSQL می‌باشد. البته هاست‌های ویندوز به علت نیاز به خرید لایسنس ویندوز سرور از ماکروسافت هزینه بالاتری نسبت به هاست لینوکس دارند.

هاست لینوکس(Linux Host) :

هاست لینوکس مربوط به سرورهای لینوکس است. سرورهای لینوکس از محبوبت های خاص برخوردار هستند که مهمترین عامل آن رایگان بودن آن است. هاست لینوکس بیشتر برای استفاده از زبان PHP و همچنین بانک اطلاعتی MySql است. که اغلب برای هاست‌های لینوکس از کنترل‌پنل‌های سی‌پنل، دایرکت ادمین، و… استفاده می‌شود.

فضای رایگان (Free space) :

البته وبگاه‌هایی هستند که در قبال ارائه خدمات میزبانی وب از مشترک خود هزینه‌ای دریافت نمی‌کنند، که به هاست رایگان معروف هستند، که اکثر زمان ها با قرار دادن تبلیغ های  اجباری هزینه‌های رایانه سرور را فراهم می کنند.

نماینده فروش (Sales Representative):

نماینده فروش خدمات هاست وب این اجازه را به مشتریان و کاربران می‌دهد تا خود به عنوان فروشنده خدمات هاست اقدام نمایند و به کسب درآمد بپردازند. اغلب نمایندگان فروش فضایی را از یک ارائه دهنده هاست خریداری می‌نمایند و بوسیله کنترل‌پنل هاست را بین مشتریان خود تقسیم می‌کنند.

سرور مجازی(virtual server) :

یک نوع سرور اینترنتی است که به وسیله نرم‌افزارهای بخوصوصی از یک سرور قوی  ایجاد می‌شوند. ویژگی اصلی و برتر سرور مجازی نسبت به هاست اشتراک، محدود و اختصاصی بودن میزان حافظه و سایر امکانات عمده‌است که به مانند هاست اشتراک بین چندین مشترک تقسیم نمی‌شود، به‌طوری‌که از لحاظ ظاهری سرور مجازی تفاوت چندانی با سرور اختصاصی ندارد.

سرور اختصاصی(dedicated server) :

پلت فرم جدید از هاست وب است که به مشتریان این اجازه را می‌دهد که از خدمات هاست وب قدرتمند و قابل اعتماد بر روی خوشه سرورها(Servercluster)   متعادل شده بر اساس میزان پرداخت وجه است.

خوشه میزبان(Host cluster) :

دارای چند web server محتوای یکسان است تا از منابع بهره‌برداری بیشتری انجام شود. خوشه میزبان یک راه حل مناسب برای دسترسی بالا به سرور اختصاصی می‌باشد. در میزبانی به صورت خوشه ممکن است سرویس پایگاه داده از وب سرورها جدا شوند، که این امر باعث افزایش سرعت پردازش داده بر روی وب سرور اصلی خواهد شد.

فایروال (Firewall) و انواع آن

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره فایر وال ها (Firewall) و انواع آن صحبت کنیم.  فایروال یک دستگاه امنیت شبکه محسوب می‌شود که نظارتی روی بسته‌های داخل یا خارج از شبکه و بلوک ها دارد.

دیوار آتش ( Firewall) :

فایروال نام عامه  برنامه‌هایی است که از دسترسی غیرمجاز به یک سیستم رایانه جلوگیری می‌کنند. در برخی از این نرم‌افزارها، برنامه‌ها بدون داشتن مجوز قادر نخواهند بود از یک رایانه برای سایر رایانه‌ها، داده ارسال کنند.

به این گونه نرم‌افزارها، فایروال دو طرفه گویند، زیرا علاوه بر درگاه ورودی (Incoming)، درگاه‌های خروجی (Outing) هم کنترل می‌شوند. بسته‌های اطلاعاتی که حاوی اطلاعات بدون مجوز هستند، به وسیله فایروال متوقف می‌شوند.
نوع دیگری از فایروال نیز وجود دارد که به آن فایروال معکوس می‌گویند.

فایروال معکوس ترافیک خروجی شبکه را فیلتر می‌کند، برخلاف فایروال معمولی که ترافیک ورودی را فیلتر می‌کند. در عمل، فیلتر کردن برای هر دوی این مسیرهای ورودی و خروجی، احتمالا توسط دستگاه یا نرم‌افزار انجام می‌شود.

فایروال‌ها عمدتا پورت‌های ضروری برای کاربران یا سایر برنامه‌های موجود در خارج از شبکه را در دسترس و قابل استفاده می‌کنند. برای افزایش ایمنی، سایر پورت‌ها، غیرفعال می‌گردد تا امکان استفاده از آنان توسط هکرها وجود نداشته باشد.

نحوه عملکرد فایروال (How the firewall works) :

نحوه عملکرد بسیاری از سیستم‌های فایروال اینطور است که تمامی ارتباطات از طریق یک سرویس دهنده پروکسی به سمت فایروال هدایت شده و همین سرویس دهنده درباره امن بودن یا امن نبودن عبور یک پیام یا یک فایل از طریق شبکه تصمیم گیری می شود.

انواع فایروال ها(Types of Firewalls) :

فایروال ها عمدتا به سه بخش تقسیم می‌شوند :

1-تصفیه‌کننده بسته‌های اطلاعاتی (Packet Purifier) :

در این‌گونه سیستم‌ها بسته‌ها بر اساس قانون خاصی متوقف می‌شوند. این قانون می‌تواند بستگی به جهت حرکت بسته، پروتکل خاص استفاده شده، آدرس فرستنده، شماره پرت پرتکل مثلا در TCP/IP، واسطه فیزیکی و غیره طراحی شده باشد. این‌گونه فایروال عمدتا در روتر(Router) انجام می‌شود. به عنوان مثالی معروف از ACLs در روترهای Cisco می توان اشاره کرد.

2-نظارت کردن سطح بالاتر شبکه ( Monitor the higher level of the network) :

اینگونه سیستم‌ها مانند امن نگه داشتن بسته‌های اطلاعاتی بوده با این تفاوت که به دلیل آگاهی از تمامی لایه‌ها و سطوح مختلف در stack پروتکل هوشمندتر عمل می‌کنند. این‌گونه سیستم‌ها معمولا حافظه داشته و اجازه آن را می‌دهد که به یک بسته اطلاعاتی نه به صورت جدا بلکه به عنوان بخشی از جریان داده‌ها نگاه کند.

3-سرویس دهنده پروکسی( Proxy server):

یک یا چند سیستم که به نظر می‌آید که خدماتی را به خارج می‌دهند، ولی عمدتا به عنوان پروکسی برای سیستم اصلی عمل می‌کنند، بنابراین سیستم خارجی یکسره به سیستم درونی وصل نشده و پروکسی بین آن‌ها قرار می‌گیرد. پیاده‌سازی آن‌ها می‌توانند در سطح مداری، سخت‌افزار و در سطح برنامه رایانه‌ای، نرم‌افزار باشد.

نسل بعدی فایروال (NGFW) :

در این نوع فایل‌ها می‌توان بسته ها رو را با حالت‌های مختلف اتصال، آدرس منبع و مقصد مورد فیلتر قرار داد. این همان جاییست که فایروال نسل بعدی یا به اختصار NGFW وارد عمل خواهد شد. فایروال نسل جدید قانون هایی را برای برنامه‌های کاربردی و کاربران مجاز جهت کاربری در نظر می‌گیرند و در داده‌های جمع آوری شده با فناوری‌های دیگر ترکیب می‌شوند تا تصمیم های صحیح درباره اینکه چه نوع ترافیک اجازه اتصال یا کاهش سرعت خواهد داشت، گرفته شود.

نکته :

ویژگی هایی که از لحاظ زمانی توسط دستگاه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند و هم اکنون در بسیاری از فایروال‌های نسل بعدی می توان مشاهده کرد :

1- سیستم مقابله با نفوذ یا IPS
2- نظارت عمیق بسته یا DPI
3- پایان کار SSL
4-سندباکسینگ

درباره زیر شبکه و زیر شبکه بندی (subnetwork, subnetting)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره subnet work یا subnetting ها صحبت کنیم. زیر شبکه (subnetwork)، زیرشاخه‌ای از یک IP شبکه است.به شیوه تقسیم یک شبکه به دو یا چند شبکه دیگر زیرشبکه‌بندی (Subnetting) می‌گویند.

زیرشبکه‌بندی(Subnetting) :

رایانه‌ها همه دارای یک زیر شبکه مشترک و مشخص در آدرس IP داده می‌شوند که باعث می‌شود آدرس IP در طی یک تقسیم قابل توجه به دو ناحیه تبدیل گردد که شامل یک شبکه یا پیشوند مسیریابی و بخش دیگر یا شناسه کاربر می‌باشد که این بخش یک شناسه برای کاربر به خصوص خود دارد و رابط شبکه است.

نوع پیشرفته و استاندارد برای تخصیص پیشوند شبکه، نشانه گذاری CIDR CIDR notation است که برای هر دو IPv4 و IPv6 استفاده می‌شود. در این روش تعداد بیت‌های یک پیشوند شمرده می‌شود و این عدد پس از یک علامت اسلش جداکننده (/) به آدرس اضافه می‌شود

برای مثال :

۱۹۲.۱۶۸.۱.۰/۲۴ پیشوند نسخه IPV4 که در شروع شبکه در آدرس داده شده‌است، دارای ۲۴ بیت مختص است و ۸ بیت باقی‌مانده برای آدرس دادن میزبان ذخیره می‌شود.

نکته :

هنگامی که پیشوندهای مسیریابی آدرس منبع و مقصد با هم متفاوت باشند، ترافیک بین زیرشبکه‌ها با دروازه‌های ویژه جابه‌جا می‌شود. یک مسیریاب مرزهای معقول و فیزیکی بین زیرشبکه‌ها را ایجاد می‌نماید.

فواید زیرشبکه‌ بندی (The Benefits of Subnetting) :

شبکه موجود با طرح مستقر متفاوت است. در یک طرح تخصیص آدرس از اینترنت با استفاده از CIDR و در یک ساختار بزرگ، اختصاص فضای کافی برای آدرس لازم و ضروری‌ست.

این طرح ممکن است کارآیی مسیریابی را افزایش بدهد، یا هنگامی که زیرشبکه‌ها توسط اشخاص مختلف در یک ساختار بزرگ‌تر به صورت اداری کنترل می‌شوند، در مدیریت شبکه مزایایی داشته باشد. بخش‌بندی فضای آدرس، شبکهٔ سازمان را به یک ساختار درخت مانند مسیریابی بدل می‌کند.

ره یاب (Pathfinder) :

ساختار آدرس‌دهی درست به مسیریابی اجازه می‌دهد که اگر پیشوندهای شبکه مبدأ و مقصد با میزبان‌ها متفاوت باشند، از بسته‌های IP از میان شبکه‌های چندگانه توسط دروازه‌های مخصوص رایانه‌ها که ره‌یاب نامیده می‌شود، اگر آن‌ها یکسان باشند به یک جهت به سمت  میزبان و هدف روی شبکه، محلی ارسال می‌شود.

رهیاب‌ها از مرزهای درست و فیزیکی بین زیرشبکه‌ها متشکل می‌شوند و هم‌چنین ترافیک بین آن‌ها را مدیریت می‌کنند. هر زیرشبکه توسط یک ره‌یاب پیش‌فرض تعیین شده، سرویس داده می‌شود.

اما احتمال دارد که به صورت داخلی شامل Ethernet چندگانه فیزیکی، با قسمت‌های مرتبط به هم توسط کلیدها یا پل‌های شبکه network switches یا network bridges. باشد. پیشوند مسیریابی یک آدرس در یک فرم مشابه به آدرس خودش نوشته می‌شود که این ماسک شبکه یا ماسک زیر شبکه آدرس نامیده می‌شود.

ضرورت زیر شبکه (Subnetting) :

شما زمانی ملزم هستین که از یک زیر شبکه محدوده آدرس دهی را در میان چندین شبکه محلی به اشتراک بگذارید :

شرکت از تکنولوژی های مختلف همبندی شبکه، ستاره ای ، حلقه ای ، و… ) استفاده می کند.

دو یا چند شبکه در محدوده های جغرافیایی مختلفی از یکدیگر قرار گرفته اند.

برای اینکه بتوانیم سگمنت های شبکه را متمرکز سازی کنیم، مثل قسمت مالی.

کامپیوترهایی که نیاز به پهنای باند بیشتری در شبکه دارند و باید از دیگر شبکه ها ایزوله باشند.

درباره شبکه و کاربرد آن (قسمت دوم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم شبکه (network) صحبت کنیم.

1-شبکه شخصی (Personal Area Network) :

یک شبکه رایانه‌ای است که برای ارتباطات میان وسایل رایانه‌ای که اطراف یک فرد می‌باشند،(PDA) که به آن «دستیار دیجیتالی شخصی» نیز می‌گویند بکار می‌رود. این که این وسایل ممکن است متعلق به آن فرد باشند یا خیر جای بحث خود را دارد.

برد یک شبکه شخصی عموماً چند متر بیشتر نیست. موارد مصرف شبکه‌های خصوصی می‌تواند جهت ارتباطات وسایل شخصی چند نفر به یکدیگر یا برقراری اتصال این وسایل به شبکه‌ای در سطح بالاتر و شبکه «اینترنت» باشد.

ارتباطات شبکه‌های شخصی ممکن است به صورت سیمی به رایانه ها مانند USB و فایروایر ایجاد می شود. همچنین با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند IrDA، «بلوتوث» (Bluetooth) و UWB می‌توان شبکه‌های شخصی را به صورت بی‌سیم ساخت.

2-شبکه محلی(Local Area Network):

شبکه رایانه‌ای که محدوده جغرافیایی کوچکی مانند یک خانه، یک دفتر کار را پوشش می‌دهد، در مقایسه با شبکه‌های گسترده (WAN) از مشخصات تعریف‌شده شبکه‌های محلی می‌توان به سرعت بسیار بالاتر آنها، محدوده جغرافیایی کوچکتر و عدم نیاز به خطوط استیجاری مخابراتی اشاره کرد.

دو فناوری «اترنت» (Ethernet) روی کابل «جفت به هم تابیده بدون محافظ» (UTP) و  وای‌فای (Wi-Fi) رایج‌ترین فناوری‌هایی هستند که امروزه استفاده می‌شوند، با این حال فناوری‌های «آرکنت» (ARCNET) و «توکن رینگ» (Token Ring) و بسیاری روش‌های دیگر در گذشته مورد استفاده بوده‌اند.

3-شبکه کلان‌شهر (Metropolitan Area Network) :

شبکه رایانه‌ای بزرگ است که معمولاً در سطح یک شهر گسترده می‌شود. در این شبکه‌ها معمولاً از «زیرساخت بی‌سیم» یا اتصالات «فیبر نوری» جهت ارتباط محل‌های مختلف استفاده می‌شود.

4-شبکه گسترده (Wide Area Network):

شبکه رایانه‌ای است که نسبتاً ناحیه جغرافیایی وسیعی را پوشش می‌دهد.این شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومی مانند شرکت‌های مخابرات استفاده می‌کند. به عبارت کمتر رسمی این شبکه‌ها از مسیریاب ها و لینک‌های ارتباطی عمومی استفاده می‌کنند.

شبکه‌های گسترده برای اتصال شبکه‌های محلی یا دیگر انواع شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند؛ بنابراین کاربران و رایانه‌های یک مکان می‌توانند با کاربران و رایانه‌هایی در مکان‌های دیگر در ارتباط باشند.

بعضی دیگر به‌وسیله سرویس دهندگان اینترنت (ISP) پیاده‌سازی می‌شوند تا شبکه‌های محلی سازمان‌ها را به اینترنت متصل کنند.

5-شبکه متصل (Network Connected) :

چند شبکه یا (Subnet) که با استفاده از تجهیزاتی که در لایه ۳ یعنی لایه شبکه  مدل مرجع OSI عمل می‌کنند مانند یک مسیریاب به یکدیگر متصل می‌شوند، تشکیل یک شبکه از شبکه‌ها یا شبکه متصل را می‌دهند. در کاربردهای جدید شبکه‌های به هم متصل شده از قرارداد IP استفاده می‌کنند.

دسته بندی شبکه متصل:

می‌توان سه نوع «شبکه متصل» دسته‌بندی نمود:

1- شبکه داخلی یا اینترانت (Intranet):

شبکه داخلی مجموعه‌ای از شبکه‌های متصل به هم می‌باشد که از قرارداد IP و ابزارهای مبتنی بر IP مانند مرورگروب  استفاده می‌کند و معمولاً زیر نظر یک نهاد مدیریتی کنترل می‌شود.

این نهاد مدیریتی شبکه داخلی را نسبت به باقی قسمت‌های دنیا محصور می‌کند و به کاربران خاصی اجازه ورود به این شبکه را می‌دهد. به‌طور معمول‌تر شبکه درونی یک شرکت یا دیگر شرکت‌ها شبکه داخلی می‌باشد.

2-شبکه خارجی یا اکسترانت (Extranet):

شبکه خارجی یک شبکه یا شبکه متصل است که به لحاظ قلمرو محدود به یک سازمان یا نهاد است ولی همچنین شامل اتصالات محدود به شبکه‌های متعلق به یک یا چند سازمان یا نهاد دیگر است که معمولاً ولی نه همیشه قابل اعتماد هستند.

برای نمونه مشتریان یک شرکت ممکن است که دسترسی به بخش‌هایی از شبکه داخلی آن شرکت داشته باشند که بدین ترتیب یک شبکه خارجی درست می‌شود، چراکه از دیدگاه امنیتی این مشتریان برای شبکه قابل اعتماد به نظر نمی‌رسند.

چراکه از نظر تعریف یک شبکه خارجی نمی‌تواند فقط از یک شبکه محلی تشکیل شده باشد، چون بایستی دست کم یک اتصال به خارج از شبکه داشته باشد.

3-شبکه‌اینترنت (Internet):

شبکه ویژه‌ای از شبکه‌ها که حاصل اتصالات داخلی شبکه‌های دانشگاهی، عمومی و خصوصی در سرتاسر دنیا است. این شبکه بر اساس شبکه اولیه‌ای کار می‌کند که (ARPANET) نام داشت و به‌وسیله مؤسسه (ARPA) که ایجاد شد. همچنین جایگاهی برای وب (WWW) است.

در لاتین واژه Internet برای نامیدن آن بکار می‌رود که برای اشتباه نشدن با معنی عام واژه «شبکه متصل» حرف اول را بزرگ می‌نویسند.

نکته:

پورت‌های اتترنت:

این پورت‌ها برای انتقال مسیریاب به شبکهٔ داخلی استفاده می‌شود.

پورت‌های سریال:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به مودم و شبکهٔ خارجی استفاده می‌شود.

پورت کنسول:

این پورت‌ها برای اتصال مسیریاب به پورت سریال رایانه و کانفینگ آن استفاده می‌شود.

درباره شبکه و کاربرد آن( قسمت اول )

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره شبکه و کاربرد آن صحبت کنیم. شبکه‌های رایانه ای  مجموعه‌ای از رایانه های مستقل و متصل به یکدیگر هستند که با یکدیگر ارتباط دارند و تبادل داده می‌کنند.

درباره شبکه (NETWORK) :

به متصل بودن یک دستگاه با دستگاه های دیگر  که قابلیت انتقال اطلاعات بین خود را دارند شبکه رایانه‌ای یا (NETWORK) گفته می‌شود. وصل بودن رایانه ها یعنی از طریق یک کابل، فیبر نوری، ماهواره‌ها و… به هم وصل می‌باشند، دو شرط فوق شروط لازم برای ایجاد یک شبکه رایانه ای می‌باشند اما شرط کافی برای تشکیل یک شبکه رایانه ای داشتن ارتباط و تبادل داده بین کامپیوترهاست.

استانداردهای (StandardNETWORK):

معمولا از دو نوع استاندارد شبکه می‌توان استفاده کرد:  Token Ring Etherne

۱- Ethernet :

Ethernet یک تکنولوژی مبتنی بر مجادله و درگیری است؛ بدین معنا که هیچ کنترلی بر روی اینکه کدام رایانه مجاز به ارسال اطلاعات از طریق شبکه است، نداریم زمانی که ۲ رایانه  همزمان اقدام به ارسال اطلاعات از طریق کابلها می‌کنند، این امر منجر به برخورد داده‌ها می‌شود؛ بنابـــراین اطلاعات پس از تأخیر به مقصد می‌رسند. مجادله داده‌ها می‌تواند سرعت یک شبکه شلوغ را کم کند. استفاده از تکنولوژی Ethernet به صرفه تر است از تکنولوژی Token Ring است چرا که تکنولوژی Ethernet وسیله‌ای برای کنترل این است که یک کامپیوتر چه وقت می‌تواند انتقال داده‌ها را شروع کند. تکنولوژی Ethernet برای دفاتر اداری کوچک و مصارف خانگی مناسب است .

۲- Token Ring:

در تکنولوژی Token Ring انتقال داده ها توسط Token که در حلقه تشکیل دهنده رایانه ها گردش  می کند، کنترل می‌شود. تنها رایانه دارای Token می‌تواند داده‌ها را انتقال دهد؛ Token پس از انتقال و دریافت داده‌ها به رایانه  بعدی حلقه سپرده می‌شود و هیچ گونه مجادله در یک حلقه Token Ring به وجود نمی‌آید، چرا که هر رایانه نوبت خود را برای انتقال دارد هیچ رایانه ای دیگری در آن زمان داده ارسال نمی‌کند.

توپولوژی‌های (NETWORK) :

توپولوژی یا همبندی یک شبکه به معنای نوع ارتباطی است که مابین گره‌های آن شبکه برقرار است. این توپولوژی معمولاً نوع کابل مورد استفاده را نیز تعیین می‌کند.

1- توپولوژی خطی باس ( Bus Linear ):

در یک شبکه خطی چندین رایانه به یک کابل به نام Bus متصل می‌شود. در این توپولوژی رسانه انتقال بین کلیه رایانه ها مشترک است.
توپولوژی Bus از متداولترین توپولوژیهاست که در شبکه‌های محلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سادگی، کم هزینه بودن و توسعه آسان این شبکه، از نقاط قوت توپولوژی Bus می‌باشد. ضعف عمده این شبکه آن است که اگر کابل اصلی یا Back Bone که به عنوان پل ارتباطی بین کامپیوترهای شبکه می‌باشد، قطع شود، کل شبکه از کار خواهد افتاد.

2-توپولوژی رینگ حلقوی(Ringring topology):

در توپولوژی BUS رایانه ها توسط یک رشته سیم به هم متصل می‌شوند که آغاز و پایان آن سیم توسط یک مقاومت ۵۰ اهمی بسته شده است. در توپولوژی رینگ به جای بستن دو سر سیم، آنها را به یکدیگر وصل کرده و تشکیل یک حلقه می‌دهند

3-توپولوژی هیبریدی(Hybrid Topology) :

سیستمی که از ترکیب BUS و ستاره‌ای پدید می‌آید، هیبریدی نام دارد.
در این حالت برخی از مسیرهای شبکه به صورت BUS و برخی دیگر بصورت ستاره‌ای می‌باشند، معمول ترین طراحی از این نوع اتصالها به صورت BUS و اتصال ستاره‌ای رایانه ای هاب مربوط به خودشان می‌باشد.

4-توپولوژی ستاره‌ای(Stellar topology) :

در این پیکربندی از کابل و سخت‌افزار بیشتری استفاده می‌شود اما مدیریت آن آسان‌تر و احتمال خرابی آن کمتر است؛ کابل مورد استفاده توپولوژی ستاره‌ای Ethernet کابل زوج بهم تابیده بدون حفاظ است. هر رایانه‌ در پیکربندی ستاره‌ای به یک هاب متصل می‌شود. یک سر کابل به کارت شبکه یک رایانه متصل شده و سر دیگر آن به هاب که نقطه اتصال مرکزی کابل کشی شبکه را نزد هم می‌کند، وصل می‌شود. هاب ها به اندازه‌های مختلف توزیع می‌شوند و مدلهای پیشرفته آنها می‌تواند، خطاهای موجود در سیگنالها را تقویت کند. آماده سازی توپولوژی ستاره‌ای آسان است و عیب یابی در آن آسانتر از شبکه BUS است چرا که یک کابل آسیب دیده تنها به روی یک کامپیوتر تاثیر می‌گذارد و از طرف دیگر کابل زوج بهم تابیده معمولاً گرانتر از کواکسیال (کابل تک رشته‌ای) (به انگلیسی coaxial) است. توپولوژی ستاره‌ای به کابل بسیار زیاد و یک هاب نیاز دارد.

درباره IP Address و کاربرد آن(قسمت دوم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، در ادامه ی بحث IP Address ها که در قسمت اول به آن پرداختیم امروز به توضیح های تکمیلی در  قسمت دوم می پردازیم.

آی پی آدرس داینامیک (Dynamic) و استاتیک (Static) :

 آی پی ها را در یک تقسیم بندی به دو صورت داینامیک (Dynamic) و استاتیک (Static) نامگذاری کنیم، علت این نامگذاری به نحوه و مدت زمان استفاده از آدرس IP برمی گردد، منظور از داینامیک بودن IP این است که با هر بار اتصال یک وسیله به اینترنت، شماره شناسایی به آن اختصاص داده می شود. از این رو اطلاعات این نوع آی پی در واقع اطلاعات سرویس دهنده ای است که سری آدرس ها را خریداری کرده و در اختیار دارد و به صورت گردشی به کاربران مختلف اختصاص می دهد، به این صورت امکان برقراری یک ارتباط با ثبات بیشتر برای سایر سرورهای متصل به شبکه یا سایر کاربرانی که قصد دارند با استفاده از آی پی با آن سرور در ارتباط باشند فراهم می شود، آی پی های استاتیک کاربردهای خاصی در اینترنت دارند از جمله برقراری برخی قابلیت ها مانند VOIP (مخفف Voice Over Internet Protocol)، بازی های آنلاین و هر آنچه که نیاز به موقعیت یابی ساده تر در اینترنت دارد، باید توجه نمود که آی پی های داینامیک و استاتیک در ساختار هیچ فرقی با هم ندارند و تنها نوع کاربری و مدت استفاده از آنها سبب می شود که عنوان داینامیک یا استاتیک داشته باشند.

آی پی عمومی (Public) و آی پی خصوصی (Private) چیست؟

در دسته بندی دیگر می توانیم برای IP آدرس ها در نظر بگیریم اصطلاح عمومی (Public) و خصوصی (Private) است که مبنای آن قابلیت استفاده از آدرس در شبکه جهانی وب است، بر این اساس هر IP آدرسی که بتوانیم از آن در شبکه جهانی وب استفاده کنیم عنوان عمومی و Public خواهد داشت و IP در سایر شبکه های محلی را خصوصی یا Private می نامیم، براساس تقسیم بندی سازمان IANA که پیش از این دیدیم آی پی آدرس های خصوصی شامل سه کلاس مختلف می شود که با نام های A، B و C نامگذاری می شوند، سری A از شماره 10.0.0.0 شروع شده و به شماره 10.255.255.255 با تعداد 16,777,216 آی پی ممکن ختم می شود، سری B از شماره 172.16.0.0 شروع شده و به شماره 172.31.255.255 با تعداد 1,048,576 ختم می شود و در نهایت سری C از شماره 192.168.0.0 شروع شده و به شماره 192.168.255.255 با تعداد 65,536 ختم می شود.

نکته:

این تقسیم بندی ها هر کدام مبنای خاصی دارند و به همین دلیل سری IP ها در تعاریف مختلف در مواردی با هم مشترک می باشند.

آی پی آدرس (NetID) :

آدرس آی پی می تواند نشان گر یک نود در شبکه یا آدرس در شبکه باشد به عبارتی دیگر 2 آدرس هستند در یک خانواده از مجموعه سری از آی پی ها که بعنوان آی پی خاص شناخته میشوند که اسم آنها NetID که بیانگر و معرف آن شبکه است و آدرس بعدی Broadcast address است که نشانگر همه ی نودهای آن شبکه است یعنی وقتی میخواهیم یک پیغامی را Broadcast کنیم به آدرس broadcast آن شبکه ارسال میکنیم.برای اینکه آدرس NetID را بدست آوریم به قسمت network آی پی دست نمیزنیم ولی تمام بیت های مربوط به هاست را 0 میکنیم و همینطور برای بدست آوردن broadcast address باز قسمت network را دست نمیزنیم اما تمام بیت های مربوط به هاست را 1 میکنیم.

اولین آدرس آی پی(IP First ip address) :

یعنی اولین آی پی که میتوان استفاده کرد در رنج همان آی پی که می شود اولین آدرس بعد از NetID که برای بدست آوردن آن یک، 1 به هاست اضافه میکند.

آخرین آدرس آی پی (The latest IP address) :

یعنی آخرین آی پی که میتوان استفاده که به آی پی یکی قبل از broadcast address تعلق میگیرد.

 تعداد آدرس های آی پی قابل استفاده (Number of vailableipAddress):

یعنی تعداد آی پی هایی که در هاست میتوان استفاده کرد.

درباره IP Address و کاربرد آن(قسمت اول)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره IP Address ها و کاربرد آن صحبت کنیم. IP Address  به نشانی عددی است که به هریک از دستگاه‌ها و رایانه‌های متصل به شبکه رایانه‌ای که بر مبنای نمایه TCP/IP کار می‌کند می گویند.

 آی پی آدرس(IP Address):

 آی پی که آن را IP address هم می گویند مخفف عبارت (Internet Protocol address) یا پروتکل آدرس اینترنت است که به صورت یک سری اعداد باقاعده به هر وسیله ای مانند :

سرورها، رایانه ها، که به شبکه (Network) متصل شود اختصاص داده می شود، IP در واقع یک شماره شناسایی یکتا برای برقراری یک ارتباط تحت شبکه است. پیام‌هایی که دیگر رایانه‌ها برای این رایانه می‌فرستند با این نشانهٔ عددی همراه است و راه‌یاب‌های شبکه آن را مانند «نشانی گیرنده» در نامه‌های پستی تعبیر می‌کنند، تا در نهایت پیام به رابط شبکه رایانه مورد نظر برسد.

کلاس بندی آی پی آدرس:

کلاس A :

در این کلاس آدرس های آی پی در رنج 1 تا 126 تقسیم بندی می شوند . منظور از آن این است که اگر آی پی انتخاب شده توسط شما از بین یکی از اعداد    1-126 انتخاب شده باشد آدرس دهی شما از نوع کلاس A می باشد . این کلاس دارای Subnet Mask 255.0.0.0 می باشد . به این معنی که Network ID شما 1-126 می باشد

کلاس B :

در این کلاس آدرس های آی پی در رنج 128 تا 191 تقسیم بندی می شود و این کلاس دارای Subnet Mask 255.255.0.0 می باشد . به این معنی که دو اکتت اول از چپ Network ID هستند

کلاس C :

در این کلاس آدرس های آی پی در رنج 192 تا 223 هستند و با Subnet Mask 255.255.255.0 سه اکتت اول از چپ Network ID و اکتت آخر بیانگر Host ID خواهد بود .

کلاس های D و E را کمتر خواهید دید و کمتر به کار می روند.

انواع آی پی ( types of IP Address) :

نسخه های IP در حال استفاده که به دو دسته تقسیم میشوند: آی‌پی نسخه ۴ و آی‌پی نسخه ۶

که هر یک نشانی آی‌پی را به روش متفاوتی ارائه می‌نمایند.

آی پی نسخه 4 (IPV4) :

نشانی آی‌پی نسخه چهارم یک عدد ۳۲ بیتی است که برای سادگی آن را به شکل چهار بخش عددی در مبنای ده می‌نویسند که با نقطه از هم جدا می‌شوند (مانند ۱۹۹٫۲۱۱٫۴۵٫۵). این روش نشانی‌دهی را ده‌دهی نقطه‌دار می‌نامند هر یک از چهار بخش را یک هشتایی (Octet) می‌گویند زیرا طول آن ۸ بیت (یا ۱ بایت) است و می‌تواند عددی از ۰ تا ۲۵۵ باشد. پس ۲ به توان ۳۲ آدرس مختلف داریم.

معمولا هر نشانی آی‌پی ۳۲ بیتی به دو بخش تقسیم می‌شود:

یک پیشوند(Prefix)، یک پسوند(Suffix) .

این دو سطح به منظور ایجاد یک روش مسیریابی کارآمد طراحی شده‌است.هر نشانی کامل، شامل یک پیشوند و یک پسوند است و طوری تخصیص داده می‌شوند که یکتا باشند، بنابراین ویژگی اول تضمین می‌گردد. اگر دو رایانه به دو شبکه مختلف وصل شده باشند، نشانی‌هایشان پیشوندهای متفاوت خواهند داشت. اما اگر دو رایانه به یک شبکه وصل باشند، نشانی‌هایشان دارای پسوندهای متفاوت خواهد بود.

آی پی نسخه 6 (IPV6) :

اندازه آدرس از ۳۲ بیت به ۱۲۸ بیت افزایش یافت و امکان آدرس دهی تا ۲به توان ۱۲۸ آدرس افزایش یافت. این کار تنها تعداد آدرس‌های اینترنتی را گسترش نداد، بلکه باعث خواهد شد جدول مسیریاب‌های اینترنتی (روترها) کوچکتر شود. کلیه سیستم‌عامل‌های جدید سرور و خانگی از جمله ویندوز ویستا به‌طور کامل پشیبانی می‌شود ولی متأسفانه هنوز توسط بسیاری از مسیریاب‌های شبکه‌های خانگی و تجهیزات شبکه عادی پشتیبانی نشده‌است.

دسته ای که نمی توان استفاده کرد (Cannot be used) :

دسته‌ ای که امکان استفاده از آن‌ها وجود ندارد، برخی از کلاس‌های آی‌پی هستند که در قسمت قبل به آن‌ها اشاره کردیم، آدرس‌های زیر نا‌معتبر بوده و اجازه‌ی استفاده از آن‌ها در شبکه وجود ندارد:
کلاس A از آدرس :  (۱۰.۰.۰.۰ تا ۱۰.۲۵۵.۲۵۵.۲۵۵)
کلاس B از آدرس : ( ۱۷۲.۱۶.۰.۰ تا ۱۷۲.۳۵.۰.۰)
کلاس C از آدرس : ( ۱۹۲.۱۶۸.۰.۰ تا ۱۹۲.۱۶۸.۲۵۵.۲۵۵)

معتبر بودن و نامعتبر بودن ( Valid , Invalid) :

اصطلاح دیگری که در دسته بندی  آی‌پی‌ها به آن برمی‌خوریم Valid و Invalid بودن آن‌هاست، در واقع به آی‌پی‌هایی Valid یا معتبر می‌گوییم که بتوان از آن‌ها برای برقراری ارتباط دستگاه‌های موجود دراینترنت استفاده کرد، در طرف مقابل این تعریف، به آی‌پی‌هایی که نمی‌توان از آن‌ها در اینترنت استفاده کرد و معمولا در شبکه‌های محلی و کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرند Invalid یا نامعتبر می‌گوییم.

 

 

درباره انواع رول سرور ها

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز، امروز میخواهیم درباره انواع رول سرور ها (Role server) صحبت کنیم.

رول دامین کنترل(Role Domain controller ) :

دامین کنترلر، سروری است که نسخه‌ای از Active Directory را ذخیره کرده و از دیتا استور Active Directory محافظت می‌کند. AD برای این طراحی شده است که منبع متمرکزی از اطلاعات یا دیتا استور فراهم کند تا منابع سازمان را به صورتی امن مدیریت کند. سرویس دایرکتوری AD تضمین می‌کند که منابع شبکه در دسترس هستند و کاربران قادرند به منابع شبکه، اپلیکیشن‌ها و برنامه‌ها دسترسی داشته باشند. با AD، ادمین‌ها می‌توانند از طریق کامپیوتری در شبکه لاگین کنند و آبجکت‌های اکتیو دایرکتوری را روی کامپیوتر متفاوتی در یک دامین است.

رول دامین کنترلر در اکتیو دایرکتوری عبارتند از:       هر دامین کنترلر در هر دامنه، یک کپی از دیتا استور AD را برای دامنه‌ای خاص ذخیره و حفظ می‌کند.
دامین کنترلرها در Active Directory از تکرار چند کاربره استفاده می‌کند یعنی هیچ دامین کنترلری به تنهایی به عنوان دامین کنترلر اصلی محسوب نمی‌شود. تمامی دامین کنترلرها باید به صورت جفت در نظر گرفته شوند.
دامین کنترلرها، اطلاعات دایرکتوری آبجکت‌های ذخیره شده را به صورت اتوماتیک بین دامنه‌ها تکرار (Replicate) می‌کنند.
آپدیت‌های مهم، بلافاصله برای دیگر دامین کنترلرهای دامنه تکرار می‌شوند.اجرای چندین دامین کنترلر در دامنه احتمال بروز خطا را برای دامنه بوجود می‌آورد.

رول ترمینال سرویس (Role Terminal service):

سرویس‌های ترمینال سرور، توانایی عملکرد به عنوان اپلیکیشن سرور را دارد در نتیجه کلاینت‌های ریموت می‌توانند به آن متصل شده و Session ها را اجرا کنند.سرور Terminal Service ها، اپلیکیشن‌ها را اجرا می‌کند و Data Response ها به کلاینت های Terminal service ها بازگردانده می‌شود. کلاینت ها از طریق LAN یا WAN به ترمینال سرویس ها دسترسی دارند.

رول وب سرور (Role web server) :

رول وب سرور معمولا شامل یک کپی از سایت World Wide Web است و قادر به میزبانی برنامه‌های مبتنی بر وب است. بعد از نصب وب سرور، کاربران می‌توانند برنامه‌های کاربردی مبتنی بر وب را استفاده کرده و فایل‌ها را دانلود کنند.

رول فایل سرور (Role file server) :

رول فایل سرور، امکان ذخیره اطلاعات و امکان دسترسی به فایل‌های ذخیره شده در فایل سرور را برای کاربران شبکه فراهم می‌کند و هنگام پیکربندی ویندوز سرور ۲۰۰۳ مبتنی بر شبکه، استفاده بسیاری دارد.

رول فایل سرور در نسخه‌ی Windows Server 2003 Web Edition در دسترس نیست. کاربرانی که حق دسترسی به پوشه‌ها و دایرکتوری‌هایی که در فایل‌ها ذخیره شده‌اند دارند، می‌توانند به فایل‌های ذخیره شده در Volume فایل سرور دسترسی داشته باشند.

رول میل سرور (Role Mail server) :

رول Mail server سرویس‌های ایمیل را برای شبکه فراهم می‌کند و این کار را با فراهم کردن امکاناتی که کاربر برای ارسال و دریافت ایمیل نیاز دارد، انجام می‌دهد.

رول پرینت سرور(Role print server) :

رول پرینت سرور، امکان پرینت تحت شبکه را برای شبکه فراهم می‌کند. با استفاده از رول پرینت سرور، می‌توان سرور را برای مدیریت عملکرد پرینت روی شبکه پیکربندی کرد. کاربران معمولا با استفاده از کانکشنی به پرینت سرور، به پرینتر شبکه متصل می‌شوند. پرینت سرورها مدیریت ارتباط بین پرینترها و رایانه های کاربر آن را هم انجام می‌دهند.

درباره انواع سرورها ( قسمت دوم)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما دوستان عزیز شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره قسمت دوم انواع سرور ها صحبت کنیم. سرورها(server) یکی از مهمترین بحث ها در زمینه ی شبکه می باشد. به طور کلی و به زبان بسیار ساده سرورها کامپیوترهایی هستند که به صورت یک سره و دائمی در حال کار کردن می باشد. امیدوارم مطالب موجود در مقاله برای شما دوستان عزیز مفید بوده باشد.

10.سرور پرونده(File server):

یک نرم افزار یا یک سیستم سخت افزاری به همراه نرم افزار است که فایل ها را ذخیره کرده و آن ها را از طریق شبکه با سایر کلاینت ها برای خواندن و نوشتن به اشتراک می گذارد. این نوع سرور یکی از پایه ای ترین انواع سرور و یا ساده ترین نوع آن ها می باشد. فایل های مورد نیاز یک مجموعه شبکه بر روی سرور قرار می گیرد و کاربران مختلف از کامپیوتر های مختلف می توانند به فایل ها دسترسی داشته باشند که امکان محدود کردن دسترسی ها برای هر کاربر به صورت ویژه نیز وجود دارد.

11. سرور بازی(Gameserver):

کاربران بازی های کامپیوتری می توانند با اتصال به این سرور به صورت آنلاین به انجام بازی های گروهی بپردازند. این نوع از سرور در واقع گونه ای از Application Server می باشد با این تفاوت که کاربری آن تنها برای بازی می باشد. به این شیوه که بازی بر روی سرور نصب و میزبانی می گردد و افراد و کاربران متصل به آن شبکه می توانند با برقراری ارتباط با سرور بر روی کامپیوتر خود از بازی استفاده کنند، که استفاده آن در واقع برای بازی هایی می باشد که به صورت گروهی یا به عبارتی Multiplayer هستند.

12.سرور خانگی  (Homeserver):

سروری برای منازل مسکونی است که از طریق یک شبکه خانگی و اینترنت به سایر دستگاه های داخل خانه خدمات ارائه می دهد.

13.سرور رسانه (MediaServer):

این نوع از سرور مربوط به اشتراک سرویس های چند رسانه ای یا همان Media می باشد که برای مثال یک ویدیو  بر روی سرور قرار می گیرد و کاربران می توانند بدون نیاز به دانلود فایل آن را بر روی رایانه خود مشاهده کنند.

14.سرور ارتباطات(Communication Server):

این سرور برای فراهم آوردن سرویس های ارتباطی راه اندازی می گردد که هر کاربر و یا کامپیوتر به عنوان یک end point می توانند با اتصال به سروری که برای این منظور راه اندازی شده است با دیگر کاربران در ارتباط باشد و متن ها موارد مورد نیاز را به کاربر یا end point مقابل خود ارسال کند.

15.سرور رایانه (Computing Server):

این سرور برای انجام پردازش و محاسبه استفاده می گردد، به این صورت که در زمانی که پردازنده های یک کامپیوتر برای پروسه یا کاربری خاصی کافی نمی باشند، می توان با اتصال این کامپیوتر به یک سرور دیگر از پردازنده های سرور نیز در کنار پردازنده های کامپیوتر کاربر استفاده نمود.

16.سرور پست الکترونیکی (Mail Server) :

این سرور برای کاربری ارسال ایمیل استفاده می گردد، به این صورت که بر روی سرور یک سرویس ارسال ایمیل یا WebMail قرار می گیرد و خدمات و تراکنش های ارسال ایمیل از طریق آن سرور انجام می گردد.

امیدواریم که این مطلب مفید واقع شده باشد.

شبکه کالا

درباره انواع سرور ها – server (قسمت اول)

Posted on by REZA

با سلام خدمت شما عزیزان همراه شبکه کالا ، امروز میخواهیم درباره انواع سرور ها صحبت کنیم. سرورها(server) یکی از مهمترین بحث ها در زمینه ی شبکه می باشد. به طور کلی و به زبان بسیار ساده سرورها کامپیوترهایی هستند که به صورت یک سره و دائمی در حال کار کردن می باشد.

انواع سرور ها :

1.پرینترسرورها  (Printerserver) :

رایانه یا دستگاهی است که از طریق شبکه به یک یا چند پرینتر و تعدادی کلاینت متصل شده و پس از دریافت فرمان پرینت از کلاینت ها آن را به پرینتر مناسب منتقل می کند. Fax Server نیز مشابه با این سرور است که تفاوت آن ارتباط بین دستگاه های فکس بجای پرینتر می باشد.

2. وب سرور (web server) :

نرم افزار یا سخت افزاری که امکان دسترسی به محتوا را از طریق اینترنت فراهم می کند. این نوع سرور مخصوص وب سایت ها می باشد و با استفاده از سرویس های خاص ارتباط بین آدرس ها و کاربران شبکه های اینترنت را با صفحه ی وبی که بر روی آن سرور هاست فراهم می نماید. که کاربرد آن به طور ویژه در حوزه ی وب هاستینگ و راه اندازی سایت های می باشد.

3. سرور مستقل (Standalone server) :

نوعی سرور است که زیرشاخه و زیرساخت های یک شبکه بزرگتر محسوب نمی شود. در واقع یک سرور Standalon بدون وابستگی به یک منبع خارجی به کلاینت های خود خدمات ارایه می کند.

4.نام سرور (Name server):

سروری است که پروتکل name-service را پیاده سازی می کند.

5.پروکسی سرور(Proxyserver):

شبکه کالا – پروکسی سرور، سروری است که نقش واسطه را بین کلاینت ها و سرورهای دیگر ایفا می کند. وقتی کاربر بخواهد اطلاعاتی چون فایل، صفحات وب و سایر منابع را از سرور دیگری دریافت کند، به proxy server متصل می شود. در حقیقت، این سرور به عنوان یک رابط بین Server اصلی و Client قرار می گیرد و اطلاعات را از طرفین گرفته و پس از بررسی به گیرنده ارسال می نماید و در برخی موارد کاربری Tunnel را داشته و مانند خدمات VPN شخصی استفاده می گردد. در نتیجه در واقع یک سرور در مسیر سرور اصلی می باشد که اطلاعات را دریافت کرده و سپس بررسی و به مقصد مورد نظر انتقال می دهد.

6.سرور صدا (Sound Server):

سروری که دسترسی و استفاده از ابزارهای صوتی همچون کارت صدا را مدیریت می کند.

7. برنامه ی سرور (Application server) :

سروری که به اجرای یک سری برنامه های نرم افزاری خاص اختصاص یافته است و کاربران از روی کامپیوتر های خود می توانند به نرم افزارها دسترسی داشته باشند.

8.سرور پایگاه داده (Database server) :

یک برنامه کامپیوتری است که خدمات database به سایر رایانه ها یا برنامه های رایانه ای ارائه می دهد که به آن مدل client-sever نیز می گویند. این نوع سرور بیشتر در سازمان ها و شرکت ها مورد استفاده قرار می گیرد که کاربری آن به این صورت است که Database مورد استفاده یک نرم افزار یا سرویس که توسط کاربران بر روی کامپیوتر های آن ها مورد استفاده قرار می گیرد، بر روی سرور قرار می گیرد و تمام کاربران و کامپیوتر های متصل از یک دیتابیس مشترک که بر روی سرور می باشد، استفاده می کنند و اطلاعات نیز به صورت یکپارچه و متمرکز ذخیره سازی و پردازش می گردد.

9.سرور فکس (Fax server) :

سیستمی است که در یک سرور شبکه محلی (LAN) نصب شده و به کاربرانی که به شبکه متصل هستند امکان ارسال و دریافت فکس را می دهد.

شبکه کالا